Sabine woont samen met haar vriend Nicolas en heeft twee dochters Michèle en Hélène, beide ook opgegroeid met het café dat Sabine runt sinds 1 december 1992. Ze was amper 22 jaar toen ze cafébazin werd. Veel vrije tijd heeft ze niet gekend, maar klagen? Daar doet ze niet aan mee. Op de sluitingsdagen gaat ze graag eens goed gaan eten, maar Sabine is ook een echt familiemens. "Vrije tijd spendeer ik het liefst van al met mijn gezin en familie", aldus Sabine. Hoe besloot ze als 22-jarige om een café uit te baten? Een roeping, een droom misschien? Sabine: "Een droom was het voor mij niet, wel voor mijn toenmalige man. Ons oorspronkelijk idee was om een taverne uit te baten. In plaats van een pannenkoekenhuisje is het een café geworden." Na zes maanden zag haar man het niet meer zitten, maar omdat haar ouders het café toen mee hadden gefinancierd, wilde ze hen niet ontgoochelen...

Sabine woont samen met haar vriend Nicolas en heeft twee dochters Michèle en Hélène, beide ook opgegroeid met het café dat Sabine runt sinds 1 december 1992. Ze was amper 22 jaar toen ze cafébazin werd. Veel vrije tijd heeft ze niet gekend, maar klagen? Daar doet ze niet aan mee. Op de sluitingsdagen gaat ze graag eens goed gaan eten, maar Sabine is ook een echt familiemens. "Vrije tijd spendeer ik het liefst van al met mijn gezin en familie", aldus Sabine. Hoe besloot ze als 22-jarige om een café uit te baten? Een roeping, een droom misschien? Sabine: "Een droom was het voor mij niet, wel voor mijn toenmalige man. Ons oorspronkelijk idee was om een taverne uit te baten. In plaats van een pannenkoekenhuisje is het een café geworden." Na zes maanden zag haar man het niet meer zitten, maar omdat haar ouders het café toen mee hadden gefinancierd, wilde ze hen niet ontgoochelen. Ze weigerde om de handdoek in de ring te gooien en deed op haar eentje verder.Dat lukte vrij goed en het café kreeg tien jaar geleden een grondige vernieuwing. Het klantenbestand kreeg een enorme boost. Op dat moment waren er eveneens wegenwerken aan de gang nabij het café en die leverden haar niet minder, maar juist meer klanten op. Toen werd het tijd om personeel in te schakelen. Geen seconde te vroeg, want de klanten bleven komen en op sommige momenten barstte het café zelfs uit zijn voegen. "Ooit organiseerden we een Franse avond en het groepje van Luc Byttebier kwam spelen. Het was mooi weer en we hadden mojito's voorzien. Na nog geen halfuur waren zowel de mojito's als de glazen op en het werd zo druk dat de toenmalige burgemeester Rita Beyaert de straat moest afzetten. De helft van Harelbeke zat hier bij wijze van spreken", lacht ze. Maar ook de jaarlijkse braderie is altijd een evenement vol ambiance en sfeer net als in de tijd dat de E3 Prijs Harelbeke zijn finish nog in de Marktstraat had. Zelfs de maandelijkse meetings van de kaartersclubs zijn avonden waar Sabine naar uitkijkt. Nochtans is het leven als café-uitbater niet altijd even makkelijk: werken als iedereen zich aan het amuseren is. Toch is net het zien van al dat volk dat zich amuseert de reden waar Sabine het al die jaren voor bleef doen. "Ook al werk je op die momenten, je zit mee in de ambiance en geniet even hard mee als het volk. Wanneer het druk is, kijk ik eens rond en als ik iedereen zie praten en lachen, dan is mijn dag op slag goed. Dat geeft mij energie om verder te gaan." Duc de Brabant is meer dan een amusant café en werd onlangs zelfs bekroond tot een van de beste cafés in Harelbeke. Aan wat heeft Sabine die zege te danken? "Door trouw te blijven aan mijn openingsuren en zo het vertrouwen weten op te bouwen bij mijn klanten. Ze staan hier om 9 uur aan de deur en weten dat ik niet later open doe. Ik vind het ook belangrijk dat er op elke tafel iets staat om te knabbelen. De mensen vinden dat leuk en onthouden dat (lacht)." Sommige klanten kent ze zelfs zo goed dat ze perfect weet welke drank op welke tafel moet staan, ook al is er nog niemand aanwezig. "Je kent uw klanten door en door, ze komen hier om iets te drinken, maar evengoed om hun hart eens te luchten. Dan zijn ze hier op de juiste plaats, ik wil een soort veilige haven voor hen zijn waar ze terecht kunnen om eventjes weg te zijn van alles." Ook omgekeerd zijn de klanten haar erg genegen, zo wordt ze al eens de cafébazin met de flauwste moppen genoemd. Lachen doet Sabine graag en veel, nog het liefst samen met haar klanten die ze na al die jaren haar vrienden kan noemen. Het zijn die vrienden die ze het hardst zal missen eens ze de deur achter zich toetrekt en afscheid neemt van 'haar' Duc de Brabant. Met pijn in het hart, maar de gezondheid gaat voor. Daardoor is de toekomst een vraagteken: "Misschien wil ik later opnieuw iets doen in de horeca, maar zo'n lange uren draaien als de voorbije 28 jaar zal er niet meer inzitten. Mijn dochter en ik praten wel eens over dat pannenkoekenhuisje (lacht). Eerst is het tijd om te focussen op mijn gezondheid en wat later komt, dat zien we dan wel." Toch valt het nakende afscheid Sabine zwaar. "Het voelt als afscheid nemen van mijn derde kindje. Toch ben ik blij dat ik het al die jaren heb kunnen doen en hopelijk kan ik blijven komen om eentje te drinken met een nieuwe uitbater achter de toog."Info: Voor meer informatie over de overname: Sabine Tibergyn: 0471 51 88 48 of Nicolas Lecour: 0478 95 17 90