Aan de Menenpoort brandde dinsdagavond een lichtje voor Gilbert Dentruck uit Zonnebeke. De zeventiger was al jaren een vertrouwd gezicht als steward tijdens de Last Post-plechtigheid onder de Menenpoort en bij veel mensen heel geliefd. Gilbert moest echter het hoofd buigen voor een slepende ziekte. “We zullen hem hard missen”, klinkt het bij zijn collega’s en vrienden.
“Mijn broer was net als mijn vader en ik een tijdje beroepsmilitair geweest”, zegt Albert Denturck (79). Albert woont nu in Ieper, maar de familie is afkomstig van Passendale. Gilbert begon zijn militaire loopbaan op 1 juli 1971 als milicien bij het 6de genie in het Duitse Delbruck. Op 30 juni 1972 zwaaide hij af, maar in 1975 tekende hij als tijdelijk beroepsvrijwilliger korporaal in de 1ste Cyclisten Carabiniers Wielrijders ‘Zwarte Duivels’ in Spich in Duitsland.
Daar leerde hij zijn vrouw Renate Werner kennen. Het koppel trouwde er, maar na 10 jaar dienst kwam er een hervorming van de strijdkrachten en moest Gilbert het leger verlaten. Hij keerde, samen met zijn echtgenote, terug naar onze contreien en schoolde zich om tot bouwvakker. Tot aan zijn pensioen werkte hij bij een bedrijf in Heuvelland.
Passie
“Mijn broer vond een passie in de Menenpoort en de Last Post. Alle dagen trok hij erheen, ook voor zijn periode als steward was hij er dagelijks te zien. Mijn broer was echter al even ziek. Hij kreeg af te rekenen met darm- en longkanker, maar hij hield zich steeds kranig. Gilbert vertelde me dat hij zich eigenlijk niet ziek voelde.”
“De laatste weken ging het echter naar beneden met zijn gezondheid. In een week tijd verloor hij 6 à 7 kg, dan weet je dat het niet goed is. Vorig week belde hij mij nog. Hij zou deze week nog eens bij ons binnenspringen omdat hij toch naar het ziekenhuis moest. Het mocht echter niet zijn.”
Jaar start in mineur
Bij de Last Post Association komt het overlijden van Gilbert hard binnen. De zeventiger was sinds 2013 een van de vaste ‘cermonial assistant’. De stewards hebben als taak de plechtigheid in goede banen te leiden. “Het jaar start in mineur voor ons”, zucht collega Youri Van Miegroet (48). “In tegenstelling tot de vijf andere leden van ons team, gaf Gilbert alle dagen present onder de Menenpoort. Omdat hij met pensioen was, had hij wat meer tijd dan wij uiteraard, maar toch, je moet het maar doen.”
“Lichtje aan Menenpoort zorgt ervoor dat Gilbert er nog altijd een beetje bij is”
“De ‘poort’ was echt zijn leven en zijn passie. Hij was hier altijd al heel vroeg en wachtte in zijn wagen tot er wat volk was. Gilbert was een fijn iemand, die heel sociaal was. Omdat hij hier zo vaak vertoefde, kende hij uiteraard heel veel mensen, ook buitenlandse gasten. En hoewel hij de Engelse taal niet machtig was, slaagde hij er toch in om zich verstaanbaar te maken. Als het echt niet lukte, dan riep hij mij te hulp en ik was dan tolk”
Lichtje
“Hij klaagde nooit over zijn ziekte en hij bleef altijd zijn werk doen. Tot de dokters hem plots zeiden dat hij niet meer mocht komen, omdat de kans op besmettingen te groot was. Ik bracht Gilbert echter wel nog bezoek om hem de laatste nieuwtjes van de Last Post te vertellen. Ik denk wel dat hij daar deugd van had. We wisten uiteraard allemaal dat de kans er was dat Gilbert eerder vroeg dan laat zou komen te overlijden, maar dan nog komt het hard aan als je plots het nieuws krijgt. Zo snel had ik het nu ook niet verwacht.”
Youri en zijn collega’s ‘cermonial assistant’ brachten een lichtje aan ter hoogte van de Menenpoort ter ere van hun kameraad. “Op die manier is hij er dan toch nog een beetje bij”, aldus nog Youri.
Uitvaart
Gilbert Dentruck woonde momenteel, samen met zijn vrouw, in een serviceflat van wzc De Zonnebeek in Zonnebeke. Het is ook daar dat hij dinsdag 2 januari stierf.
Gilbert was niet enkel lid van de Last Association, hij was ook bestuurslid van de Koninklijke Federatie der Militairen in het Buitenland (K.F.M.B.) afdeling Ieper, net als zijn broer Albert trouwens. Tussen 2013 en 2016 was hij ondervoorzitter van de afdeling en daarna commissaris. Naast een vrouw, laat Gilbert vier kinderen achter: Sabrina Turhan, Sherley, Natacha en Bjorn en verschillende kleinkinderen. Aan Gilbert kan een laatste groet worden gebracht in het rouwcentrum ‘Dennis Derveaux’ in Zonnebeke tot en met vrijdag 5 januari. De uitvaart vindt in beperkte kring plaats en daarna wordt de as van Gilbert toevertrouwd aan de natuur op de strooiweide van Beselare.
