“Begin december begon papa echt ziek te worden, maar we hebben op een heel warme manier, weliswaar veel te vroeg, afscheid kunnen nemen. Dat moment koesteren we met de hele familie.” Dochter Julie Vanhooren schetst hoe op 2 januari haar papa Lieven (53) uit Diksmuide is overleden na een korte, maar hevige strijd tegen kanker. De familie Vanhooren is bekend voor zijn ondernemerszin: Lieven was actief in de transportsector, zijn broer Nico in de paté-industrie. “Wat papa ons heeft bijgebracht, dragen we voor de rest van ons leven bij.”
Lieven was de partner van Valerie Gryspeert, papa van Julie en Lisa en pluspapa van Charlotte, Laurien en Evy. Hij groeide op in Keiem, maar verhuisde met zijn ouders en jongere broer Nico (50) op zijn veertiende naar Woumen. Zijn ouders hadden toen twee beenhouwerijen waar ze zelfgemaakte paté verkochten. Die viel zo in de smaak dat ze besloten in Woumen een patéfabriek te bouwen. Daarnaast werd ook een transportbedrijf opgericht. De twee zonen volgden een opleiding aan de slagersschool in Diksmuide. Nico legde zich toe op de paté, iets wat hij tot op vandaag nog steeds doet. Zoon Lieven nam het transportbedrijf over.
Levensverhaal
Dochter Julie wil haar papa graag eren door zijn levensverhaal te delen. “Papa was zaakvoerder van meerdere bedrijven waarvan Translini, een transportbedrijf voor de bouwsector, en LNV Safety Pilots, dat uitzonderlijk transport begeleidde, de grootste waren. Hij heeft Translini uitgebouwd tot het op zijn grootste vijftien eigen vrachtwagens telde. Het liefste reed hij zelf. Hij kende alle wegen in België en was trots dat hij met alle mogelijke voertuigen kon rijden. Zo vertelde hij enthousiast over grote stukken van windmolens die hij met zijn team mocht vervoeren of de bouw van de fietsbrug in Brugge waarvoor hij materiaal mocht aanleveren.”
Het was voor de familie Vanhooren een zware klap toen vader Luc Vanhooren half december 2017 verongelukte toen hij terugkeerde van een rit waar hij uitzonderlijk transport had begeleid. “Dat heeft ons allemaal heel erg aangegrepen, maar papa bleef nuchter zoals hij altijd was. Hij zette door, maar zijn gedachten gingen vaak naar opa”, weet Julie.
Engagement
Naast het ondernemerschap erfde Lieven ook het engagement van zijn ouders. “Opa Luc was jaren voorzitter van de plaatselijke voetbalclub in Woumen. Papa nam die functie over en voetbalde er zelf tot zijn vijftigste. Jammer genoeg is die vereniging gestopt door een gebrek aan vrijwilligers. Papa was ook op andere vlakken sportief. Elk jaar gingen we met het hele gezin skiën. Nog zo’n traditie waren de jeepcrossen net over de Franse grens.”
Zijn passie voor auto’s en skiën hebben mijn zus en ik zeker meegekregen van papa
En dochter Julie vervolgt: “Ja, papa was een harde werker. Soms tot 48 uur aan één stuk was hij bezig. Hij toonde ons dat niets vanzelf komt, maar als je je genoeg inzet alles mogelijk is. Dankzij mijn ouders genoten we van een zorgeloze jeugd en kregen we de juiste waarden mee. Bij het jeepcrossen moesten wij bijvoorbeeld altijd de chauffeurs helpen die met hun auto vastzaten of die de berg niet op geraakten. We lachten, zongen en vertelden mopjes. Zijn passie voor auto’s en skiën hebben mijn zus en ik zeker meegekregen van papa. Als we weg waren met het gezin hadden we heel veel plezier. Papa kon ook goed raad geven en bracht rust als we even in paniek waren. Hij was heel rationeel. Het enige wat hij wilde voor ons was dat we, net zoals hij, van onze passie ons beroep konden maken.”
Nieuwe wending
Lieven had een paar jaar terug zijn vrachtwagens verkocht om zijn leven een nieuwe wending te geven. Met zijn partner Valerie verbouwde hij eigenhandig een pand in het Henegouwse Elzele waar het koppel vakantiehuis L’Eau Tendtre inrichtte.
Begin november vorig jaar kreeg Lieven een bultje op zijn borstkas. De dokters dachten eerst aan een gewone ontsteking, maar het bleek kanker te zijn. “Papa begon begin december pas echt ziek te worden. Hij had geen energie meer, was moe en kreeg pijn”, omschrijft Julie.
Agressieve botkanker
“Het duurde een paar weken vooraleer de diagnose ‘ongedifferentieerd sarcoom’ werd gesteld. Dat is een soort agressieve botkanker die moeilijk te behandelen is. Om de pijn te verzachten, is toch gestart geweest met de bestraling, maar een chemotherapie zag papa niet zitten. Hij gaf de voorkeur aan levenskwaliteit. Een paar weken kon hij naar huis, maar de pijn was te erg en in het AZ Delta in Roeselare werd hij begeleid door een professioneel team. De tumor groeide snel en ondanks de sterke pijnstilling bleef hij nuchter en rationeel. Papa heeft, met de steun van zijn broer en schoonzus, alle paperassen in orde kunnen brengen. We hebben op een hele mooie manier afscheid kunnen nemen. Die ene week dat hij nog in het ziekenhuis lag, hebben we met de familie afgesproken wie wanneer kon langsgaan, zodat papa niet alleen was. De laatste dagen bleef zijn broer bij hem slapen. Hij heeft gevochten en hield zich sterk tot we vrijdag 2 januari definitief afscheid hebben moeten nemen.”
De uitvaartplechtigheid van Lieven Vanhooren vond vandaag om 10.30 uur plaats in de Sint-Andreaskerk in Woumen. (GUS)
