In Zeebrugge is donderdag 8 januari gewezen roeier Wim Van Belleghem overleden. Hij werd 62 jaar. De Bruggeling was aangesloten bij de Brugse Trimm- en Roeiclub (BTR) en de Koninklijke Roeivereniging Club Gent. Hij genoot de eer om als eerste Belg een individuele wereldtitel in het roeien te behalen.
Naast zijn bestendige prestatiegroei was het dan ook logisch dat Wim Van Belleghem als één van de grootste Belgische skiffeurs in 1987, het jaar van zijn wereldtitel, in Brugge de Trofee van Sportverdienste toegewezen kreeg.
Zoals veel van zijn medeleerlingen van het Onze-Lieve-Vrouwecollege uit Assebroek kwam Wim op 15-jarige leeftijd in contact met de roeisport via het schoolroeien. Hij kreeg zijn initiatie en eerste technische roeilessen van gewezen bondscoach René Vingerhoet. Daarnaast mocht hij constant rekenen op de onbaatzuchtige begeleiding van Fernand Roggeman, bij het afstellen van zijn boot. Ook BTR- en assistent-bondstrainer Guido Terryn had een groot aandeel in zijn prestaties, naast Iwan Vannier als coach en mede dankzij mecenas en BTR-voorzitter Paul De Loof die voor Wim in de club langs het Boudewijnkanaal in Dudzele een tweede vader was geworden.
Olympische spelen
Jarenlang was Wim de enige Belgische semiprofessionele roeier. In 1989 werd hij prof dankzij een vriend. Eerder na vier deelnames aan het WK skiff – waar er geen podiumplaatsen waren – kon hij zich in 1987 plaatsen voor de finale en werden zijn geleverde inspanningen beloond met een wereldtitel bij de lichtgewichten. Daarna volgde nog twee keer zilver en brons op een WK. Hij was ook de enige Belgische skiffeur die de prestigieuze Diamond Challenge Sculls op de Henley Royal Regatta op de Theems in Engeland won.
Wim nam tweemaal deel aan de Olympische Spelen: in 1988 (Seoel) en 1992 (Barcelona), maar niet individueel. In Zuid-Korea noodgedwongen in de open klasse omdat lichtgewicht nog geen olympische discipline was. Hij werd vierde in een koppelboot op enkele tienden van het brons. In Barcelona in een dubbelvier moest Wim genoegen nemen met een twaalfde plaats. In 1993 stopte de Bruggeling met competitief roeien en werd hij ondernemer in de transportsector. Daar kreeg hij het moeilijk. Terugblikkend op zijn sportcarrière en de roeimoeilijkheden in zijn periode zei hij toen duidelijk: “Diegene die het hardst aan de riemen trekt, wint. Zo simpel is het.”
Van Wim, vader van twee kinderen, wordt afscheid genomen in intieme kring.