Moeten wij na ons gesprek Henkie 'Champagne' Houwaart (75) tot onze bubbel rekenen in deze coronatijden? We respecteerden nochtans een veilige afstand. Maar 't zou geen straf zijn, er bestaan saaiere en minder kleurrijke personen in de (voetbal)wereld. Ter opfrissing: de Nederlander Henk Houwaart voetbalde van 1969 tot 1975 bij Club, waarna hij naar Antwerp getransfereerd werd en datzelfde jaar zijn kruisbanden scheurde. Dat betekende het einde van zijn spelerscarrière én een nieuwe knie dankzij dokter Pieter D'Hooghe, zoon van ex-bondsvoorzitter Michel D'Hooghe. Na een jaar bij Cercle was Henk Houwaart van 1983 tot 1988 succestrainer bij Club, waarmee hij een beker en een titel won én een succesvolle Europese campagne kende. In 2002 werd hij coach bij Antwerp, waar hij het amper anderhalf jaar uithield.
...

Moeten wij na ons gesprek Henkie 'Champagne' Houwaart (75) tot onze bubbel rekenen in deze coronatijden? We respecteerden nochtans een veilige afstand. Maar 't zou geen straf zijn, er bestaan saaiere en minder kleurrijke personen in de (voetbal)wereld. Ter opfrissing: de Nederlander Henk Houwaart voetbalde van 1969 tot 1975 bij Club, waarna hij naar Antwerp getransfereerd werd en datzelfde jaar zijn kruisbanden scheurde. Dat betekende het einde van zijn spelerscarrière én een nieuwe knie dankzij dokter Pieter D'Hooghe, zoon van ex-bondsvoorzitter Michel D'Hooghe. Na een jaar bij Cercle was Henk Houwaart van 1983 tot 1988 succestrainer bij Club, waarmee hij een beker en een titel won én een succesvolle Europese campagne kende. In 2002 werd hij coach bij Antwerp, waar hij het amper anderhalf jaar uithield.De ergste nachtmerrie deze week voor Clubtrainer Philippe Clement was de angst dat een sterspeler coronapositief zou testen vlak voor de bekerfinale..."Het zijn gevaarlijke tijden. als er één speler besmet raakt, zit je met een groot probleem. Zelf ben ik ondanks mijn leeftijd niet bang om het virus op te lopen, maar ik hou er rekening mee: handen wassen, afstand houden. Maar als je het moet krijgen, dan is het zo. Gelukkig woon ik nu in het landelijke Knesselare, het risico is er kleiner dan in een grootstad."Alles hangt af van de de discipline van de Clubspelers. U ging af en toe stappen met uw spelers..."Dat heb ik nooit gedaan. Op zo'n niveau kun je dat niet. Sommige spelers gingen indertijd op maandagavond naar de supportersclubs. Birger Jensen, Leo Van Der Elst, Marc Degryse, Philippe Vande walle en zelfs Jan Ceulemans waren levensgenieters, maar ook op en top professionals. Gelukkig stonden er toen nog geen camera's op elke hoek van de straat.""Ik ben een bon vivant, ik heb leren eten en drinken in België. In Den Haag wist ik niet hoe langoustines of kreeft smaakten. Ik was een straatjongen uit de Schilderswijk, die opgevangen werd door Ernst Happel, die trainer was bij ADO Den Haag. Ik was amper 18 jaar oud toen mijn ouders stierven. Ernst Happel was mijn steun en toeverlaat. Als wederdienst heb ik later, toen ik bij Club speelde, de Oostenrijker naar Brugge gehaald. Happel was de beste trainer aller tijden én ook een levensgenieter. Ik heb veel van hem geleerd. Je kunt een uur lang over tactiek zeuren, het belangrijkste is dat je spelers op het veld presteren."Uw bijnaam als trainer was toch Henkie 'Champagne'...."Die bijnaam gaf de pers mij omdat ik als trainer van Harelbeke de spelers op champagne trakteerde na een overwinning tegen Club. Tegenwoordig noemen ze mij Henkie 'Zoetemelk', omdat ik net als die legendarische Nederlandse wielrenner een 'wieltjeszuiger' ben tijdens mijn wekelijkse fietstochten met Erné De Blaere, de burgemeester van Knesselare."Doet de bekerfinale u iets?"Uiteraard! Mijn hart ligt nog altijd bij blauw-zwart. Ik ben er trots op dat ik mijn steentje bijgedragen heb aan de opbouw van Club tot een succesvolle en professioneel gerunde ploeg." "Bij Antwerp daarentegen was het niet makkelijk werken. Niet alleen de supporters waren fanatiek, ook het bestuur was zo. Wie niet presteerde, was snel de boosdoener. Ik werd de pispaal van een slechte voorzitter als Eddy Wauters. Zijn wil was wet, maar ik luisterde niet naar hem."Waar zult u de wedstrijd bekijken?"Ik wou de bekerfinale beleven in restaurant Weinebrugge, waar er een diner met groot scherm is, maar omwille van de verstrengde coronamaatregelen haak ik af. Ik neem geen risico. 't Wordt dus rustig thuis voor de buis, met één of twee whisky-cola's. Bij bekerwinst voor Club knalt de champagne. Mijn pronostiek? 2-1. Vormer en Vanaken zullen hun team op sleeptouw nemen naar de overwinning."Voor wie is een match zonder twaalfde man de grootste aderlating?"Club heeft de beste supporters van België, maar ook Antwerp heeft een goede aanhang. Spelen in een leeg stadion is een dooie boel, het is als een vriendenwedstrijd zonder sfeer. Fans in het stadion kunnen spelers zo oppeppen of afbreken."Antwerp mocht omwille van de lockdown de voorbije dagen niet eens trainen in eigen provincie. Is dat een handicap?"Nee. Als je een bekerfinale kunt spelen, ben je gemotiveerd. Daarvan zal het niet afhangen. Club wint de beker, omdat blauw-zwart een fantastische kern heeft. Elke speler moet scherp staan en voor zijn plaats vechten. Antwerp heeft een goed seizoen achter de rug, maar er zijn een aantal spelers verkocht en The Great Old heeft een nieuwe trainer. Antwerp mist de automatismen die Club wél heeft. Het enige gevaar voor Club is onderschatting. De spelers zullen 100 procent geconcentreerd moeten zijn."Antwerp-trainer Ivan Leko kent zijn ex-ploeg door en door..."Uiteraard, ik verwacht dat Antwerp zich defensief zal opstellen. Overigens is Philippe Clement niet alleen een goede trainer, maar ook een geweldige mens, zonder pretentie. Ivan Leko ken ik zo goed niet. Ik liep hem eens tegen het lijf in restaurant Weinebrugge en zei hem 'proficiat trainer'. Meer dan een 'euhh' als antwoord kreeg ik niet. Dat zegt genoeg. Hij wist toch wie ik was?"Tussen de voorzitters van beide ploegen klikt het ook niet. Paul Gheysens, voorzitter van Antwerp, dwarsboomde de plannen voor een nieuw Clubstadion."Dat is politiek. Die man is schatrijk, voor het geld moet hij het niet meer doen. Ik begrijp niet dat mensen elkaar zo tegenwerken. In de buurlanden spelen topclubs in prachtige stadions. Onze tijd op aarde is zo beperkt, gebruik die om te genieten van het leven in plaats van elkaar de loef af te steken. Dat heb ik geleerd na het overlijden van mijn zoon Henkie Jr. op amper 42-jarige leeftijd in 2008 aan kanker. Toen heb ik een zware dreun gekregen. Je kind verliezen is het ergste dat een ouder kan meemaken. Ik denk nog elke dag aan mijn zoon, zijn foto hangt aan de muur. Sinds Henkie Jr.'s dood ben ik veel emotioneler geworden. Wat wil je dat ze later over je zeggen, na je dood? Die man was een dwarsligger! Of liever: hij heeft anderen geholpen om hun leven mooier te maken?"