

Aan de vooravond van Wereld Downsyndroomdag, richt Darline Bogaert (49) zich als mama van haar vijfjarige zoon Orsiano met het syndroom van Down, tot de minister van Onderwijs. “Bent u er zich van bewust dat de kloof tussen kinderen met verschillende onderwijsbehoeften alleen maar groter wordt door de beleidskeuzes die u maakt?”, begint ze haar open brief.
Haar zoon Orsiano volgt een succesvol inclusief traject in leefschool Groene Poortje in Kaster en Darline is bijna afgestudeerd als bachelor kleuteronderwijs. “Ik ben zowel ervaringsdeskundige als professional op het gebied van inclusie”, stelt ze. “ Vanuit deze dubbele expertise voel ik de noodzaak om mij tot u te richten.” Darline stelt de minister de vraag of zij zich bewust is dat het onderwijs van vandaag al onder immense druk staat. Dat er nog nooit zoveel kinderen op jonge leeftijd hulp hebben moeten zoeken bij een psycholoog. En dat de kloof tussen kinderen met verschillende onderwijsbehoeften alleen maar groter wordt door de beleidskeuzes die nu gemaakt worden.
Een beleid dat scholen onder druk zet
“U legt eindtermen op waarbij kleuters in de derde kleuterklas moeten kunnen tellen tot 20 en terug”, stelt de ongeruste moeder. “Ja, mijn kind heeft met zijn Individueel Aangepast Curriculum (IAC) een eigen traject, maar de realiteit in de klas is dat leerkrachten steeds meer moeten overbruggen. De verwachtingen worden hoger, de middelen schaarser. De maatregel om de detacheringen terug te schroeven, treft dan ook een cruciaal steunpunt voor inclusie. Dit steunpunt biedt niet alleen oplossingen en adviezen, maar ook concrete ondersteuning aan zowel ouders als leerkrachten.” Ze is ervan overtuigd dat het wegnemen van deze expertise het voor scholen nóg moeilijker zal maken om inclusief onderwijs waar te maken.
Onderwijs moet een prioriteit zijn
Darline vervolgt dat de minister overtuigd is dat kinderen meer kennis moeten opdoen en daarbij verwijst ze naar internationale voorbeelden. “Maar kennisoverdracht zonder context, zonder aandacht voor het welbevinden van kinderen, zonder inclusieve aanpak, is niet de weg vooruit”, klinkt Darline overtuigd. “Als de visie van dit beleid is om kinderen simpelweg in het gareel te laten lopen en vol te stoppen met kennis, dan vrees ik dat niet alleen kinderen, maar ook leerkrachten zullen afhaken. Als toekomstig kleuterleerkracht, voorheen gemotiveerd en gepassioneerd, stel ik mij de vraag: hoe lang het nog zal duren vooraleer het onderwijs volledig vastloopt?” Wat ze zich ook afvraagt is waarom deze regering miljarden investeert in andere beleidsdomeinen, terwijl het Vlaams onderwijssysteem in crisis verkeert. “Hoe kunnen we als maatschappij beweren dat we de toekomst van onze kinderen vooropstellen, terwijl er onvoldoende middelen worden vrijgemaakt om hen een kwaliteitsvol, inclusief en ondersteunend onderwijs te bieden?”, klinkt ze kritisch. “Zijn er geen herschikkingen mogelijk in de budgetten, zodat het onderwijs de prioriteit krijgt die het verdient?”
Oproep aan de minister
“Mijn oproep aan u is helder”, richt de moeder van Orsiano zich verder tot de minister in haar open brief. “Erken het belang van inclusief onderwijs en investeer in de ondersteuning ervan. De school van de toekomst is een school voor iedereen. Maak van 2040 niet het jaar waarin we terugkijken op gemiste kansen, maar wél het jaar waarin we kunnen zeggen dat we als samenleving het verschil hebben gemaakt!”
Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier