Dag 1: kennismaking met elkaar, een royaal hotel en de prachtige streek

Woensdagmorgen 18 september werd al vroeg verzameld in Roeselare. Na een busrit naar Rijsel stoof de tgv richting Avignon. Het gezelschap had ondertussen de tijd om elkaar beter te leren kennen. Maar voor velen hoefde niet echt veel voorstelling. Het gros van de groep had de E-bike vakantie naar Toscane, exact een jaar voordien, ook meegemaakt. Ook al met KW en Flamme Rouge en met dezelfde begeleiders. Het was dus eerder ophalen van herinneringen en even checken hoe het met de (klein)kinderen was, voor voet aan grond werd gezet in Avignon. Het hotel Chateau de Servanes werd als uitvalsbasis voor de eerste dagen gekozen en blijkbaar is de koninklijke familie daar ook goed thuis. Het gezelschap werd er ook als koningen ontvangen, maar kreeg die eerste dag ook al een mooie rit voor de kiezen. Op La route des Oliviers (60 km) werd voor het eerst kennis gemaakt met het glooiende parcours en konden de beentjes al eens getest worden. Onder weg was er natuurlijk ruimte voor de eerste foto's, de nodige uitleg en een stop in Saint-Rémy. Het was harken om die eerste dag op tijd thuis te zijn voor het eerste diner, maar dat smaakte dan ook dubbel en dik.

Dag 2: genieten van het prachtige Arles en Les Baux en een duik in het zwembad

Iedereen verscheen uitgeslapen voor dag 2. Want opnieuw stond er een rit van 70 km geprogrammeerd. Met dat verschil dat het tijdsschema nu iets minder strak was, dat zorgde voor ruimte om wat vrije tijd te gunnen aan de fietsers.

Net als bij de vorige trip naar Toscane was er ook dit keer vrij spontaan een opdeling ontstaan in een groep met iets meer sportievere en een groep recreatievere fietsers. Afwisselend startte groep 1 of 2 als eerste. De begeleiders Stijn, Koen en Laurent wisselden elkaar af als begeleider van de respectieve groepen en als chauffeur van de begeleidingswagen. Daar aan boord ook Luc, die assisteerde met de Flamme Rouge-mannen, terwijl zijn vrouw Kristien gretig meefietste. Op de tweede dag werd het prachtig Arles bezocht. De stad staat onder meer bekend om zijn arena. Tegen de middag bereikte het gezelschap vlot de eerste tussenstop, na een broodjesmaaltijd kon iedereen weer de fiets op en mocht men richting Les Baux klimmen. De groep eindigde mooi compact boven en dat was opnieuw het sein voor een portie sightseeing. Prachtige foto's werden ondertussen gedeeld in de WhatsApp-groep; iedereen genoot naar hartenlust. Dit keer ook wat meer tijd om te aperitieven en zelfs eerst een duik in het zwembad te nemen. En geloof het of niet: bij die eerste uitgebreide aperitief en de juiste muziek ontstond er al een eerste polonaise. De sfeer kon al niet meer stuk, het avondeten werd opnieuw gesmaakt en dag 2 werd afgesloten met een pak mooie herinneringen.

Dag 3: na een mooie dag al dansend en feestend de nacht in

Voor de derde dag op rij is het zonnetje van de partij. 's Morgens iedereen vroeg op het appel en sommigen hebben nog de tijd om het aanpalende golf resort een bezoekje te gaan brengen. Ook op vrijdag 70 kilometer voor de boeg, maar daar draait dit gezelschap de hand niet voor om.. Dit keer bemant Stijn samen met reiziger Luc de begeleidingswagen. Koen en Laurent (of was het Gotye) zijn dit keer voor Flamme Rouge de kopmannen die per groep de weg wijzen. KW-mannen Frank en Wouter zijn telkens de laatste man van de groep en verlenen als het eens nodig is een duwtje bergop. De ritten verlopen telkens zonder de minste problemen, ook van mechanische pech blijft iedereen in deze vijfdaagse gespaard. Op de middag wordt er gestopt in Chateaurenard, terwijl de groep een bezoekje brengt aan het kasteel waarnaar het dorp is vernoemd, zet het Flamme Rouge team het middagmaal klaar. En het mag gezegd, het Frans brood smaakt nergens zo goed als in Frankrijk zelf. Ook op culinair vlak krijgen de Flamme Rouge-mannen een dikke duim van het gezelschap. In de namiddag gaat het richting Eygalières, het dorp dat bij ons door Wout Bru nog wat extra bekendheid kreeg. Een koffie of een picon bière: het smaakt iedereen. Vrijdagavond is de laatste avond in hotel Servanes en net als vorig jaar valt er weer wat te vieren. Gabriël en Christine trakteren voor hun huwelijksverjaardag en dat vraagt om een feestje natuurlijk. In het hotel kijken ze de ogen uit als er 's avonds spontaan zowaar een klein trouwfeestje ontstaat. Van de hucklebuck tot de macarena: ze worden er allemaal gedanst.

Dag 4: de oversteek naar Avignon, een zangstonde en een plechtige belofte

Op dag 4 werd er eerst uitgecheckt in het hotel om dan richting Avignon te fietsen en er in een hotel in Les Angles, net naast Avignon, de intrek te nemen. Op een glooiend parcours kan iedereen weer genieten van de prachtige landschappen, maar ook van een goede babbel met elkaar onderweg. In de namiddag vallen wel al de eerste regendruppels, maar bij een pittig klimmetje naar Les Angles klaart het op en vuren alle fietsers elkaar aan om de top te bereiken. Enkele bewoners van Les Angles slaan het schouwspel met de glimlach gade. Na het inchecken in hotel Le Petit Manoir springen de meeste reizigers nog even op de fiets en gaan de afdaling naar Avignon aan om er kennis te maken met het oude centrum van deze prachtige stad. Bij het 'laatste avondmaal' gaat het het dak er helemaal af. Er wordt gezongen en gerijmd, maar bovenal wordt de belofte gemaakt om volgend jaar met zijn allen opnieuw mee te reizen op de E-bike vakantie van KW en Flamme Rouge.

Dag 5: wijn proeven in Châteauneuf-du-Pape, shoppen in Avignon en afscheid nemen van de vrienden

Na een laatste keer de valiezen maken, had de groep de keuze. Meefietsen over een rit van zowat 50 kilometer richting Châteauneuf-du-Pape of een dagje Avignon. Van de aangekondigde regen komt er (gelukkig) niet echt veel in huis, de groep fietsers geniet van met volle teugen in Clos Saint-Michel waar een wijnproeverij in de smaak viel. Ondertussen proefden de andere reizigers van Avignon: door er kennis te maken met de geschiedenis van deze stad en haar befaamde (onafgewerkte) brug of door gewoon wat te shoppen. Op de terugreis met de tgv, van Avignon naar Rijsel, klonk iedereen in koor tevreden. Eens terug in Roeselare is iedereen moe maar voldaan. Het afscheid is hartelijk, er vloeit zelfs een traantje, maar dit is geen definitief afscheid: afspraak volgend jaar!