Eddy Mullebrouck (77) is in Ingelmunster nog altijd bekend als de voormalige slager uit de Hinnebilkstraat en als uitbater van De Kasteelkelder in de Stationsstraat. De gepensioneerde dorpgenoot zit nog altijd niet stil en blijft actief als voorzitter van Ingelcaps, en als vrijwilliger bij Maria Rustoord en Samana. Eddy woont zijn hele leven al in het geliefde Ingelmunster.
Wat is je mooiste jeugdherinnering aan onze gemeente?
“Ik denk meteen terug aan de Hinnebilkstraat, waar ik het levenslicht zag en vele jaren een slagerij runde. Onze naaste buren waren het gezin van Jules Bourgeois met elf kinderen. Het kwam wel eens voor dat ik daar bleef slapen, en met die kinderen haalde ik ook wel eens kattenkwaad uit.”
Wat is je favoriete plekje?
“Geloof het of niet, maar thuis bij mijn vrouw, in ons appartement in de Gravinnestraat, hebben we een prachtig zicht op het gemeentehuis, de Sint-Amandskerk, het kasteel en het Marktplein. Ook het kasteel is een van onze favoriete plekken, omdat Carine en ik er vele jaren De Kasteelkelder openhielden. In augustus 2026 zijn we al 55 jaar getrouwd.”
Welke lokale horecazaak raad je iedereen aan?
“Tijdens de zomer kan ik genieten van een fris pintje op het terras bij de buren van café Riva. Carine en ik gaan ook wel eens spaghetti eten in De Fagot.”
In welke plaatselijke winkel ga je shoppen?
“Dat geldt ook voor onze buren, namelijk de bakkerij Nollet in de Oostrozebekestraat. Van hun pistolets tot brood, boterkoeken en klaaskoeken: alles is even lekker. We wonen in het centrum, dus ik kan iedere ochtend te voet naar de bakker stappen.”
Wat is er het meest veranderd – sinds je jeugd – in uw gemeente?
“Ik woon al 77 jaar in Ingelmunster. Er is zoveel veranderd dat je de gemeente eerlijk gezegd niet meer herkent. Ingelmunster onderging een grondige metamorfose, wat logisch is: stilstaan is achteruitgaan. Het huidige gemeentebestuur zorgt ervoor dat de gemeente blijft evolueren.”
Wat zou je graag anders zien?
“Carine en ik wonen pal in het centrum. In de Gravinnestraat kan het soms druk zijn. Ik hoop dat de automobilisten zich beter aan de verkeersregels houden. Voor onze deur ligt een fietsstraat en is het zone 30, maar meer dan de helft van de chauffeurs respecteert noch de snelheid, noch de fietsstraat. Positief is dat er aan ’t Kruidvat in de Oostrozebekestraat een zebrapad werd aangelegd.”
Heb je kinderen die in de eigen gemeente zijn blijven wonen?
“Onze kinderen wonen allemaal dichtbij mijn moeder (lacht). Kurt woont met zijn vrouw in een nieuwe woning op de site van brouwerij Vanhonsebrouck, Jan woont in een appartement in de Schoolstraat, en Bart woont met zijn gezin in Emelgem, dat ook niet ver van Ingelmunster ligt.”
Als je één ding zelf zou mogen realiseren, wat zou dat zijn?
“Ik zou de heemkundige kring graag opnieuw nieuw leven inblazen. Het is zo spijtig dat we met deze vereniging moesten stoppen vanwege te weinig interesse van nieuwe mensen. Toch kan ik het verleden niet loslaten. Daarom begon ik op Facebook de pagina ‘Vrienden die heemkundige kring Den Hert Ingelmunster leuk vinden’. Heel wat mensen vinden de pagina inderdaad al leuk. Ik plaats er regelmatig oude foto’s van Ingelmunster uit mijn archief op.”
Welke persoon of vereniging verdient volgens jou meer erkenning?
“Het gemeentebestuur! Ingelmunster is een bruisende gemeente, waar inderdaad veel te beleven valt. Recent opende men de nieuwe sporthal, en binnen enkele jaren krijgt Ingelmunster eindelijk zijn cultuurhuis. Chapeau voor burgemeester Kurt Windels en zijn ploeg. Een gemeente runnen is tegenwoordig niet gemakkelijk. Alles is duurder geworden, maar toch blijven zij zich ervoor inzetten.”
Je woont hier al heel je leven. Zou je hier ook heel oud willen worden?
“In Ingelmunster wil ik zeker oud worden. Trouwens, ik ben al niet meer van de jongste (lacht). Voor geen geld ter wereld ga ik ergens anders wonen. Hier zag ik het levenslicht, en hier zal ik ook mijn laatste adem uitblazen — al mag dat nog vele jaren duren.”
Van de beenhouwerij naar De Kasteelkelder
Eddy Mullebrouck werd geboren in de Hinnebilkstraat. In 1939 begon zijn vader, Maurits, een beenhouwerij in dezelfde straat. Vanaf 1962 hielp Eddy mee via een leercontract. Eens getrouwd stond zijn vrouw, Carine Saelens, in de winkel. Vanaf 11 november 1994 hielden ze De Kasteelkelder open. Eind september 1995 stopten ze definitief met de slagerij, en eind september 2009 namen ze afscheid van De Kasteelkelder.
Eddy is de vader van Kurt, Jan en Bart en opa van zes kleinkinderen. Recent werd het eerste achterachterkleinkind geboren. Hij is al meerdere jaren voorzitter van Ingelcaps, actief bij Samana, vrijwilliger in het wzc Maria Rustoord en de man achter de Facebookpagina van de heemkundige kring Den Hert. In 2018 ontving hij de Cultuurtrofee.
