Iedereen vindt een rustpunt bij vzw De Kier: “Er is een groot tekort aan betaalbare huisvesting”

Elke week richt onze krant de schijnwerpers op warme projecten voor kanszoekende kinderen en jongeren in onze provincie. Initiatieven die niet altijd de aandacht krijgen die ze verdienen. Deze week: vzw De Kier uit Kortrijk.

Wat doet vzw De Kier?

 In deze barre wintertijden staan we er niet altijd bij stil dat niet iedereen een kwalitatief dak boven het hoofd heeft. Elke zichzelf respecterende stad beschikt over een aantal plaatsen in de nachtopvang zodat dak- en thuislozen niet in het park hoeven te slapen en ook zij in comfortabele omstandigheden ook eens een douche kunnen nemen. Alleen is het aantal plaatsen beperkt.
Dat zegt ook Paul De Marez, een van de drijvende krachten achter vzw De Kier: “Voor veel mensen die bij ons langskomen, blijft huisvesting probleem nummer één: er is een tekort aan betaalbare huisvesting en de crisisopvang is ontoereikend. Elke dag bellen hier mensen tegelijkertijd in om een plek te bemachtigen in de nachtopvang. De 22 beschikbare plaatsen zijn altijd op een kwartier volzet.”

Gelukkig kunnen deze mensen overdag altijd terecht in het pand van vzw De Kier in de Kapittelstraat in Kortrijk. De Kier ontstond een twintigtal jaar geleden vanuit de christelijke gemeenschap en is een open huis voor wie het moeilijk heeft. “Mensen kunnen bij ons gewoon binnenkomen en hier een rustpunt vinden. De deur staat hier altijd op een kier. Hier kunnen mensen elkaar ontmoeten zonder dat ze per se inkijk moeten geven in hun persoonlijke situatie. Willen ze dat wel, dan kunnen ze op de bovenverdieping van ons pand terecht waar vrijwilligers bekijken hoe we samen oplossingen kunnen vinden.”

Wat kan de lezer doen voor vzw De Kier?

De Kier draait volledig autonoom en ontvangt geen financiële ondersteuning, bijvoorbeeld vanuit de stad. Maar naast financiële ondersteuning is de vzw ook steeds op zoek naar mensen die de vrijwilligersploeg willen versterken. “We hebben niet enkel financieel kapitaal nodig, maar ook menselijk kapitaal. Steeds meer jonggepensioneerden kiezen voor een flexi-job en niet voor een vrijwilligersfunctie. En dat is jammer.”

Daarom broedde Paul op een eigen model. “We stellen vast dat tegen dat mensen op pensioen gaan, ze al de keuze gemaakt hebben hoe ze de vrijgekomen tijd zullen invullen. Dan nog vrijwilligers werven, is met andere woorden te laat. Dus pleit ik voor een systeem waarbij we met bedrijven kunnen samenwerken. Hoe mooi zou het niet zijn mochten ondernemingen aan werknemers de mogelijkheid kunnen geven om tijdens het laatste jaar van hun loopbaan zonder loonverlies een halve dag per week ingeschakeld te kunnen worden bij een waardevolle organisatie?”