“Sergio woonde in Rome en wij waren pennenvrienden. Niet dat we meteen liefdesbrieven schreven: ik had ook nog een pennenvriendje in Canada en eentje in Frankrijk”, knipoogt Francine. Maar de dag dat ze haar prins in levenden lijve zag, sloeg de vonk tóch over. “Dat was in 1961, ik ben hem toen in Rome gaan bezoeken en hij was volledig in het wit gekleed. Dat maakte indruk op mama en mij”, vertelt Francine met een brede glimlach.
Het jaar erop ruilde Sergio Rome in voor Brussel. “Ik woonde toen in Koekelberg, maar kwam al sinds 1948 naar Blankenberge op vakantie. In die 75 jaar heb ik hier veel zien veranderen, maar ik woon er nog altijd even graag. Blankenberge is lekker centraal gelegen aan de kust. Ideaal voor een uitstapje met de wagen naar Brugge of Sluis, of eens met de tram naar Oostende…”, aldus Francine.
Sergio en Francine stapten in 1963 in het huwelijksbootje en verwelkomden het jaar nadien dochter France, hun enig kind, in hun midden. Kleinkinderen zijn er niet. “Maar we hebben onze twee poezen Fredje en Leo, waar we allebei erg dol op zijn. Daarnaast werken we ook nog eens graag in de tuin”, besluit Francine. En de brieven? “Die hebben we nog steeds. Een hele koffer vol”, glimlacht Francine. (WK/foto WK)