Sinds april is Hubert Rubbens (56) officieel met pensioen bij de marine, maar noem hem zeker geen gepensioneerde. "Ik ben actief in negentien verenigingen en volgend jaar organiseer ik vijf evenementen", vertelt hij enthousiast. Dus toen het land begin dit jaar in lockdown ging, kon Hubert dan ook niet anders dan een nieuw project uit de grond stampen. "Een paar jaar geleden was ik op een congres voor de zeilsport in Galicië", vertelt hij. "Daar wilde men mensen aantrekken die met hun zeiljacht naar de Middellandse Zee kwamen. De pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela liggen ook een stuk in Portugal. Op dat moment waren die wegen nog in slechte staat, maar ondertussen kreeg dat stuk een ...

Sinds april is Hubert Rubbens (56) officieel met pensioen bij de marine, maar noem hem zeker geen gepensioneerde. "Ik ben actief in negentien verenigingen en volgend jaar organiseer ik vijf evenementen", vertelt hij enthousiast. Dus toen het land begin dit jaar in lockdown ging, kon Hubert dan ook niet anders dan een nieuw project uit de grond stampen. "Een paar jaar geleden was ik op een congres voor de zeilsport in Galicië", vertelt hij. "Daar wilde men mensen aantrekken die met hun zeiljacht naar de Middellandse Zee kwamen. De pelgrimsroutes naar Santiago de Compostela liggen ook een stuk in Portugal. Op dat moment waren die wegen nog in slechte staat, maar ondertussen kreeg dat stuk een grondige opknapbeurt. Het idee om ooit eens naar Compostela te wandelen begon toen al te rijpen...""Ik vond een reisbureau uit Nederland die alle reserveringen vastlegt voor jou", gaat Hubert verder. "Je moet weten dat jaarlijks zo'n 250.000 mensen de meest populaire route nemen. De weg vanuit Portugal ziet er maar 25.000. En nu is het nog rustiger dan anders: naar het schijnt maar vijftien procent bezoekers van het normale aantal. Ik zal daar dus in alle rust mijn tocht kunnen afwerken."Hubert zal trouwens niet gewoon de route wandelen, wel marcheren. "In de marine heb ik dat wel geoefend en ik ben wel sportief, maar toch moest ik beginnen met trainen. Sinds 15 november ben ik bezig. Ik heb ondertussen al bijna 4.400 kilometer in de benen. Ik blijf in de buurt: van Stene naar Klemskerke en terug via het strand, of naar Nieuwpoort en dan terug via de Duinenweg. Ik begin altijd 's morgens vroeg. Aan zes kilometer per uur heb ik mijn wandeling in een paar uur afgewerkt."Ook in volle lockdown bleef Hubert trainen. "Daar heb ik een leuke anekdote over", lacht Hubert. "In april was ik aan het marcheren op blote voeten door het water op het strand. Geen mens te zien op heel dat strand! Tot plots twee politieagenten te paard me tegenhielden. Ze hebben moeten bellen om te informeren of ik wel op blote voeten mocht marcheren op het strand. Een absurde situatie."Per kilometer verzamelt Hubert centen. In totaal hoopt hij 5.000 euro te schenken aan Lichtbaken, de organisatie die zorgt voor warme maaltijden voor Oostendenaars in moeilijkheden. "In volle lockdown moést ik me bezighouden. Daarom ben ik met alle serviceclubs van Oostende in actie geschoten. In Oostende verdelen vier organisaties voedsel: CAW, Lichtbaken, Colsol en Sint-Vincentius. Elke week schonk een andere serviceclub één tot twee ton voedsel. Dat hebben we tot vorige week gedaan", zegt Hubert trots. "Met de vrijwilligers van Oostende voor Anker hebben we de maaltijden van Sint-Vincentius zelf aan huis gaan brengen. Door deze acties was ik er nog meer van overtuigd om de centen aan Lichtbaken te schenken."Hoewel Hubert een sociaal persoon is, kiest hij er toch voor om drie weken lang helemaal alleen te stappen. "Ik heb altijd al een hectisch leven gehad. Nadat ik afscheid nam van de marine, was het tijd om wat tot mezelf te komen. Veel mensen hebben me al gevraagd of ze mee mogen wandelen, maar ik blijf liever alleen. Ik doe het niet uit geloofsovertuiging - ik ben atheïst - maar om tot rust te komen", besluit Hubert, die ondertussen al volop bezig is met de organisatie van Oostende voor Anker 2021.