Jorn Bussens uit Koolkerke liep een jaar lang elke maand een marathon ter ere van zijn echtgenote Lies. Zij overleed twee jaar geleden na een drie jaar durende strijd tegen borstkanker en was toen net geen 42 jaar. “Met de ‘Liesathons’ wou ik Lies’ levenslust levendig houden en geld inzamelen voor de dienst oncologie van het AZ Sint-Jan”, aldus Jorn, die op zijn huwelijksverjaardag een cheque van 3.600 euro mocht overhandigen.
Jorn Bussens (44) uit Koolkerke verloor op 1 juni 2024 zijn vrouw Lies aan de gevolgen van borstkanker, na een strijd van drie jaar. “Lies was toen net geen 42 jaar. Samen hebben we een zoontje, Cas. Hij is ondertussen zeven jaar. Dit verlies heeft ons leven ingrijpend veranderd. Maar het heeft me ook geïnspireerd om Lies’ levenslust en warmte levend te houden. Zo was ze er een krak in om mensen te helpen, te motiveren en raad te geven. Lies was ook een ambitieuze vrouw, een inspiratiebron voor velen. Ze werkte als leerkracht en later als beleidsmedewerker voor scholengroep Impact in Torhout. Op het laatst heeft ze nog deelgenomen aan een opleiding om directeur te worden. Ze liet haar kopje nooit hangen toen ze ziek was. Haar veerkracht en positiviteit blijven een voorbeeld voor mij en onze omgeving. Lies wou ook een impact achterlaten en dat wou ik voortzetten.”
Huwelijksverjaardag
Om Lies te blijven gedenken, organiseerde Jorn op hun huwelijksverjaardag vorig jaar op 3 januari een eerste Liesathon. “Ik liep een marathon in het Fort van Beieren in Brugge. Telkens in toertjes van 2,5 kilometer. Mentaal was het zwaar om steeds dezelfde toer te lopen, maar uiteraard niets in vergelijking met de strijd die Lies moest leveren tegen kanker.”
“Steeds dezelfde korte lus lopen was zwaar, maar niets in vergelijking met de strijd die Lies moest leveren”
Jorn wou het niet bij deze eenmalige marathon of Liesathon houden. “Om mijn vrouw te eren en de herinnering aan haar levendig te houden, maar ook om iets terug te geven aan de gemeenschap, ben ik een bijzonder initiatief gestart. Ik heb vorig jaar elke maand een marathon gelopen en zocht daarvoor sponsors. Mijn doel was om zo 1.000 euro in te zamelen voor de dienst oncologie van het AZ Sint-Jan in Brugge, waar Lies veel tijd doorbracht en intensief werd verzorgd. Deze mensen doen veel meer dan verplegen. Wij hebben dat enorm geapprecieerd.”
Jorn sloot zijn marathonjaar af met een Liesathon op hun derde huwelijksverjaardag, afgelopen zaterdag 3 januari, opnieuw in het Fort van Beieren. “Ik had geluk met het weer, het was niet aan het sneeuwen en het was volle maan, dus ik moest geen zaklamp gebruiken. Ik ben om 5.40 uur gestart om dan het laatste toertje rond 10 uur te lopen, samen met vrienden en familie. Het was opnieuw een mooi herdenkingsmoment met de dichte vrienden en familie. Allemaal mensen die ons gesteund hebben tijdens en na de ziekte. Ik ben trots om te kunnen zeggen dat ik om 10.30 uur een cheque van 3.600 euro kon schenken aan het verplegend personeel van de dienst oncologie van het AZ Sint-Jan.”
Dwars door België
Voor zijn marathons had Jorn een speciaal parcours uitgestippeld. “Ik liep elke maand een marathon, telkens goed voor 42 kilometer van de GR 129. Dit Grote Routepad is de langste bewegwijzerde wandelroute van België en gaat dwars door België: van Brugge naar Arlon. Ik kon rekenen op een goeie vriend/collega die me voor de verre afstanden telkens afzette, oppikte en me onderweg voorzag van bevoorrading. Het voorbije jaar bracht me op mooie plaatsen in België én de Liesathons maakten ook een belangrijk deel uit van mijn rouwproces. Andere mensen gaan in therapie om te praten, ik verwerk mijn verdriet sportief en door mijn vrouw te eren. Ik weet dat Lies trots zou zijn.”
“Ik verwerk mijn verdriet sportief en door mijn vrouw te eren. Ik weet dat ze trots zou zijn”
Of hij nieuwe plannen heeft dit jaar, willen we nog weten. “Wat ik precies zal doen weet ik nog niet, maar mijn vrouw wou een impact achterlaten, dus wil ik zeker nog dingen doen voor het goede doel. Maar ik denk dan eerder aan activiteiten met Cas, zoals eens met een grijpertje afval opruimen of wandelen met een hond van het dierenasiel Blauwe Kruis”, besluit Jorn. (BC)
