"Het zijn er al zoveel geworden dat ik ze al lang niet meer allemaal aan de kar heb hangen, maar de grootste collectie heb ik thuis aan de muur hangen" lacht hij.
...

"Het zijn er al zoveel geworden dat ik ze al lang niet meer allemaal aan de kar heb hangen, maar de grootste collectie heb ik thuis aan de muur hangen" lacht hij. Dirk startte zijn loopbaan bij de stad Nieuwpoort als straatveger in 1998, hij was eerst enkel in de zomer actief, daarna begon hij aan een fulltime job."In het jaar 2000 vond ik eens een fopspeen op de dijk en nam ze mee. Dit wekte enige hilariteit op bij mijn collega's en om mij te pesten hing er de volgende ochtend een fopspeen aan mijn straatvegerskar, dat was het begin van de fopspeenstory" lacht Dirk."Iedereen dacht dat ik de fopspeen vlug zou verwijderen, maar de klucht lukte niet en ik liet hem hangen. Toeval of niet, een tijdje later vond ik er nog een op straat en ik hing deze erbij.""Toen ik aan het werk was, kwam er plots een kindje naar mij met een fopspeen en gaf deze af. Ik wist eerst niet goed wat gedaan maar toen kwam ook de mama en ze zei dat het de bedoeling was dat haar vierjarig kindje de fopspeen vaarwel zou zeggen. Haar broertje had dit al gedaan in december en de fopspeen afgegeven aan Sinterklaas en nu wilde dat meisje het geven aan de fopspeenman.""Ik vond dat echt wel een mooi verhaal en op die manier werd mijn kar al gesierd met drie fopspenen. Van het een kwam het ander en ik werd echt de fopspeenman van Nieuwpoort."Na enkele jaren trok Dirk de straat op met zo'n 150 fopspenen aan zijn straatvegerskar en op vandaag, 19 jaar na de eerste vondst, sluit hij zijn loopbaan af met een verzameling van meer dan 1.500 fopspenen."Ik heb er veel gevonden op straat maar na zoveel jaren ben ik bekend bij zowel de inwoners als de toeristen als 'Futte' en heel wat ouders maken er een gewoonte van om als hun kindje wat ouder wordt, de 'futte' af te geven aan mij.""Ik kom ook regelmatig jongeren tegen die naar me toe komen en me zeggen dat ook hun fopspeen waarschijnlijk wel aan mijn kar hangt en dat doet deugd dat ze me nog herkennen." aldus Futte.In al die jaren waren het niet enkel vaste inwoners of toeristen die op de foto wilden. "Mijn foto prijkte al in kranten en boekjes in China, Nieuw Zeeland en Amerika en ik ben ervan overtuigd dat ik met mijn versierde kar ook in heel wat familiealbums met vakantieherinneringen sta.""Het is ook leuk om te zien hoe de fopspenen evolueerden in de loop der jaren, andere kleuren, andere fantasietjes, maar een fopspeen van 20 jaar geleden is nog altijd een fopspeen en een troost voor kindjes.""Moest ik mijn verzameling van de hand doen, ik zou er zeker geld voor krijgen, maar dat zal zeker niet gebeuren. Ik heb er zoveel mooie herinneringen aan en ik zal ze allemaal een mooi plaatsje geven in een speciale ruimte", verklapt Dirk. Dirk krijgt ook soms leuke dingen te horen als hij aan het werk is zoals die twee mannen die voorbijkwamen. Zei de ene "Had ik maar het kindergeld van al die kinderen", terwijl de tweede zei "Had ik maar al die mama's". Eind juli zit het erop voor Dirk De Roeck en mag hij genieten van zijn pensioen, gaan kaarten met de vrienden en regelmatig eens meetoeren met een oldtimer, maar één ding staat vast 'Futte' zal men nog lang herinneren.