Frank (59) had alles, tot hij na ongeval en verlies van zijn vrouw dakloos werd: “De schaamte van het dakloos zijn ben ik al lang voorbij.”

Frank kreeg het moeilijk toen hij in een ongeval zijn vrouw verloor. © Jeffrey Roos
Jeffrey Roos
Jeffrey Roos Medewerker KW

Op dit moment kunnen 26 daklozen terecht in het Doorgroeihuis, maar die capaciteit wordt binnenkort opgetrokken, en dat is nodig. Frank Demeulemeester had alles. Hij was 38 jaar lang vrachtwagenchauffeur, tot hij een ongeluk kreeg en zijn vrouw overleed. Dat bracht hem aan lagerwal. “Het is mezelf redden waar ik kan”, zegt de man.

Op 14 augustus 2014 reed Frank een 20-jarige voetganger aan die zich al wandelend over de autosnelweg begaf. De jongeman overleefde het niet, maar het was wel het begin van alle ellende bij Frank. “Ik reed nog jaren verder met mijn vrachtwagen, maar op automatische piloot”, opent Frank. “Hulp zoeken leek de moeilijkste zaak van de wereld. Ik had een zorgeloos leven, tot dat ongeval. Ik verdiende heel veel geld door hard te werken. Alleen heb ik dat ongeval nooit kunnen plaatsen.”

Op 3 november 2021 overleed op de koop toe ook nog eens de moeder van zijn kinderen. Een nieuwe klap voor de man die het sinds het ongeval al heel moeilijk had. “Een jaar eerder had ik een burn-out”, gaat Frank verder. “Het was mijn zoon die toen aan de alarmbel trok. Na een opname van vier maanden kwam ik daar relatief goed uit. Tot mijn vrouw overleed. Vanaf dan ging het helemaal bergaf. In 2022 werd ik opnieuw opgenomen en toen ik in januari 2023 thuiskwam, waren alle meubels weg. Ik was mijn appartement kwijt.”

Frank sliep weken in een bos in de regio rond Koekelare, kwam in de nachtopvang in Roeselare terecht, kreeg daarna een doorgangswoning tot november en belandde in mei 2024 uiteindelijk in Oostende. “Ik had alles en plots had ik niets meer. In Oostende heb ik echter de rust teruggevonden. Elke nacht probeer ik een warm bed te krijgen door in te bellen bij het Doorgroeihuis. En anders slaap ik op straat”, aldus Frank.

Frank is echter een naar eigen zeggen moderne dakloze. “Ik probeer elke week naar de wasserij te gaan om mijn kledij te wassen, overal waar ik kan, was ik me. Ik wil het cliché wat doorbreken. Mensen hebben vaak een verkeerd beeld van daklozen. Heus niet elke dakloze wordt dakloos door drank en drugs. Ik werk ook waar ik kan. Zo doe ik bij verschillende organisaties vrijwilligerswerk en krijg ik de kans om bij Perspectief te werken, waar ik tuintjes van oudere mensen mee help onderhouden. De schaamte van het dakloos zijn, die ben ik al lang voorbij.”

Frank hoopt zo snel mogelijk opnieuw zijn leven op de rails te krijgen. “Tijdens de wintermaanden kom ik veel in Antenne. Daar kunnen we voor een goedkope prijs een tas koffie krijgen en zitten we in de warmte. Ik ben veel alleen, maar ik heb dat nodig om mijn innerlijke rust terug te vinden. Achter het stuur van een vrachtwagen kruip ik nooit meer, ik heb vrijwillig mijn rijbewijs afgegeven. Ik ben dan wel 59 jaar, maar ik heb nog steeds veel te bieden. Ik wil vooruit. Ik weet dat een appartementje het begin van alles is, maar ik hoop dat die kans nog voorbijkomt. Tot dan is het mezelf redden waar ik kan. Gelukkig krijg ik goede begeleiding”, besluit Frank.

Momenteel kunnen 26 mensen terecht in het Doorgroeihuis, de nachtopvang zeg maar voor daklozen in Oostende. Die capaciteit wil schepen Björn Pannecoucke weldra optrekken. “In oktober hadden we 264 procent vraag”, duidt de schepen. “Dagelijks vallen 25 dakloze mensen die een aanvraag indienen voor het Doorgroeihuis uit de boot. We leggen dan wel een reservelijst aan, maar de kans is groot dat die mensen buiten moeten slapen. Daar willen we iets aan doen. We bekijken momenteel opties om de capaciteit op te trekken naar 36. Daarvoor moeten we een voltijdse medewerker extra aanwerven, bovenop de vijf die al in dienst zijn.”

Uit een telling die dateert van 2022 blijkt dat er in Oostende 505 dak- en thuislozen zijn. “Dat aantal mag je op vandaag plus honderd doen”, weet schepen Pannecoucke. “Niet iedereen slaapt echter op straat. Veel mensen kunnen terecht bij familie of vrienden. Maar het optrekken van de capaciteit is dus echt wel een must. Vroeger werd de capaciteit tijdens de zomermaanden naar beneden getrokken tot 20 mensen. Ook dat gaan we niet meer doen. Er is wel degelijk een daklozenprobleem in Oostende en daar willen we iets aan doen.”

Een op vijf daklozen in Oostende is jonger dan 25 jaar. 87 procent komt bovendien uit Oostende of uit de regio. 43 procent zijn Oostendenaars, dat betekent dat hun laatste gekende adres in Oostende was. 29 procent komt dan weer uit de regio Middenkust.

Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier

Partner Content