Guido Carron is inmiddels 84 en woont al vele jaren in een appartement op de vijfde verdieping in de Holstraat in Waregem. Vanop zijn terras heeft hij een prachtig uitzicht, onder meer op de renbaan van de hippodroom. "Maar als het Waregem Koerse is ga ik toch naar beneden hoor", zegt hij. De gewezen politicus staat niet langer op het voorplan, maar hij volgt de lokale politiek nog altijd op de voet en wil met plezier nog eens terugblikken naar de tijd dat hij burgemeester was en Waregem stad werd.
...

Guido Carron is inmiddels 84 en woont al vele jaren in een appartement op de vijfde verdieping in de Holstraat in Waregem. Vanop zijn terras heeft hij een prachtig uitzicht, onder meer op de renbaan van de hippodroom. "Maar als het Waregem Koerse is ga ik toch naar beneden hoor", zegt hij. De gewezen politicus staat niet langer op het voorplan, maar hij volgt de lokale politiek nog altijd op de voet en wil met plezier nog eens terugblikken naar de tijd dat hij burgemeester was en Waregem stad werd."Ja, ik heb de indruk dat er altijd wel iets tussen kwam waardoor het dossier voor Waregem opnieuw in de koelkast terechtkwam. Zo stonden we in de Hollandse periode tussen 1815 en 1830 ook op een lijst om stad of hoofdplaats van het kanton te worden, maar ook toen lukte het niet. Voor de komst van de E17 liep er ook geen enkele belangrijke verkeersader door de stad en dat was zeker een nadeel." "Het Waregem van de jaren 90 was nog amper te vergelijken met dat van de jaren 50. Vele decennia geleden was Waregem, bij wijze van spreken, een boerenparochie. Door de industrialisatie en de vele bedrijven die er waren bijgekomen, was alles in relatief korte tijd toch volledig veranderd. Je mag ook niet vergeten dat toen veel mensen dachten dat Waregem een stad was. We moesten dan telkens uitleggen dat dit niet het geval was.""Meer nog, er waren weinig belangrijke dossiers waarover iedereen het zo roerend eens was als dit. Iedereen zag dat dit alleen maar voordelen kon opleveren. Als stad geniet je een grotere uitstraling.""We hebben toch niets aan het toeval overgelaten. De administratie heeft toen, met behulp van de heemkundige kring, echt goed werk geleverd en een stevig dossier opgemaakt. Mijn job bestond er in om alles in goede banen te leiden.""Er was een eucharistieviering in de centrumkerk en wijlen Jan Schotte (toen curiekardinaal in Rome en geboren en getogen in Beveren-Leie, red.) droeg de mis voor. Ik herinner me ook dat wijlen Briek Schotte (de wielrenner woonde in Waregem en Desselgem, red.) er was. Na de mis was er nog een academische zitting.""Er waren er toch nog enkele. De Insectenwijk in Desselgem kwam in die periode tot stand en dat was toch ook wel een mooi project met de 120 woningen die we toen lieten bouwen. Een opvallende beslissing was zeker ook het sluitingsuur dat we in 1995 ingevoerd hebben. Door vandalisme in de buurt van enkele horecazaken in de Holstraat en in de Stationsstraat heeft de gemeenteraad toen unaniem beslist om een sluitingsuur in te voeren vanaf 3 uur 's morgens. Vele jaren later is die beslissing ongedaan gemaakt door de Raad van State, maar ik merk dat de stad nog altijd regelmatig worstelt met overlast in het uitgaansleven.""Mensen geven wel eens commentaar op wat er gebeurt in de stad. Ik hoor wel eens: 'In uwen tijd zou dat toch niet gekund hebben'. Dan zeg ik daarop altijd hetzelfde, namelijk dat je deze tijd niet kunt beoordelen met de normen van vroeger.""Ik ga nog regelmatig wandelen en fietsen. Zo stap ik wel eens naar Nokere heen en terug of ga ik met de bus naar Oudenaarde en keer ik dan te voet terug. Ik ben ook opnieuw ingeschreven voor de Europese Mars van herdenking en Vriendschap in de Ardennen en voor de Vierdaagse van de IJzer. Dat betekent toch telkens vier dagen lang 32 km per dag stappen. Zolang ik dat kan, mag ik niet klagen. Ook bezoek ik dagelijks mijn vrouw die jammergenoeg dement is en in woonzorgcentrum De Meers verblijft." (Freddy Vermoere)