Een avond bij de AA, ex-verslaafden doen hun verhaal: “We moeten volhouden: niet drinken is een overwinning”

Onze reporter mocht op de koffie bij de AA. © Kurt Desplenter
Camille Jonckheere

Doe jij ook mee aan Tournée Minérale? Een maand lang geen alcohol: het is voor veel Belgen een leuke uitdaging… Maar voor sommige mensen is van de fles blijven een bijzonder zware opgave. Veel van die ex-verslaafden vinden week na week hulp bij de AA, de Anonieme Alcholisten. Wij mochten een avond zo’n meeting bijwonen in het zuiden van onze provincie. “Wat ons écht met elkaar bindt, is het eerlijke verlangen om te stoppen met drinken.”

Maandag, 20 uur. Peter is druk in de weer met koffie zetten. Al tientallen jaren drinkt hij geen alcohol meer, maar toch volgt ook hij nog elke week de sessie van de AA in zijn gemeente. “Onze groep komt iedere maandagavond samen. Veel meer dan een kopje koffie, stoelen en tafels hebben we niet nodig.” Een voor een druppelen de leden binnen, ze begroeten elkaar met een opvallend warme handdruk.

Vanavond is het de beurt aan Jos om de vergadering voor te zitten. Hij start, zoals het in deze groep de gewoonte is, met een gebed. “Dat is niet overal zo.” Daarna krijgt de groep dé belangrijkste vraag: hoe is het met jullie? En hoe is het deze week geweest?

“De brokken, die ik door de alcohol heb gemaakt in mijn leven gaan nooit meer weg”

Het is het moment waarop iedereen zijn verhaal mag doen. “Dat kan over van alles gaan”, had Jos me laten weten. “Het is niet zo dat wij hier elke week twee uur over alcohol spreken. Dat kan uiteraard, als mensen daar nood aan hebben. Maar als ze met iets anders zitten, luisteren we ook. Want het zijn vaak die andere problemen die het moeilijk maken om ons leven op de rails te houden.”

Dat er een buitenstaander meevolgt, is niet zo vanzelfsprekend bij mensen die anoniem wensen te blijven. Toch raakt de groep al snel gewoon aan mijn aanwezigheid, de oprechte getuigenissen volgen elkaar op. “Mijn drankprobleem heeft ervoor gezorgd dat ik het vertrouwen van mijn omgeving verloor. De brokken die ik door de alcohol gemaakt heb in mijn leven, gaan nooit meer weg. Er zijn momenten geweest dat mijn vrouw het alleen moest doen… Maar dat wilde ik veranderen en daar doe ik nu ook alles voor.” (Lees verder onder het kader)

AA telt 110 groepen in onze provincie

In West-Vlaanderen zijn er 110 groepen van de AA. Elke groep bestaat uit een tiental leden. “We houden geen ledenlijst bij”, legt Peter uit. “Dat gaat in tegen het concept van AA. Maar in onze provincie zijn we wellicht met zo’n 1.200 à 1.300.” Iedere groep kent zijn eigen werking. Leden kunnen verschillende groepen uitproberen of combineren tot ze een plek vinden waar ze zich comfortabel voelen en eerlijk kunnen zijn.

“AA verspreidt zijn boodschap via gemeentediensten, lezingen, affiches, hulpdiensten en ziekenhuiswerkingen. Mensen kunnen ook eventueel door hun arts naar ons doorverwezen worden. Uiteraard moet de persoon in kwestie ervoor kiezen om naar hier te komen en om te willen stoppen met alcohol. Als die wil er is, dan helpen we elkaar graag verder. Na enkele sessies kan je een peter of meter uitkiezen. Dat gebeurt heel spontaan. Als er dan iets is wat je niet kan of wil zeggen tegen de hele groep, kan je wel kwijt bij hem of haar.” De gemiddelde AA-groep bestaat vooral uit mannen en uit personen van een iets oudere of middelbare leeftijd. “Vaak komen mensen hier terecht die al lang een alcoholprobleem hebben… Al zien we wel het aantal vrouwen en jongere mensen toenemen.”

Anonimiteit is belangrijk

“Wie je hier ziet of wat je hier hoort, vertel het niet voort”, zo luidt de slogan die in het midden van de tafels staat. Dat is iets wat iedereen rond de tafel ter harte neemt. Het verklaart ook waarom iedereen zichtbaar ontspant als onze fotograaf vertrekt. “We kennen hier alleen elkaars voornaam. We wisselen telefoonnummers uit, maar geen adressen.”

“Die anonimiteit geldt ook voor wat we hier horen”, legt Jos uit. “De dingen waar anderen over vertellen, blijven binnen deze muren. We blijven in contact tijdens de week, maar in het openbaar houden we afstand. Als ik nu bijvoorbeeld Petra zou tegenkomen op restaurant, dan gaan wij misschien knikken of heel kort hallo zeggen, maar verder houden we het beperkt. Zo kan niemand ook vragen stellen. Het gebeurde ooit dat er iemand me herkende in het openbaar en snel wegliep. Daar moet je alle begrip voor hebben.”

“In het begin vertelde ik wel aan mijn familie dat ik naar de AA ging tot plots een verre kennis van mij vroeg hoe die vergaderingen gingen, daar wil je niet mee geconfronteerd worden”

“Alleen mijn man en dochter weten dat ik naar hier kom”, bekent Petra. “Verder hoeft er niemand dit weten, geen andere familie of ook mijn werk niet. Dit doe ik voor mezelf.” Patrick vertelde dan weer wel aan zijn familie dat hij naar de AA ging. “Het werd al snel duidelijk waarom velen afraden om dat te doen. Enkele weken later al kreeg ik de vraag van een verre kennis hoe het ging bij de AA. Dat is niet iets waar je altijd mee wil geconfronteerd worden.”

Gemoedsrust zoeken

Rond alcoholverslaving hangen vele misvattingen. “Maar een drankprobleem kent geen rang of stand”, zegt Jos. “Hier hebben we allemaal één ding gemeenschappelijk: het eerlijke verlangen om te stoppen met drinken. Het belangrijkste is dat je eerlijk bent voor jezelf en geen dingen opkropt zodat je dan thuis naar de drank zou grijpen. Wij helpen elkaar zoeken naar gemoedsrust.”

Iets wat alle leden een voor een beamen. “Het doet deugd om met deze mensen te praten. We zitten in hetzelfde schuitje, hier begrijpen ze me echt. Het helpt me ook om structuur te hebben in mijn leven. Als ik hier vertrek, kan ik er weer een week tegen”, zegt een van de jongere mannen van de groep.

“Niemand is perfect, hervallen kan zeker gebeuren, maar dan steunen we elkaar om te herpakken”

“Het is een zelfhulpgroep: je moet het probleem nog altijd zelf aanpakken, maar we zijn er voor elkaar. Als ik weet dat iemand het moeilijk heeft, dan neem ik tijdens de week de tijd om eens te bellen. Weten dat er iemand luistert, kan al veel deugd doen. Het belangrijkste is dat je geruster naar huis gaat dan je hier aankwam”, weet Petra .“Niemand is perfect, dus het gebeurt zeker dat mensen hervallen”, geeft Peter tot slot toe. “Dan ondersteunen we elkaar om ons te herpakken. Het belangrijkste is volhouden, kijken dag na dag is een overwinning.”

*Alle gegevens van de getuigenissen op deze AA-bijeenkomst blijven anoniem. Identiteitsgegevens zijn bekend bij de redactie.*

Partner Content