Carine Delporte, in Mesen alom bekend als de vrouw van burgemeester Sandy Evrard, nam onlangs eerder onverwacht ontslag uit de Vrije Vrouwen, waar ze voorzitter van was. “Met pijn in het hart, maar ik had geen andere keus. Ik moet luisteren naar de signalen die mijn lichaam me geeft en het rustiger aan doen. In de eerste plaats nu even aan mezelf denken, zodat alles weer in orde komt met mij.”
Haar hele leven lang al is Carine (58) een bezige bij. “Dat zat er al van jongs af in. Ik groeide op in Wijtschate, waar mijn ouders een bakkerij runden. Ik stak heel graag een handje toe, zowel in de bakkerij als op de broodronde. Ik hield van de omgang met de mensen, en toen is ongetwijfeld mijn sociale ingesteldheid geboren. Als oudste van vijf kinderen leerde ik thuis ook al snel mijn verantwoordelijkheid te nemen.”
Drukke loopbaan
Carine kende een goed gevulde beroepsloopbaan. “Die begon op de poetsdienst van het toenmalige O.L.-Vrouwziekenhuis in Ieper. Ondertussen volgde ik bij de VDAB in Kortrijk een opleiding tot verzorgster, waarna ik aan de slag kon bij Solidariteit voor het Gezin. Een drukke en uitdagende job, maar ik deed het graag. Toen ik acht jaar later de kans kreeg om als voorwerkster te beginnen in de nachtploeg van het onderhoud in het ziekenhuis, greep ik die. Doordat ik maar drie nachten moest werken, had ik veel vrije tijd voor ons gezin en mijn engagementen in Mesen, maar de omschakeling naar het nachtregime was toch een hele opgave. Ze zeggen dat je lichaam dat eigenlijk nooit gewoon wordt, maar dat was voor mij toen nog geen punt, want ik aanvaardde de uitdaging om logistiek medewerker van het operatiekwartier te worden.”
“Ook dat was een nachtjob: ik moest er in mijn eentje voor zorgen dat alle operatiezalen gebruiksklaar stonden tegen ‘s morgens. Een hele opgave: ik legde elke nacht zo’n 10 à 12 kilometer af in het ziekenhuis, en ik wou alles echt perfect doen, zo ben ik nu eenmaal.”
Psychiatrische hulp
Sluipenderwijs begon dit alles toch zijn tol te eisen. Carine kreeg allerhande lichamelijke klachten, en ook in haar hoofd zat het niet meer zo lekker. “Tijdens mijn ziekteverlof heb ik psychiatrische hulp gezocht, daar heb ik heel veel aan gehad”, vertelt Carine. “Ik ben beginnen inzien dat ik zoveel wou betekenen voor anderen dat ik mezelf vergeten was. En dat het helemaal geen schande is om even het wat rustiger aan te doen en aan jezelf te werken. Toon het aan de buitenwereld, spoorde mijn psychiater me aan. Daar was wel wat moed voor nodig, maar ik heb het gedaan. En mijn omgeving toont veel begrip.”
“lk wou zoveel betekenen voor anderen dat ik mezelf vergeten was”
Carine is er dan ook van overtuigd dat alles met de nodige rust en tijd wel goed kan komen. “Maar mijn keuze is gemaakt: ik wil niet meer leven in sneltreinvaart, het is tijd nu voor quality time. Daarin staan mijn man, mijn kinderen Thomas en Sherina en onze twee kleinkinderen centraal.”
Engagement
Haar mandaat in het Bijzonder Comité voor de Sociale Dienst en haar engagement binnen MLM blijft ze wel verder opnemen. “Ik ben al langere tijd vergroeid met het OCMW van Mesen, daar kun je écht iets betekenen voor mensen. En politiek is natuurlijk een deel van ons leven. Toen ik Sandy nog maar net kende, werd hij aangesproken om op de lijst te staan. Ik heb daar nooit een punt van gemaakt, integendeel: ik ben heel trots op mijn man en zijn onvoorwaardelijke inzet voor alle Mesenaars. Soms gebeurt het wel eens dat Sandy zijn hart moet luchten. Dan ben ik zijn luisterend oor, hij weet dat dit nooit buiten onze huiskamer zal gaan.”
Ondertussen heeft Carine ook een rustgevende bezigheid gevonden. “Hobby’s had ik tot nu niet, ik was altijd wel op een of andere manier aan het werk. Nu ben ik aan het boetseren geslagen. Heerlijk bezig zijn met de handen…”
Verhuisplannen
En verder: de toekomst voorbereiden. “Sandy heeft aangekondigd dat het zijn laatste termijn is als burgemeester. In 2030 stopt hij volledig, hij zal ook geen kandidaat meer zijn. Ook voor hem zal het dan tijd zijn om aan zichzelf te denken, en dan willen we samen volop van het leven genieten. In ons nieuwe huis in de Vredestraat, dat we dit jaar willen beginnen bouwen. Kleiner en knusser dan hier op de Markt, met de mogelijkheid tot een kangoeroewoning. Allemaal goeie vooruitzichten, ja: voor u zit een gelukkige vrouw!”
