In het woonzorgcentrum Klaverveld mocht Agnes Verdievel 102 kaarsjes uitblazen. “Ik heb nooit last gehad van stress. Dat heeft me waarschijnlijk geholpen om zo oud te worden.”
Agnes werd geboren op 2 januari 1924 in Aartrijke als dochter van Boudewijn Verdievel en Emelia Verschaeve. Ze had nog een oudere broer Emiel en een jongere zus Clara. “In haar jonge jaren is Agnes een poos erg ziek geweest. Iets wat vandaag met medicatie snel verholpen zou kunnen worden, maar toentertijd was er nog niet zoveel medicatie beschikbaar en moest men zich verhelpen met enkele simpele, eigen bereide recepten in de hoop dat die zouden helpen”, begint burgemeester Annick Vermeulen, die de 102-jarige ging feliciteren samen met de schepenen Sofie Pollet, Stijn Timmerman en Bart Vergote.
“Het helpt waarschijnlijk ook dat ik altijd heel goed met stress om kon gaan. Ik heb er eigenlijk nooit veel last van gehad”
Als 16-jarige in het jaar 1940 heeft Agnes heel bewust de Tweede Wereldoorlog meegemaakt. Agnes was een beloftevolle studente en ging op internaat in Heverlee om verder te studeren, maar de oorlog trok een streep door die plannen. Op 19 juni 1948 stapte ze in het huwelijksbootje met Cyriel De Grande. Hij overleed in 2009. Het echtpaar kreeg twee zonen: Dirk en Jan. Dirk overleed heel recent, eind november 2025. Agnes heeft vier kleinkinderen – Magali, Björn, Stijn en Sofie – en vijf achterkleinkinderen: Mathis, Eloni, Ciel, Leon en Willo.
Agnes werkte achtereenvolgens in Zevenkerken, Flandria en Superia. Na een onderbreking als huisvrouw om voor de kinderen te zorgen, ging ze aan de slag bij de krant Het Laatste Nieuws en bij de firma Naessens in Zedelgem.
Geen stress
Agnes ontving burgemeester Vermeulen en de schepenen twee jaar geleden voor haar honderdste verjaardag nog bij haar thuis in de Veldegemsestraat in Veldegem. Haar vorige verjaardag vierde ze in het woonzorgcentrum Klaverveld in Zedelgem. “Mijn geheim om zo oud te worden? Gewoon blijven ademen. Het helpt waarschijnlijk ook dat ik altijd heel goed met stress om kon gaan. Ik heb er eigenlijk nooit veel last van gehad.” (BC)
