Binnen iets meer dan een week wordt Kelly Spillier (Vooruit) de 22e burgemeester van Bredene. De eerste vrouwelijke meteen en erfgenaam van een socialistische dynastie, die intussen al meer dan 35 jaar over Bredene regeert. “Sinds Steve zijn afscheid aankondigde in mei heb ik een zwangerschap-lang tijd gehad om me voor te bereiden. En ja, ik besef dat mijn leven vanaf nu anders wordt.”
Als geëngageerde twintiger stapte ze ooit samen met schoolvriendin Kimberly Rousselle op partijmonument Jacky Maes af met de vraag naar een plekje op de kieslijst van 2006. “Wist ik toen veel dat Jacky niet meteen iemand was om met een wenslijstje te confronteren.” (lacht) “Wat bleek? Er stonden al voldoende vrouwen op de lijst, dus ving ik bot. Dat was een teleurstelling toen, ja.”
Kelly Spillier (42) hield voet bij stuk, zette mee haar schouders onder het partijbestuur en stond samen met enkele nieuwe gezichten (waaronder Alain Lynneel) aan de wieg van het succesvolle 1 mei-ontbijt. “Ik ben dus aan de basis begonnen en pas dan raadslid en schepen geworden.” Niet nadat ze tussendoor nog de eerste vrouwelijke hoofdredder van de kust was geworden.
Eerste vrouwelijke burgemeester
Twintig jaar later mag de lerares zedenleer aan Middenschool Bredene zich de eerste vrouwelijke burgemeester van Bredene noemen. Een wending in haar politieke carrière die ze niet meteen zag aankomen. “Eén waarvoor ik niet gekozen heb. Maar wettelijk was ik Steves opvolger. Of iedereen, binnen en buiten de partij, meteen achter mij zal staan? Ook Steves aanstelling was aanvankelijk gecontesteerd. Op zijn hoogtepunt haalde hij wel 3.600 voorkeurstemmen. Aan mij om me te bewijzen.
Ik wil echter niet teveel meer achteruit kijken. “Er is met Steve, Erwin (Feys),…heel wat ervaring uit de partij verdwenen. Aan mij om onze ploeg de komende 5 jaar te vernieuwen. Aan al wie vandaag via sociale media de behoefte voelt ons beleid kritisch te beoordelen: we zoeken nog geëngageerde, positief ingestelde (!) Bredenaars voor de partij!”
“Grappig was dan weer dat onze jongste, Len, van zodra bekend werd dat ik burgemeester zou worden, met een verlanglijstje van zijn klasgenoten kwam aandraven. Een pretpark in Bredene stond bovenaan, overigens.”
“Wat die sociale media betreft: ik ben vastberaden niet in de val te trappen om op alles te reageren. Iedereen is altijd welkom op mijn bureau om het gesprek aan te gaan. Foto’s op Facebook zijn vaak door een filter gehaald. Jammer genoeg is dat niet altijd zo voor de reacties, die je er leest. Al te vaak wordt vergeten dat achter de man/vrouw waarop gespeeld wordt een gezin, familie zit.”
Dat is misschien wel haar grootste vrees -naast een grote calamiteit- als kersvers burgemeester. “Dat mijn kinderen meegesleurd worden in de persoonlijke aanvallen, die ik ongetwijfeld zal te verduren krijgen. Grappig was dan weer dat onze jongste, Len, van zodra bekend werd dat ik burgemeester zou worden, met een verlanglijstje van zijn klasgenoten kwam aandraven. Een pretpark in Bredene stond bovenaan, overigens.” (lacht)
Familietijd
Burgemeester worden is een eer en uitdaging. “Maar ik wil verder ook een goeie mama en echtgenote blijven. Tijd maken om naar de voetbalmatch van Senne of de proclamatie van Len te gaan. Woensdagnamiddag wordt familietijd, al kan je nooit uitsluiten dat er zich uitgerekend dan iets ernstigs voordoet op de gemeente.
De politiek kan elk moment stoppen, dat zie ik ook wel in. De laatste tijd heb ik heel wat mensen rondom mij zien wegvallen. Daarom: ik zal niks uitstellen met de kinderen. ‘Later’ kan al snel ‘te laat’ worden.”
Veel tijd voor zichzelf blijft er tussen Bredene besturen en de 4 uurtjes zedenleer, die ze voorlopig blijft geven, niet. “Dat is niet ok. Hobby’s heb ik niet. De zee roept af en toe nog eens en dan ga ik even pootjebaden of zwemmen.” Je kunt de redder uit de zee halen maar de zee niet uit de redder…
En sinds kort hebben we ook een labradoodle die luistert -dat hoop ik tenminste- naar de naam Marcel. Met hem een blokje om helpt ook om de geest vrij te maken.”
Teamspirit
Want Bredene wacht de komende jaren dan wel geen nieuwe grote projecten meer, Kelly blijft straks toch voor alles eindverantwoordelijke. “Als burgemeester moet je van alle dossiers de grote lijnen kennen en de teamspirit bewaken. Discussies met de coalitiegenoten zijn onvermijdelijk. Maar ik wil op het einde van de dag Vicky (Dereere) of Lucas (Vandendriessche) nog een ‘fijn weekend’ kunnen wensen. “
“Moeilijke beslissingen wil ik zeker niet uit de weg gaan. Je kunt niet voor iedereen goed doen. Ik zit lang genoeg in de politiek om dat te weten. Alles staat en valt dan met eerlijke communicatie. Dat wordt een leidraad.”
Zolang je haar maar geen ‘meistje’ noemt, zoals collega Jean Marie De Decker onlangs op het kustburgemeestersoverleg. “’t is Kelly of mevrouw of burgemeester”, liet ze haar ongenoegen blijken. “Mijn netwerk uitbreiden en nog vlotter spreken zijn werkpuntjes. Maar als vrouw burgemeester worden, dat zou toch geen probleem meer mogen zijn anno 2026, toch?”
