Het was de eerste keer dat de twee boezemvrienden samen op reis vertrokken. Arthur Deconinck uit Moorsele had maanden gespaard om zijn Audi te kunnen kopen. "Hij was sinds nieuwjaar bij ons aan de slag", zegt Dominique Vanderstraeten, zaakvoerder van Dranken Pauwels in Heule. "Hij was zo blij dat hij eindelijk zijn eigen auto zou kunnen kopen. Hij droomde ook al lang van die roadtrip", klinkt het aangeslagen. Op vrijdag 16 augustus gooiden Arthur en Maxim hun tent in de koffer van de auto en zetten koers richting Tsjechië. De twee vrienden doorkruisten Duitsland en Oostenrijk en hielden via sms contact met het thuisfront. Om onderweg zeker niet zonder brandstof te vallen, hadden ze een bidon gevuld met benzine in hun koffer gezet. Voor de zekerheid.
...

Het was de eerste keer dat de twee boezemvrienden samen op reis vertrokken. Arthur Deconinck uit Moorsele had maanden gespaard om zijn Audi te kunnen kopen. "Hij was sinds nieuwjaar bij ons aan de slag", zegt Dominique Vanderstraeten, zaakvoerder van Dranken Pauwels in Heule. "Hij was zo blij dat hij eindelijk zijn eigen auto zou kunnen kopen. Hij droomde ook al lang van die roadtrip", klinkt het aangeslagen. Op vrijdag 16 augustus gooiden Arthur en Maxim hun tent in de koffer van de auto en zetten koers richting Tsjechië. De twee vrienden doorkruisten Duitsland en Oostenrijk en hielden via sms contact met het thuisfront. Om onderweg zeker niet zonder brandstof te vallen, hadden ze een bidon gevuld met benzine in hun koffer gezet. Voor de zekerheid.Donderdagavond had Maxim nog een sms'je gestuurd naar zijn moeder Ann. "Morgen zijn we terug thuis. Tot dan!", klonk het veelbelovend. Maar de Audi van Arthur draaide die zaterdag niet meer de oprit van het huis op. Zowel bij de familie Deconinck in Moorsele als bij de familie Vaernewyck in Aalbeke brak al snel lichte paniek uit. Het was helemaal niet de gewoonte van de jongens om niets te laten weten. Vrij snel werd de politie ingeschakeld. De nummerplaat van de Audi van Arthur werd doorgegeven en door de computers van de Duitse politie gehaald. De beide ouderparen wisten namelijk dat Maxim en Arthur die donderdagavond in Stuttgart waren gestopt. Misschien had een van de ANPR-camera's boven de diverse autosnelwegen in de buurt de auto wel opgemerkt. Maar er kwam geen 'match'. In de loop van zondag postte Maxims moeder Ann nog een foto van haar zoon op sociale media met een hartje erbij. Tientallen mensen wensten haar goede moed en gaven haar de boodschap mee dat ze moest blijven hopen.Maandag kwam echter vanuit Duitsland het telefoontje dat geen enkele ouder wil krijgen. De politie van Stuttgart had de auto van de jongens gevonden, op de parking van het stadion van tweedeklasser VfB Stuttgart. Het was de parkeerwachter van de voetbalclub die alarm had geslagen. De man had op vrijdagavond tijdens zijn vaste ronde op de parking al gezien dat er een Audi met Belgische nummerplaten op de parking stond. In de auto lagen twee jonge mannen te slapen. De parkeerwachter zag er geen graten in, maar sloeg wel alarm toen hij zondagavond nog eens zijn ronde deed en opmerkte dat de auto er nog altijd stond. Met nog altijd twee schijnbaar slapende twintigers erin.De brandweer kwam nog ter plaatse om de auto zo snel als mogelijk open te krijgen, maar alle hulp voor Maxim en Arthur kwam te laat. "Er was brandstof uit de jerrycan in de koffer gelekt. Mede door de hoge temperatuur ontstond er een toxische concentratie van brandstof die beide mannen in hun slaap heeft vergiftigd. Aanwijzingen voor een gewelddadig overlijden zijn er niet", liet de politie van Stuttgart ook in een persmededeling weten."Waarschijnlijk zijn ze in slaap gevallen en is de jerrycan pas daarna beginnen lekken", vermoedt Maxims dooppeter Alain Vaernewyck. "Het is onze enige troost in dit gigantische drama: ze gaan het wellicht nooit gevoeld hebben. Eigenlijk is het onbegrijpelijk dat zoiets is kunnen gebeuren. Ik ben al heel mijn leven tuinaannemer, ik heb talloze keren met een bidon benzine in mijn terreinwagen rondgereden en nooit is er zoiets gebeurd. Het noodlot zeker?", vermoedt Alain. Hij typeert zijn petekind zoals elke trotse dooppeter dat zou doen. "Een brave gast was het, onze Maxim. Een heel joviale jongen, in de fleur van zijn leven. Vol plannen, klaar om de wereld te ontdekken. Het is verschrikkelijk dat we hem op zulk een manier nu moeten afgeven", zegt hij. Ook in de omgeving van Arthur Deconinck is de verslagenheid groot. "Ons verdriet is immens. Wij zijn onze kleinzoon kwijt, onze kinderen hun kind. Dit is verschrikkelijk", zegt de oma van Arthur. "Hij was een zeer gedreven, enthousiaste, goedlachse jongeman. Hij is meteen opgenomen in ons team en lag als jongste van de bende heel goed in de groep", zegt zijn werkgever Dominique Vanderstraeten nog. "Het overlijden van Arthur is een enorm verlies voor ons bedrijf. Arthur was een manusje-van-alles, hij deed hier alle mogelijke dingen zoals bestellingen klaarzetten en gaan leveren bij de klanten. Daar was hij zeer graag gezien. Van overal krijgen we droevige reacties op zijn overlijden."Wanneer de twee twintigers begraven zullen worden, is nog niet bekend.