

Na 32 jaar sluit Slagerij Marc op zondag 23 februari de deuren. Marc Handschoewerker en Marijke Maes gaan dan van hun welverdiende pensioen genieten. “We waren van plan om eind 2025 te stoppen, maar onze zoon Wouter heeft een nieuwe job. Daarom hebben we beslist om iets vroeger van ons pensioen te gaan genieten.”
Marc Handschoewerker (64) en Marijke Maes (63) zijn allebei afkomstig van de Diksmuidse deelgemeente Pervijze. Marijke studeerde af in de richting Handel aan de Jozefienen in Brugge, Marc volgde de beenhouwersschool in Diksmuide. “Net als mijn vader Daniel, grootvader Georges en overgrootvader Pieter, leerde ik ook voor beenhouwer. Ook onze zoon Wouter stapte in de stiel, maar kiest er nu voor om de slagerij niet over te nemen. We hebben daar alle begrip voor. Maar omdat Wouter nu al een nieuwe job vond in de tuinsector, dus niet meer in het vlees en daar binnenkort zal starten, sluiten we onze slagerij iets vroeger dan verwacht. Normaal zouden we nog doordoen tot eind 2025. De datum werd nu vervroegd naar zondag 23 februari, want zonder Wouter lukt het niet. We hebben nog geen overnemer gevonden, maar kandidaten mogen zeker contact opnemen met ons. Dit is alleszins een toplocatie voor een beenhouwerij”, begint Marc.
Zo’n 32 jaar geleden begonnen Marc en Marijke hun beenhouwerij langs de Stationsstraat in Loppem. “Daarvoor hebben we negen jaar een beenhouwerij gerund op Blijmare, Sint-Andries. Omdat we in 1993 een pand konden kopen in Loppem, zijn we naar hier verhuisd. We vonden hier snel onze draai en hebben onze job altijd heel graag gedaan. Toen ik jong was, had ik nooit gedacht dat ik een beenhouwerij zou runnen, maar als ik nu terugblik, dan was er niets wat ik liever zou gedaan hebben”, zegt Marijke met een glimlach.
“Net als mijn pa Daniel, grootvader Georges en overgrootvader Pieter, leerde ik voor slager”
Zoals elke zichzelf respecterende beenhouwerij, had ook Slagerij Marc zijn specialiteiten. “We staan bekend voor onze gekruide tournedos, dat was mijn uitvinding, mijn hebbedingetje”, lacht Marc. “Ook heel veel van onze charcuterie maakten we zelf, en uiteraard ook de versbereide salades. Gekookte hammen, patés en droogworstjes behoren ook tot onze specialiteiten. Ik hield er altijd van om de mensen een woordje advies te geven. Hoe ze bijvoorbeeld een stuk rosbief goed moesten bakken. Dat hoort ook bij de job van beenhouwer.”
De voorbije decennia bouwden Marc en Marijke een vast cliënteel uit. “Mensen uit Loppem, maar ook uit Zedelgem, Oostkamp, Sint-Michiels… vonden de weg naar ons. We hebben hier verschillende generaties zien passeren. Kleine meisjes die mochten kiezen uit een bolletje gehakt of een schelletje, zijn nu zelf grote madammen. Zij komen nu zelf met hun kinderen om vlees en charcuterie.”
Paarden en detectives
Marc en Marijke wonen sinds 2010 in Oostkamp. “Hoe we ons pensioen zullen vullen? Daar zitten we niet mee in. Ikzelf ben op mijn veertigste met een nieuwe hobby gestart, namelijk paardensport. Een prachtige hobby waarin ik me volledig kan uitleven. Zo ben ik lid van ruiterclub Uilenspiegel. Marijke houdt van lezen, vooral detectives. Het zal zeker raar doen om te stoppen, dat steek ik niet weg. Maar er is een tijd van komen en gaan, en dat laatste is nu aangebroken. We zullen van ons pensioen genieten, van onze kinderen en vijf kleinkinderen. Via deze weg willen we onze klanten ook nog eens bedanken voor het jarenlange vertrouwen. Uiteraard ook een bedankje aan onze personeelsleden en flexi’s Louise, Mo, Frank, zoon Wouter en mijn broer Geert”, besluit Marc.
Fout opgemerkt of meer nieuws? Meld het hier