Carline Flanders Chocolates, het bedrijf van Kristof Noppe in de Ardooisesteenweg, verscheept deze week voor het eerst paletten chocolade naar China. “Ik ben ervan overtuigd dat de handel met China geen éénrichtingsverkeer van goedkope producten naar Europa hoeft te zijn. Ik ben er geweest en besefte meteen dat de mogelijkheden enorm zijn. Chinezen houden van luxe. Onze winkel in Shanghai is een succes en via Peking gaan we nu voor de rest van het land.”
Carline Flanders Chocolates is het bedrijf van Kristof Noppe (60) waar hij met zestien werknemers één ton pralines en chocoladerepen per dag maakt en binnenkort wil opschalen naar 1,8 ton. Zoon Adriaan stapte onlangs mee in het bedrijf en stelt zo de opvolging veilig. “Wij zijn geen chocoladeproducenten. We kopen chocolade van de beste kwaliteit in en verwerken die tot pralines en allerhande tabletten.”
Het bedrijf was oorspronkelijk in Bavikhove gevestigd en werd genoemd naar de ouders van Kristof, Carlos en Jakeline. Carlos had een carrière als kolen- en mazouthandelaar achter de rug en zocht een nieuwe uitdaging. Hij ging avondlessen chocolatier volgen en samen met zijn vrouw, een uitstekende kok, begon hij een chocoladebedrijfje in een ateliertje van zes bij zes meter.
“Ik stapte in 1992 als pas afgestudeerd ingenieur mee in het bedrijf. We maakten toen zo’n dertig kilogram chocolade per dag en het was elke dag zwoegen. Mama runde een winkeltje en de pralines stonden uitgestald in de hall, in de woonkamer en op het einde zelfs in de slaapkamers. Zo kon het niet verder.”
Trumps importtarieven
“We zochten industriegrond waar we naast de productie ook een winkel mochten openen en dat bleek in Bavikhove niet mogelijk. Zo zijn we in Roeselare beland, in de Ardooisesteenweg, langs een drukke invalsweg en met genoeg grond om uit te kunnen breiden.”
Kristof vertelt het verhaal voor de wereldkaart in de winkelruimte. “Zie je die horizontale band vol vlaggetjes? Dat zijn onze klanten waar de helft van onze productie heen gaat. Noordelijker is het te koud en zuidelijker smelt de chocolade te snel. We exporteren veel naar Frankrijk en sinds jaren ook naar de VS, maar met Trumps importtarieven zullen we daar allicht afzet verliezen. Maar we zijn steeds op zoek naar nieuwe markten, vaak met vallen en opstaan. Zo was Japan meteen een hit en was de markt in Vietnam nog niet rijp.”
“We exporteren veel naar Frankrijk en sinds jaren ook naar de VS, maar met Trumps importtarieven zullen we daar allicht afzet verliezen.”
“En nu is China aan de beurt. Dat doe je niet zomaar, je hebt een fixer ter plaatse nodig. Die heb ik gevonden in een Chinees die hier in België les geeft, contacten heeft in de hogere echelons daar, de administratiedoolhof kent en die vlot voor ons kan vertalen. Dat resulteerde in een winkel in Shanghai. Meteen een groot succes. Het is dus niet de bedoeling om daar te gaan produceren. Dat zullen de Chinezen op termijn zelf wel doen, al zullen zij vooral inzetten op goedkopere massaproductie. Ik leerde dat zij maar al te goed beseffen dat ook zij moeten importeren om een gezonde handel te creëren. Als we dat negeren, zullen we verliezen.”
Luxeproducten
“Er zit erg veel geld in China en er is, naast wat ze zelf aan goedkope zaken maken, een grote markt voor luxeproducten. Ik heb er ontelbaar veel Rolls Royces en Maybachs gezien. Dat zijn Europese auto’s, hé! Zo is het ook met chocolade of wijn. Als de rijke Chinees iets te vieren heeft, wil hij topkwaliteit én vooral een product met een verhaal. Ze smullen van een goede en dure fles Bordeaux maar willen de geschiedenis van die wijn kennen.”
“Daarom is Carline op zoek gegaan naar oude Belgische chocolademerken als Martougin en Perette, de uitvinders van de reep in 1904. Die maken we nu opnieuw en gaan die samen met onze gekende kwaliteitspralines verspreiden over heel China. Dat is een uitdaging waarbij we elke dag bijleren. Zo ondervonden we dat Chinezen geen marsepein lusten en ook geen zoete chocolade. We zetten dus minder in op melkchocolade of witte chocolade. Omgekeerd gaan de iets bittere pralines en repen, die hier niet goed verkopen, daar vlot over de toonbank.”
“Deze week vertrekken twee paletten naar Peking en volgende week nog eens twee. Die moeten op tijd ter plaatse zijn voor het Chinese nieuwjaar eind januari”, besluit Kristof.
