Vanaf 28 januari speelt Theater Buitenbeentje vier maal het toneelstuk ‘Don Quichot’. Martha Michels (15),speelt voor het eerst mee . Ze ziet in dit debuut op het podium vooral een leuke manier om haar studie ‘woord’ aan de academie in praktijk te brengen.
Martha Michels (15) is best wel een bezige bij. Naast haar studies Grieks-Latijn aan De Bron in Tielt is ze als saxofoonspeler actief binnen de Pittemse jeugdfanfare P-Nuts. Daarnaast is ze lid van de Egemse Tienerwerking, waar ze vanaf volgend schooljaar de overstap naar de leiding zal maken, en volgt ze de richting Woord aan de Tieltse academie.
“Voor een echt toneelpubliek spelen is helemaal anders dan voor een jury”
“De aanzet om mee te spelen bij Buitenbeentje kwam er er via mijn vriendin Michèle, die vorig jaar meespeelde, en die me vroeg of ik dit jaar wilde meedoen”, vertelt ze. “Ik was vorig jaar al gaan kijken naar het toneelstuk van Buitenbeentje en overwoog toen al om mee te doen en dus was de beslissing vrij snel genomen. Ik ben echt blij dat ik nu voor publiek alles wat ik geleerd heb in praktijk kan brengen. Op de academie moeten we ook wel eens stukken spelen, maar dat is voor een jury, wat toch nog heel anders is dan voor een echt toneelpubliek. Ik heb in het verleden wel meegespeeld in een musical in De Keizer in Lichtervelde, maar dit is mijn officieel toneeldebuut.”
Warm groepsgevoel
“Doordat Michèle dit jaar zelf niet meespeelt, twijfelde ik toch even, maar heb dan toch doorgezet en daar ben ik nu zeer blij om. Ik ben weliswaar de enige van de zeven speelsters die van Pittem is, maar ondanks het feit dat ik nog niemand echt kende, ben ik meteen warm onthaald in de groep. Er heerst echt een leuke sfeer. Ook de samenwerking met Caroline, de regisseur, is optimaal. Ze heeft ons allemaal eens alle rollen laten spelen en gaf dan haar mening maar we mochten zelf bepalen welk personage ons het beste past. Iedereen koos voor de rol die zij voorstelde, dus ze had het zeker goed gezien. Ook bij het spelen zelf hebben we een grote eigen inbreng en mogen we eigen accenten leggen, wat het nog veel leuker maakt. Het is een leuk stuk, waarin we allemaal een even grote rol spelen. De toeschouwers zullen soms verrast worden, maar zullen zich zeker amuseren.” (JG)