Patrick Smeets kan na moeilijke periode via kunst rechtkrabbelen: “Ik droom van een eigen galerie”

Twee jaar geleden zat Patrick Smeets (62) financieel en mentaal aan de grond. Hij had zich in Kortrijk gevestigd in de hoop op beterschap na een faillissement en een relatiebreuk in zijn geboortestreek in Limburg. Dankzij de kunst krabbelt hij nu langzaam recht. “Ik mag volgende maand tentoonstellen in Buda Gallery”, zegt hij, “en ben dankbaar voor al die kansen.”

De voorbije jaren waren duidelijk niet de gemakkelijkste voor Patrick Smeets, een vastgoedexpert met wortels in Genk die zijn zaak in 2023 over de kop zag gaan.”Het is verkeerd beginnen lopen in coronatijd”, zegt de ‘nieuwe’ Kortrijkzaan. “Het leven viel stil en het werd bijzonder moeilijk in het harde wereldje van de vastgoedsector waarin ik mezelf nooit honderd procent heb thuis gevoeld. Dat ik er toch vele jaren in aan de slag bleef, was omdat ik mensen kon helpen in hun zoektocht naar een woning.”

Uit huis gezet

Toen daar een eind kwam en de deurwaarder langs kwam, beleefde de Limburger benarde tijden. “Ik werd uit huis gezet en de deurwaarder nam mijn bedrijfswagen in beslag. Ik mocht alleen de kleren behouden die ik aan had, samen met wat persoonlijke spullen. Gelukkig kon ik toen rekenen op mijn zus die met haar gezin al veertig jaar in Marke woont. Ze bood me tijdelijk onderdak aan wat me toeliet om weer op mijn positieven te komen. Ik ben mijn zus en mijn schoonbroer daar eeuwig dankbaar voor.”

Niet alleen de hulp van de familie was welgekomen. Ook het OCMW van Kortrijk hielp Smeets om uit het dal te klimmen. “Ik kreeg niet alleen een uitkering maar kon ook in een klein gemeubeld huurappartement terecht. Mogelijk nog belangrijker was dat ik dagelijks kon gaan eten in Vork (het volksrestaurant van de stad Kortrijk, red.) voor amper drie euro per maaltijd. Ik had er niet alleen gezonde voeding, maar vond er ook blijvende sociale contacten en veel warmte. Het heeft me geholpen om opnieuw stappen vooruit te zetten.”

30 euro

Cruciaal noemt Patrick zijn besluit om te gaan tekenen en schilderen. “Ik herinner me het moment van die beslissing nog heel goed”, zegt hij. “Ik stond aan het keukenraam te mijmeren met mijn laatste 30 euro op zak. Ik kon toen eten gaan kopen maar heb toen besloten om me inkt, tekenpapier, een paar pennen en pencelen aan te schaffen. Dat is zowat de beste beslissing die ik ooit in mijn leven genomen heb. De liefde voor de kunst is er altijd al geweest.”

Boekenhuis Theoria

De weg naar een beter leven was ingezet. “Ik maak abstracte kunst”, zegt hij. “Mijn eerste inkttekening, waar ik drie maanden aan bezig was, heb ik uit dankbaarheid voor de hulp van het OCMW aan de stad Kortrijk geschonken. Setting in motion, zo heet het werk, hangt inmiddels in Vork.”

Van het een kwam het ander en zo mocht hij ook een maand lang een groot schilderij tentoonstellen in boekenhuis Theoria. Binnenkort volgt een expositie in Buda Gallery en er volgt mogelijk nog meer. “Ik ontving nu ook nog een bericht uit Frankrijk met de vraag of ik interesse heb in een expositie aan een Hogeschool voor Kunst.”

Patrick durft weer plannen te maken. “Ik heb nu een traject opgestart via Starterslabo waarin ik mijn kunstactiviteiten kan uitoefenen. Mijn ultieme droom? Dat ik op de langere termijn mijn eigen kunstgalerie heb en zo ook andere artiesten vooruit kan helpen.”

Gevarenzone

Patrick kan weer lachen maar zegt dat hij nog niet uit de gevarenzone is. “Ik moet er toch nog altijd goed op toezien op wat ik waar aan uitgeef”, klinkt het. “Het belangrijkste is dat ik nu goed weet waar het echt om draait in het leven. We moeten als mens naar de kern van ons zijn gaan. Ik probeer dat te doen door pentekeningen en schilderijen te maken. Daarmee kan ik uiten wat in mij leeft. Vroeger dacht ik niet zo na over dat soort dingen en was ik toch iets te veel met geld bezig. Geluk ligt elders weet ik inmiddels: in de kern van ons zijn, zoals ik het noem.”