Cultuurhuis De Branding in Middelkerke blaast twintig kaarsjes uit. Het cultuurteam dat van bij het begin betrokken was, blikt met trots en een flinke dosis nostalgie terug op twee decennia vol voorstellingen, anekdotes en verrassende ontdekkingen. Veerle Vancraeynest, Sarah Vernaillen en Geert Boydens maken deel uit van de ‘anciens’ die het huis hebben zien groeien. Hun verhalen schetsen niet alleen de evolutie van het gebouw, maar ook de warme ziel die er vandaag nog steeds voelbaar is.
“Ons takenpakket is in twintig jaar amper veranderd”, zeggen Veerle, Sarah en Geert in koor. Veerle regelt tot vandaag de praktische ondersteuning: van contracten en maaltijden tot technische fiches en zaalreservaties. Geert staat paraat in de zaal, waar hij meehelpt bij het opbouwen van decors en het regelen van techniek. “Dat is vaak improviseren, maar ook het boeiendste stuk van de job. Tegen acht uur moet de zaal open, wat er ook gebeurt”, zegt hij. Sarah, die jarenlang het familieprogramma samenstelde, herinnert zich vooral de magie in de ogen van jonge kinderen. “Dat blijft het mooiste: hoe ze zich laten betoveren door een decor of een acteur. Nu focus ik meer op Bizart, onze kunstacademie, maar die jeugdigheid blijft me raken.”
Hun herinneringen aan de startperiode zijn levendig. “Mijn eerste werkdag was 12 juli 2005”, vertelt Sarah. “Twee maanden voor de opening. Ik werd gewoon in de rush gesmeten. Maar we trokken allemaal aan hetzelfde zeil.” Veerle vult aan: “Ik herinner me vooral de verhuis. Van het oude Huis Beheydt, naar het gemeentehuis, en dan hier. Bureaus monteren, kasten vullen, en tegelijk alles voorbereiden voor dat openingsweekend. Het was te gek.” Geert lacht: “Toen ik begon, was het gebouw nog één grote werf. Kabels trekken, meubels stockeren… het was dweilen met de kraan open. Maar ik vond dat de max.”
Openingsweekend in vuur en vlam
Het openingsweekend in september 2005 staat in hun geheugen gegrift. “Het was snikheet”, zegt Geert. “Toen Raymond Van het Groenewoud begon te spelen, smeekte hij of er geen airco was. Maar de sfeer was uitbundig, dat vergeet ik nooit meer.”
Naast de voorstellingen waren er ook ludieke extra’s. “We hadden een ballonnenboog met prijzen erin verstopt”, lacht Veerle. “Bezoekers prikten ballonnen stuk, en ik mocht de duimspijkers van de grond rapen. Wat bezielde ons eigenlijk?” Sarah herinnert zich vooral het bezoek van Theater Froe Froe: “Ze speelden met een enorme waterbak die we met een tuinslang moesten vullen. Onbegonnen werk, maar het resultaat was fantastisch. Na afloop moesten we die bak weer leegscheppen met alles waar water in kon. We sprongen meteen in het diepe.”
Specialisten in oplossingen
Flexibiliteit is in De Branding een tweede natuur geworden. “Onze theaterzaal is eigenlijk te laag, omdat het een verbouwde feestzaal is”, legt Veerle uit. “Dat levert soms verrassende uitdagingen op.” Sarah herinnert zich hoe een voorstelling van Compagnie Cecilia zelfs moest verhuizen naar De Zwerver in Leffinge omdat er een auto in de set zat die niet binnen kon. Geert voegt eraan toe: “Bij De Nieuwe Snaar hadden we ooit een betonmixer op een zwaaiarm die bijna tegen de spots sloeg. Maar artiesten zijn creatief: ze pasten hun show aan en speelden gewoon verder.”
“Of die keer dat Herr Seele in allerijl een klavecimbel leverde voor Jef Neve”, glimlacht Geert. “Eigenlijk moet je er altijd van uitgaan dat niets loopt zoals gepland. Maar we lossen het op. Altijd.”
Van lasser tot cultuurliefhebber
Voor de drie teamleden betekende de start ook een carrièreswitch. “Ik werkte in een ziekenhuis in Oostende”, zegt Sarah. “Van cultuur had ik weinig kaas gegeten. Maar we groeiden er samen in.” Veerle had wel ervaring met tentoonstellingen, maar geen met theater. “We leerden al doende.” Geert werkte voordien als lasser bij Brusselle in Nieuwpoort. “Dat komt nog altijd van pas, want in deze job moet je van alle markten thuis zijn.”
Alle drie zijn ze intussen fervente cultuurliefhebbers. Geert: “Ik ben fan van Yevgueni. Als zij hier staan, is dat voor mij dubbel genieten.” Veerle denkt terug aan een lezing van Bart Van Loo: “Ik hing aan zijn lippen. Dat vergeet je niet.” Sarah herinnert zich met plezier een project van Matthias Sercu en Maaike Cafmeyer. “Iedereen lag plat van het lachen. En Maaike was die avond nog ziek ook. Wat een vakvrouw.”
Een ander publiek
Na corona merkte het team een opvallende verandering. “Plots werd het publiek veel jonger”, zegt Veerle. Toch blijft De Branding ook een vaste waarde voor Middelkerkenaars én bezoekers uit Oostende en Bredene. “Ze vinden het hier gezellig en dichtbij. Onze foyer is een ontmoetingsplek waar mensen napraten en feedback geven”, zegt Sarah.
Wat maakt een voorstelling in Middelkerke zo bijzonder? “We brengen cultuur dicht bij de mensen”, zegt Veerle. “Geen elitaire drempels, maar kwaliteit die voor iedereen toegankelijk is. Ons programma is breed: theater, muziek, comedy en familievoorstellingen. Iedereen vindt hier wel iets.” Voor het twintigjarig bestaan wil het cultuurteam het publiek extra verwennen. “We soigneren onze bezoekers met een aantal extraatjes. Want zonder hen zouden we hier niet staan”, besluit Veerle. (PG)
Wie het jubileum wil meevieren, kan het volledige aanbod bekijken op www.cultuurstek.be.
