De Harelbeekse Ann Demeyere ging als curator van de tentoonstelling 'Forza Femina' op zoek naar werk van enkel vrouwelijke kunstenaars. "De werken van de verschillende kunstenaars moesten bij elkaar passen en bij het gebouw dat uit de achttiende eeuw dateert", zegt ze. Zo kwam Ann terecht bij acht dames uit Vlaanderen.
...

De Harelbeekse Ann Demeyere ging als curator van de tentoonstelling 'Forza Femina' op zoek naar werk van enkel vrouwelijke kunstenaars. "De werken van de verschillende kunstenaars moesten bij elkaar passen en bij het gebouw dat uit de achttiende eeuw dateert", zegt ze. Zo kwam Ann terecht bij acht dames uit Vlaanderen. "Ik zocht een inspirerende mix van bekend en minder bekend talent. Kunstenaars die elk op hun manier hun blik op de wereld tonen. Ze verwoorden alledaagse ervaringen en actuele thema's in beelden die voor verwondering zorgen. Deze beelden bieden een spiegel aan de kijker die op zoek is naar de waarden van het bestaan. Door eenvoud, soberheid, hardheid of donkere waarheid, door kleur of afwezigheid van kleur, figuratief of abstract wordt het moment geschapen om via kunst een manier te vinden om deze rusteloze en complexe wereld te aanvaarden", vertelt Ann, die textielontwerp volgde, beeldhouwkunst genoot aan de Academie Harelbeke en grafiek aan de Academie Kortrijk. Zelf stelt ze ook tentoon. "Met skeletten van vogeltjes probeer ik het breekbare en het fragiele te tonen: het feit dat dit vogeltje nooit meer kan vliegen. Het is een verwerken van realiteit in de minder piekerende wereld. Ik laat twee werelden versmelten die onverenigbaar lijken", duidt ze haar werk.Ann wil met de tentoonstelling iets nieuws brengen. "Elke kunstenares krijgt in het Kunstenhuis een eigen kamer die ze zelf mogen invullen. Ze mochten zelf komen kijken. Het was een wikken en wegen welke kamer bij wie paste. Zo is de groene kamer dominant van kleur. Daar moest kunst met iets minder coloriet komen", aldus Ann. Zo kreeg Daniëlle Van Zadelhoff de zolderkamers van het Kunstenhuis. Zij exposeerde zowel in Londen als in San Francisco. "Ze was bijzonder opgetogen met 'haar' ruimte. Ze zei me dat het de eerste keer is dat ze zelf haar eigen ding mocht doen.""Daniëlle fotografeert poëtische portretten met een zeer schilderachtig effect en een afstandelijke intimiteit. Het toont kwetsbaarheid, eenzaamheid en fragiliteit. Ze vond de nissen op de zolderverdieping ideaal voor haar kleine portretten in confrontatie met haar grotere werken." De andere sterke vrouwen zijn Sara Bomans, Nadine Callebaut, Vigdis De Cauter, Katrin Dekoninck, Greet Desal, Isolde Marcus en Peggy Wauters.