Ondanks een beroepsverbod, tal van faillissementen en een gigantische schuldenberg bleef een bejaard koppel uit Meulebeke (Tielt) maar vennootschappen oprichten en schulden maken. De man zit in een rolstoel, zijn echtgenote aan zijn ziekbed gekluisterd. Maar nog maar eens hangt er een effectieve celstraf, van 2 jaar dit keer, boven hun hoofd. Voor faillissementsmisdrijven, schending van het beroepsverbod en gesjoemel. “Een immense puinhoop”, gaf zelfs de eigen advocaat toe.
Roger D. (75) liep vooral in de jaren ’90 tal van veroordelingen op. De zwaarste straf kreeg hij in 2000. Toen kreeg hij vijf jaar effectieve celstraf voor autozwendel en het uitschrijven van ongedekte cheques. Als zaakvoerder van autohandel Auto Roger bestelde hij destijds Mercedessen die op de luchthaven in Zaventem werden gestolen. In twee loodsen werden de wagens ontmanteld, de wisselstukken verkocht of chassisnummers vervalst. Roger D. vloog daarvoor een tijdlang in de cel. Maar na zijn vrijlating richtte hij samen met zijn echtgenote Linda E. (72) een nieuwe vennootschap op.
Nobele bedoelingen bleek hij niet te hebben want volgens de curator en de openbare aanklager werd er fictieve omzet gedraaid en kwamen cash geld en cheques op de persoonlijke rekeningen van het koppel terecht, in totaal maar liefst 605.000 euro. Tot de NV Immo Onroline begin 2014 failliet ging. Het gesjoemel leverde D. in 2018 een beroepsverbod van 10 jaar, een effectieve celstraf van 30 maanden en een verbeurdverklaring van 125.000 euro op. Aan de curator moest hij maar liefst 564.000 euro terugbetalen.
Nieuwe vennootschappen
Een onoverkomelijke schuldenberg dus, maar dat weerhield het koppel er niet van verder nieuwe vennootschappen op te richten: Hutra Trading, Roli Verhuur,… Toen het beroepsverbod in werking trad, zochten ze stromannen en -vrouwen om de papieren te ondertekenen. Maar ook die vennootschappen gingen failliet en lieten opnieuw een put van 115.000 euro achter. Geld dat de curatoren ook nu terugvorderen.
Omdat er ook opnieuw gesjoemeld werd met voertuigen stond het koppel nog maar eens voor de rechtbank. Of toch hun advocaten. Roger D. is immers niet meer zelf in staat naar het gerechtsgebouw af te zakken. “Morbide zwaarlijvig, beide benen geamputeerd door suikerziekte, bedlegerig in een woning die de toets van de bewoonbaarheid wellicht niet meer zou doorstaan”, schetste David Lust, de advocaat van Roger D.
“Waarom in godsnaam bleven ze maar verder doen?”, vroeg zelfs de eigen advocaat zich af. “Hij is zijn hele leven gepassioneerd geweest door auto’s maar was een drama als zelfstandige, had een broertje dood aan administratie en boekhouding. Waarom doe je dan altijd maar verder? Het enige antwoord: de voortdurende financiële problemen en de blijvende, valse hoop om er dit keer wél iets van te maken.”
Enkelband
De openbare aanklager wil het koppel 2 jaar effectief de cel in. “Zijn bed is zijn gevangenis, waar ook zijn echtgenote aan gekluisterd is om hem nog zo goed mogelijk te verzorgen”, aldus David Lust. “Extra hulp kunnen ze niet betalen. Hij is gelaten, zijn einde is nabij, maar zij is er als de dood voor naar de gevangenis te moeten.” De enige overblijvende optie lijkt nog een elektronisch toezicht, een enkelband dus, als autonome straf te zijn. Mogelijk voor iemand zonder benen? In theorie wel, dan kan de enkelband als polsband gedragen worden. Uitspraak op 12 februari. (LSi)
