We spreken toevallig op de weide met gitarist Jorn Van der Straeten en zanger Thomas Vandingenen. In 2016 speelden ze ook in de Metaldome 's nachts om 03 uur. Tot hun verbazing was de tent toen vol, zelfs op dat late uur. Ze noemen het zelf een geschikte afterparty voor de die-hards die nog niet willen gaan slapen maar nog een feestje willen bouwen.

Zach De La Rocha zong altijd heel kwaad, kan Thomas dezelfde kwaadheid overbrengen? Een terechte vraag antwoordt hij: "Ik maak mij ook kwaad omdat ik mij inleef in wat hij wou overbrengen met zijn teksten en muziek. Dit kan je niet brengen als een toneel, dit voel ik gewoon ook zo aan. Dat dit overkomt bij het publiek voelen we wel. We kregen ooit een sms van iemand die stuurde: je weet pas dat het een goed opreden was als je voet ontwricht is, zo wild gaat het er meestal aan toe. We hebben natuurlijk liever dat er geen gewonden vallen (lacht)."

"Ik leerde Rage Against The Machine kennen toen ze nog als voorprogramma speelden voor Living Colour, dit was 2 weken voor ze doorbraken met Killing In The Name Of", gitarist Jorn is zich bewust dat hij de rol overneemt van Tom Morello, die hij vergelijkt met Jimi Hendrix in termen van een vernieuwende stijl. "Ik verdiepte mij in zijn typische manier van spelen om hem zo dicht mogelijk te benaderen. Het is technisch niet eenvoudig maar het lukt mij. We slagen erin om de boodschap van RATM over te brengen via hun muziek. Inhoudelijk is dit zeer belangrijk voor ons. De politieke boodschap die ze brachten was zeker een essentieel aspect in hun succes, daar staan wij als tribute band van RATM ook achter."

Bulls On Parade sluit zaterdag af met pure nostalgie.

Na Slipknot vulde de tent deze keer ook opnieuw. Deze band leunt verrassend heel dicht bij het origineel qua stem en performance. De power en de kwaadheid vertaalt zich in een indrukwekkende mosh-pit. Als zanger Thomas een 'wall of death' aanvraagt, krijgt hij die. Respect mannen! De late festivalgangers die nog de moeite deden om op dit uur deze show mee te pikken hadden er zeker geen spijt van en beleefden een nostalgisch optreden van de jaren '90. Ik hoorde iemand zeggen: "wow, dit was het beste van de hele dag!"

(PADI & Sandro)