Tessa Wullaert zegt zich niet veel te herinneren uit haar jeugd die ze van het prilste begin in Wielsbeke doorbracht. Er zijn een paar beelden blijven hangen. "Toen ik zes was bouwden mijn ouders een eigen huis, mama was zwanger van mijn broer, ik zie nog voor me hoe ik toen door dat huis in aanbouw rolschaatste." Maar verder lijkt haar jeugd haar vooral een zee van zorgeloosheid. "Ik ging naar school en voetbalde. Veel studeren hoefde niet, ik was een rappe. Maar ik was wél een strever, ik wilde de eerste zijn. In de klas ging het altijd tussen mij en een ander meisje, als ik dan tweede eindigde deed ik er alles aan om de volgende keer de eerste te zijn." Tessa glimlacht er niet eens bij, ze meent het. Net zo op het schoolplein waar ze voetbalde met de jongens: vriendschappelijk nochtans, maar Tessa wilde winnen.
...