Episode 2. Het is niet alleen de naam van zijn nieuwe boek, maar het zou ook een mooie metafoor kunnen zijn voor de levensfase waarin Pieter Aspe zich bevindt. Na een donkere periode, door het overlijden van zijn vrouw Bernadette, heeft hij opnieuw de liefde gevonden en een manier om zijn personage Van In een tweede leven te geven. De relatief destructieve inspecteur, een nieuwe love interest, corrupte politici en een stevige lading drugs staan centraal in het boek. Net als het milieu en de klimaatproblematiek, overigens. Aspe out zich niet zozeer als groene jongen, maar houdt tijdens onze picknick vooral een pleidooi voor gezond boerenverstand. Geen betere plaats om dat te doen dan op een boerderij.
...

Episode 2. Het is niet alleen de naam van zijn nieuwe boek, maar het zou ook een mooie metafoor kunnen zijn voor de levensfase waarin Pieter Aspe zich bevindt. Na een donkere periode, door het overlijden van zijn vrouw Bernadette, heeft hij opnieuw de liefde gevonden en een manier om zijn personage Van In een tweede leven te geven. De relatief destructieve inspecteur, een nieuwe love interest, corrupte politici en een stevige lading drugs staan centraal in het boek. Net als het milieu en de klimaatproblematiek, overigens. Aspe out zich niet zozeer als groene jongen, maar houdt tijdens onze picknick vooral een pleidooi voor gezond boerenverstand. Geen betere plaats om dat te doen dan op een boerderij. "Ik heb nog een tijdje in Oostkamp gewoond, op het platteland", steekt hij van wal. "Voor onze toen opgroeiende kinderen was dat heel leuk, maar als je voor alles je auto moet nemen, dan begint dat na een tijdje te vervelen. Zeker in de winter, dan blijf je te vaak binnen."Voor veel schrijvers is dat geen slechte zaak."Nee, maar toen schreef ik nog niet. En om te schrijven heb ik niet veel nodig. Ik moet gewoon alleen in mijn kamer zijn, zonder mensen om mij heen. Er mag lawaai zijn." "In Blankenberge heb ik tijdens het schrijven ooit eens maanden aan een stuk een pneumatische hamer gehoord, maar dat stoort me niet. Het voordeel is dat ik voor de rest altijd wel in een rustige buurt heb gewoond."Vind je dan makkelijk inspiratie tussen die vier muren?"De inspiratie komt redelijk onbewust. Er zijn zaken die je leest of opvangt. Ik ga nooit gericht op zoek, tenzij ik research doe. Het internet is goed voor bepaalde zaken waar ik weinig van af weet, zoals auto's. Maar hoe werkt iets of iemand, dat hoor ik graag rechtstreeks van iemand. En ook als ze niets zeggen, zegt dat soms al veel."Het milieu is een prominent onderwerp in 'Episode 2'. "Het hoofdthema is eigenlijk drugs, hoe de handel gefinancierd wordt en wat er met dat geld gebeurt. Technisch gezien kan je daar weinig mee doen. In vastgoed investeren of je inkopen in bedrijven, maar dat wordt alsmaar moeilijker. De politiek is een goeie optie, want daar gaat veel geld om. En dan komt al snel het verhaal van de verborgen agenda naar boven."In je boek moet Groen het ontgelden. Waarom koos je niet voor rechts?"Omdat vandaag iedereen op rechts zit. En ik heb er een hekel aan dat ze er allemaal op kappen. Het boek was klaar voor de verkiezingen, dus de uitslag heeft er weinig mee te maken. Maar in de aanloop naar de verkiezingen heb ik vooral gehoord hoe slecht de anderen wel waren. Maar helaas niet: dit is het probleem en dat stellen we voor als oplossing. Dat vond ik zo irritant en dat heeft zich ook weerspiegeld in de uitslag: mensen zijn al dat gezever zo beu. Ze sloten extreemrechts al uit voor ze begonnen waren. Neem die partij gewoon mee en het is opgelost. Waarvan zijn de politici zo bang? Kijk maar naar Italië of Oostenrijk. Lang duurt zo'n regering niet. Maar hier blijven ze halsstarrig vasthouden aan de macht. Wat doen die partijstrategen de hele dag? Manillen? Geen idee. Voor mij zijn dat flutanalisten, kleine kinderen die maar blijven doorbomen."Milieu is vandaag een hot topic."Het is een godsdienst geworden. De katholieke godsdienst is op sterven na dood en de mensen hebben iets nodig om in te geloven." "En net als in de kerk heb je nu heel wat 'priesters' of mensen die prediken, die geen kritiek dulden. Ik las gisteren een stuk over wat één sigarettenpeuk kan aanrichten. Als je rookt, zou je haast gaan denken dat je letterlijk mensen aan het vermoorden bent."Je rijdt zelf met een elektrische auto."Nu kunnen ze niks meer zeggen, hé!"En die Range Rover, is die ook elektrisch?"Die is van mijn vrouw, daar heb ik weinig aan te zeggen." (lacht)Maar jij hebt hem wel gekocht..."Tegen mijn overtuiging in, ja. Maar auto's als deze zijn de voorbije decennia veel properder geworden. Je kan ook niet alles in één keer veranderen. Trouwens, wist je dat als een vulkaan uitbarst, die meer vervuilt dan de mensheid in twee jaar tijd? Maar doen we iets om vulkanen te stoppen? Je moet ook niet heiliger willen zijn dan de paus. Het heeft ook veel te maken met de industrie op zich. De chemische meststoffen zouden de redding van de wereld zijn. Wel, kijk nu, hadden ze de boeren maar laten doen, op een ecologische en natuurlijke manier. Maar het mag geen geld kosten. Vroeger bij ons thuis was er kip op zondag. Nu heb je voor veel te weinig geld zo'n plofkip. Of van die gefrituurde rommel, die bijna wordt gegeten als snoep."Wie had gedacht dat een rokende en drinkende Aspe een pleidooi zou houden om gezond te leven?"Ik wil vooral een pleidooi houden voor wat meer gezond verstand, dat zou al veel zijn."Er is vooral een groot gebrek aan nuance, maar het probleem is dat die polarisatie aan beide kanten wel werkt. En mensen zoeken die nuance zelf niet meer op."Het is zo triestig dat ze niet eens verder lezen, inderdaad. Iedereen spuwt maar zijn mening. Maar het is niet omdat je iets vlug vlug hebt gelezen, dat je mening juist is. Iedereen heeft het over de afgelopen vijf jaar, maar kijk wat een miserie de afgelopen dertig jaar werd aangericht. De enige die er ooit in geslaagd is iedereen te verzoenen is Jean-Luc Dehaene. De rest is veel roepen en tieren. Ik zie dat alleen maar slechter worden. Waarom kunnen ze geen compromissen sluiten? Ze maken de mensen vooral bang."Is dit je meest politieke boek tot nu toe?"Het onderwerp is vroeger nog aan bod gekomen, maar misschien niet zo uitgesproken als nu."Terwijl we het toch over politiek hebben: hoort Aspe in de Vlaamse canon?(blaast) "Stel dat de partijen het erover eens geraken, dan richten ze een commissie op, om dan over vijf jaar vast te stellen dat ze er niet zullen geraken. Ik ben er dus vrij gerust in."Even terug naar dat schrijven: Van In is nog niet klaar om met pensioen te gaan."Maar hij is het wél. En ik officieel ook. Veel mensen willen na hun pensioen nog doorgaan. Maar schrijver hoort niet thuis in de lijst met zware beroepen. Het enige wat ik er aan kan overhouden zijn stijve billen. Ik ondervind wel dat mijn ogen sneller vermoeid zijn. Het is wel redelijk eenzaam, dat schrijven. Je moet alles zelf bedenken."En geen last van een writer's block?"Da's voor janetten. (lacht) Nee, als je daarvoor schrik hebt, geraak je verlamd. Je mag daar niet bij stilstaan. Ik twijfel soms ook als ik aan een nieuw boek begin. Dan denk ik: nu is het op. Blijkt dat er een paar maanden later toch weer een boek ligt."Loop je niet ambetant tussen twee boeken?"Nee, eerder naar het schrijven van de ontknoping toe. De laatste week heb je de neiging om alles in de vuilnisbak te gooien. Maar dan denk je ook: nu kan ik niet stoppen."De 'Episodes' bestaan uit tien verhalen, met daarin een rode draad: de zoektocht naar Hannelore die officieel dood is. Vind je het niet vervelend om als schrijver gebonden te zijn aan een bepaalde verhaallijn?"Er is voor alles een eerste keer. (grijnst) Het is niet zo gemakkelijk, nee. Maar het absolute einde ligt vast. Dat weten alleen ik, mijn vrouw en mijn zakenpartner Karel." "Mocht er iets met mij gebeuren, dan kan er toch nog iemand een antwoord geven. Ik ben er lang mee bezig geweest, maar plotseling was het daar."Heb je jezelf een termijn opgelegd?"Nee. Het volgende boek komt er wellicht in april volgend jaar, want dan ben ik 25 jaar bezig als schrijver." Was het ooit een optie om volledig te stoppen met schrijven?"Ik wilde na nummer 40 stoppen, maar door de dood van Bernadette raakte 39 niet af en was ik toen eigenlijk al gestopt. Maar toen ik dat ander boek schreef ('Blankenberge blues' met Koen Strobbe, red.), voelde ik dat het verhaal van Van In nog niet klaar was.""Goed, ik ga eens naar mijn soortgenoten", zegt Pieter Aspe als hij tijdens de fotoshoot de varkensstal binnenstapt. "Hoe? Zitten hier dan ezels?", vraagt zijn vrouw speels. De twee kennen elkaar een jaar, maar het lijkt alsof ze al veel langer samen zijn. Dat hij het niet had gedacht, nee, om weer de liefde te vinden. Kijk je nu anders naar het leven sinds de dood van Bernadette?"Tot een bepaalde leeftijd denk je niet aan doodgaan, maar daarvoor heb je nog de midlifecrisis. Dan kijk je eens achteruit én vooruit. Of ik er zelf veel mee bezig ben? Doodgaan staat iedereen te wachten, maar ik ga er niet zelf voor solliciteren. Mijn grafschrift is wel al klaar: een driehoek met daarin Aspeslag, daarboven Aspe en daar nog eens boven As. Simpel en het zegt eigenlijk alles."Heb je het gevoel dat je herleeft sinds Tamara?"Er is weer wat meer vuur, ja. En ik leef nog." (lacht)Een mens als jij is vast niet gemaakt om alleen te zijn."Wie wel? Ik had me al neergelegd bij het leven, bij het feit dat ik alleen zou blijven. Als het zo is, dan is het zo. Ik was niet op zoek. Iemand heeft een engel uit Mol gestuurd."Geloof je in het toeval?"Op het einde van haar leven zei Bernadette: 'Wat ga je nu doen? Ga je iemand zoeken?'. 'Ik heb het gehad', zei ik. Zij antwoordde dat ze wel iemand zou sturen. Een paar maanden geleden lag ik in mijn bed en zei ik: 'Bedankt voor wie je hebt gestuurd. Maar waarom iemand uit Mol? (lacht) Moest dat nu van zo ver zijn?"