"Ha, de mannen van De Standaard zijn daar ook!", begroet hij grappend een nietsvermoedend jong koppel dat wat verderop ook een picknicklaken opschudt. Piet De Praitere staat overigens ook letterlijk scherp, te wijten aan een maagontsteking die hem de laatste weken teisterde. Een appeltaartje met wat koffie laat hij zich welgevallen, maar voor de wijn en de boule de Berlin past hij beleefd. Er is best wat volk in de Bourgoyen in Gent, haast letterlijk zijn achtertuin, waar hij elke dag wel een kleine zeven kilometer wandelt. "Dat is echt een ontdekking sinds een paar jaar, dat wandelen. Ik heb mijn vorige voorstelling gemaakt al wandelend. Echt, zo raak ik niet afgeleid. Thuis aan mijn bureau schrijf ik ook graag, maar als ik thuis ben en iets opzoek op Wikipedia, dan ben ik voor ik het weet vertrokken. Dus in zekere zin is dit mijn kantoor. Veel heb ik dan niet bij, mijn iPhone en een notitieboekje. Ondertussen zijn er al veel mensen die mij hier kennen en vast denken: die zot is hier weer. (lacht) Schrijven, daar heb ik echt deugd van. De afgelopen vier maanden ben ik daar haast onafgebroken mee bezig geweest, met een nieuw boek als resultaat. Ik ben ook bezig met een nieuwe voorstelling. Vorig jaar was ik al aan het try-outen, maar ik heb alles weggesmeten en ben opnieuw begonnen. In mijn nieuwste voorstelling wil ik heel eerlijk zijn over het feit dat ik echt problemen heb met ouder worden."
...