Lise en Steven vormen al vijf jaar een Tinderkoppel. Zo spontaan als hun eerste date verliep, zo vlot ging het er goed anderhalf jaar geleden ook aan toe, toen ze hun huurwoning in Aalter inruilden voor een eigen stek in een villawijk in Oostduinkerke.
...

Lise en Steven vormen al vijf jaar een Tinderkoppel. Zo spontaan als hun eerste date verliep, zo vlot ging het er goed anderhalf jaar geleden ook aan toe, toen ze hun huurwoning in Aalter inruilden voor een eigen stek in een villawijk in Oostduinkerke. "Als interieurarchitecte spendeer ik meer tijd op Immoweb dan op Facebook", lacht Lise. "Zo stootte ik in de zomer van 2018 plots op deze vrijstaande woning, die me meteen beviel door de redelijke prijs in deze nochtans dure buurt. Nog geen week later was ze van ons, en vrij snel daarna begonnen we ook te verbouwen.""Lise wist meteen wat ze met de woning wou aanvangen en wat dat ons zou kosten", aldus Steven. "Ik heb blindelings op haar kennis en ervaring vertrouwd. Makkelijk was dat evenwel niet. Van nature uit ben ik het liefst op alles goed voorbereid."Alle afbraak-, sanitair-, elektriciteits- en pleisterwerken hebben ze zelf uitgevoerd, weliswaar met de welgekomen hulp van familie en vrienden. "Zij hadden gelukkig wél enige expertise", lacht Steven. Net vóór de verhuizing, in mei vorig jaar, vonden ze nog de tijd en energie om aan gezinsuitbreiding te doen. En er zijn duidelijk nog plannen in die richting, want van één grote slaapkamer met één raam, maakten ze twee kleine kinderkamers met elk een venster. In de badkamer drukte Lise haar stempel door voor goudkleurige kranen te kiezen. Nog op de bovenverdieping valt de ruime nachthal meteen op, die via het vijf meter hoge raam in verbinding staat met de benedenverdieping en zicht biedt op de tuin. In een latere fase komt er nog een groot bureaublad, naast de rij maatwerkkasten die naar de masterbedroom leidt. "Hier was vroeger een kleine berging, maar die hebben we opgeofferd om meer licht binnen te krijgen. Het grote raam was meteen ook de enige structurele ingreep", toont Lise. "Beneden wordt dat effect nog versterkt door een glazen deur tussen de leefruimte en de inkomhal, en door de witte muren. We behielden de zware houten balken in het plafond, maar lieten die net als de trap zandstralen, zodat ze nu lichter ogen. De dwarsbalkjes verstopten we onder een vals plafond, waar we half ingebouwde spots in verwerkten. Zo verzoenden we het authentieke karakter met eigentijdse toetsen."De villa mocht echter geen 'witte doos' worden, wat de keuze voor de vloer, de werkbladen en de kasten in de keuken verklaart. "We opteerden voor degelijke materialen, waarop je niet meteen vuil zal zien. Boven keren dezelfde tegels en hetzelfde blad terug in de badkamer, wat keuzestress vermeed."Nog zo'n weloverwogen keuze was die voor de aannemers. "Niet de prijs was doorslaggevend voor ons, maar wel de kwaliteit en de werktrots. Eén tip: kies aannemers die in de streek werken. Het buitenschrijnwerk bijvoorbeeld is van Kenneth Carpentier uit Diksmuide, die daar echt zijn visitekaartje van gemaakt heeft. We zijn er echt héél blij mee."