Niets is onmogelijk. Het is de belangrijkste les die leerlingen meekrijgen op het einde van het schooljaar, als de vakantie aanbreekt. De eerste dag van die vakantie is toevallig ook de feestdag van Sint-Paulus, naar wie het schoolgebouw in Wevelgem genoemd werd. De oorsprong van dat gebouw gaat terug naar de befaamde wereldtentoonstelling Expo 58.
...

Niets is onmogelijk. Het is de belangrijkste les die leerlingen meekrijgen op het einde van het schooljaar, als de vakantie aanbreekt. De eerste dag van die vakantie is toevallig ook de feestdag van Sint-Paulus, naar wie het schoolgebouw in Wevelgem genoemd werd. De oorsprong van dat gebouw gaat terug naar de befaamde wereldtentoonstelling Expo 58. Vandaag denken we bij het horen van Expo 58 vooral aan het Atomium, maar ook het Joegoslavische paviljoen sprong toen in het oog. Met de hoogst mogelijke erkenning én drie miljoen bezoekers was het gebouw niet alleen een publiekslieveling, maar zonder meer ook een architecturaal pareltje.Het was een ontwerp van Vjenceslav Richter, die lachend de 'architect van het onmogelijke' werd genoemd. Hij wilde de zwaartekracht tarten met de buitenkant en binnenin een eerbetoon brengen aan de oneindigheid. Maar nog meer dan dat was het ontwerp een opgestoken middenvinger naar Centraal-Europa, dat wat meewarig naar het zorgenkindje Joegoslavië keek. Richter was erop gebrand om tien jaar na het afscheid van de Sovjet-Unie te tonen dat het land dat bulkte van de creativiteit en toekomstplannen klaar was voor zijn eigen verhaal. Het zou nog bijna 50 jaar duren vooraleer Joegoslavië zou ophouden te bestaan. Dat jaar stierf ook Richter. Maar zijn gebouw blijft vandaag nog altijd overeind.Het was pastoor Adriaan De Jaegere die in 1958 samen met zijn broer - die architect was - het gebouw kocht en liet ombouwen tot schoolgebouw. De gesloten klassen doorbraken de transparantie, het zicht doorheen het gebouw. Maar als straks de deuren opengaan en de leerlingen de grote zomervakantie tegemoet gaan, dan waart die oneindigheid opnieuw door de gebouwen, met daarmee ook de zielsgedachte, dat niets onmogelijk is.