"Er bestaat zoiets als de sock loss index", legt Nadia De Leyn uit, zelf opgegroeid in Blankenberge waar haar ouders een hotel/brasserie uitbaatten. "Die formule houdt rekening met het aantal gezinsleden, het aantal wasbeurten, maatregelen om sokkenverlies tegen te gaan en de nazorg, zoals bijvoorbeeld 'checken onder de kast'. In mijn gezin wordt de kost aan verloren sokken geraamd op 13,50 euro per maand."
...

"Er bestaat zoiets als de sock loss index", legt Nadia De Leyn uit, zelf opgegroeid in Blankenberge waar haar ouders een hotel/brasserie uitbaatten. "Die formule houdt rekening met het aantal gezinsleden, het aantal wasbeurten, maatregelen om sokkenverlies tegen te gaan en de nazorg, zoals bijvoorbeeld 'checken onder de kast'. In mijn gezin wordt de kost aan verloren sokken geraamd op 13,50 euro per maand."Dat zette Nadia aan het denken. Haar zoon stopte jaren geleden al met het dragen van dezelfde sokken. "Hij vond niet meteen sokken van hetzelfde paar en deed ook niet veel moeite om ze te zoeken", legt ze uit. "Een prima aanpak, maar ik zou nooit twee sokken kunnen dragen die niet met elkaar matchen. Naarmate ik alsmaar meer geconfronteerd werd met de berg 'weessokken' in de wasmand, groeide het idee om daar een oplossing voor te vinden."Die oplossing is er nu met Zokk'n: een collectie van 'single' sokken die eindeloos met elkaar combineerbaar zijn. De merknaam kwam er trouwens nadat Nadia bij een afspraak met een boekhouderskantoor op haar West-Vlaamse tongval werd gewezen... "Voorlopig werken we met een palet van zeven kleuren die elkaar perfect aanvoelen", vertelt Nadia. "In elke sok zitten vier van die zeven kleuren, plus de teenkleur die ook toont welke maat het is." De verschillende sokken kregen ook telkens een eigennaam. "De eerste heet bijvoorbeeld Bertha, naar mijn bobonne die in augustus is gestorven", aldus Nadia. "Ze is 104 jaar geworden en ze was dit jaar nog het covermodel van de special van Krant van West-Vlaanderen over 100-jarigen. De kleuren van Bertha zijn ook die van mijn bobonne: roze en beige droeg ze het liefst." Naast Bertha zijn er voorts ook nog Julienne, Sylvain, Omer en Walter.Nadia vond het bovendien ook belangrijk dat het om een duurzaam en verantwoord product ging: "Ik had geen zin om een collectie op de markt te brengen met sokken die in China worden gemaakt tegen dumpingprijzen of waar kinderarbeid aan te pas komt." Dat bleek niet evident te zijn. Ze zocht sokkenbreiers in heel Europa, verdiepte zich in garen en vezels en onderzocht mogelijke productieprocessen. Het was wikken en wegen tussen het pure product enerzijds, en een betaalbare prijs anderzijds. Uiteindelijk worden de zokk'n nu met Italiaanse merinowol gebreid in Portugal: gegarandeerde kwaliteit en tegelijk verantwoord.Voor de volgende stap heeft Nadia nu een beetje hulp nodig. Een crowdfunding moet ervoor zorgen dat de collectie binnenkort ook echt gelanceerd kan worden en dat Zokk'n van de grond komt. "Het is een reward-based campagne", vertelt Nadia. "Volgens het budget dat mensen bijdragen, krijgen ze sowieso één, vier of meer sokken. Bovendien gaat van elke aankoop ook een stukje naar de vzw Filet Divers, een vereniging waar armen het woord nemen. Dan maak ik minder winst, maar dat deert niet. Ik ben nogal principieel op dat vlak", besluit ze. Wie het drama van de eenzame sokken de wereld uit wil helpen én tegelijk zijn steentje wil bijdragen in de strijd tegen armoede, weet dus wat te doen!