Sinds haar jeugd al voelt Valérie Hallin, die opgroeide in Oostende, de overkant van het Kanaal trekken. Ze noemt zichzelf een anglofiel in hart en nieren, vooral de Britse theecultuur boeit haar mateloos. Sinds twee jaar organiseert ze in haar atelier De Theeroos in Oedelem regelmatig een afternoontea, waarbij ze haar publiek onderhoudt over de verschillende theesoorten en hoe de perfecte thee te zetten.
...

Sinds haar jeugd al voelt Valérie Hallin, die opgroeide in Oostende, de overkant van het Kanaal trekken. Ze noemt zichzelf een anglofiel in hart en nieren, vooral de Britse theecultuur boeit haar mateloos. Sinds twee jaar organiseert ze in haar atelier De Theeroos in Oedelem regelmatig een afternoontea, waarbij ze haar publiek onderhoudt over de verschillende theesoorten en hoe de perfecte thee te zetten. Ze strooit er stukjes geschiedenis en weetjes overheen, en serveert er zelfgebakken scones en taart bij, vergezeld van chutneys, gelei en coulis van rozenbottels, mispels, dahlia's en kersen. En bij elk gebak, hartig of zoet, hoort een van haar zelf samengestelde theemelanges. Goed voor twee tot drie uur pure theebeleving.Groepen kunnen een workshop aanvragen, maar je kunt thee ook in je eentje of met z'n tweeën beleven. Dan schuif je gewoon aan bij een van de 'open' workshops die ze regelmatig organiseert. Valérie past de theesoorten die ze serveert bovendien aan het seizoen aan. Witte en groene thee leunen bij de lente en zomer aan, want verkoelen ons lijf. Donkere thee past bij de donkere maanden. Daar voegt Valérie dan nog eens bloemen aan toe, zoals rozen voor een zoete toets of rustgevende roomse kamille, en 'verwarmende' kruiden als gember, rozemarijn en kruidnagel. En zo zit ik op een winterse namiddag mee aan de lange tafel in haar knusse woonruimte, samen met dochters, kleindochters en vriendinnen die er een jarige oma vieren. In geen tijd wordt de zachte pianomuziek overstemd door gezellig gebabbel. De tafel is een plaatje, met vintage serviesgoed, zilveren taartvorkjes, bokalen gevuld met dennentakken, rozenbottels en hulst, geruite kleedjes en kaarsjes. Ik voel me alsof ik in een lieflijk sprookje ben beland, al helemaal als Valérie erbij komt en ons op haar vlotte en warme manier meeneemt in haar theewereld. Een verhaal dat ze af en toe onderbreekt om uit haar keuken tevoorschijn te halen wat al veel eerder zo heerlijk doorheen het atelier geurde. Op tafel verschijnen etagères met versgebakken scones, verrassende chutneys en jam, clotted cream niet te verwarren met slagroom, God forbid -, met thee geïnfuseerde pralines en een punt duivelse chocoladetaart, telkens begeleid van een door Valérie samengestelde winterthee. Ik ruik de kruiden die Valérie op bordjes onder onze neuzen laat passeren, en probeer de geuren te benoemen. Ik proef op haar aangeven de meest subtiele smaken in de zachte theemelanges. En net omdat ze mij zo veel stil genot geven, neem ik me ter plekke heilig voor om elk lepeltje theeblaadjes voortaan te behandelen alsof ik ze een weldoend badje geef. Valérie legt je wel uit hoe dat moet...