Stap je het beeldhouwatelier van Sven Boel (34) binnen, dan weet je meteen hoe hij zijn weekends spendeert. Met zijn handen in de klei en een gelukzalige blik die allesbehalve de tijd in de gaten heeft. "Regelmatig moet iemand mij om twee of drie uur 's nachts uit mijn atel...

Stap je het beeldhouwatelier van Sven Boel (34) binnen, dan weet je meteen hoe hij zijn weekends spendeert. Met zijn handen in de klei en een gelukzalige blik die allesbehalve de tijd in de gaten heeft. "Regelmatig moet iemand mij om twee of drie uur 's nachts uit mijn atelier komen sleuren", lacht Sven. "Het klinkt romantisch, zo laat op mijn eigen stek doorwerken, maar vaak is het ook zwoegen. Al is dat niet erg." In het dagelijkse leven geeft Sven les aan het technisch instituut Heilige Familie in Brugge. "De tijd die ik in mijn atelier doorbreng, gebruik ik om mezelf als leerkracht én kunstenaar uit te dagen. Het helpt ook dat mijn leerlingen me op de korrel durven te nemen. En als ik geen sculpturen aan het maken ben, dan kan ik me helemaal verliezen in een boek, de zoektocht naar het juiste materiaal of het werk van een andere kunstenaar. Dan vergeet ik alles en iedereen rond mij. Het geweldige is om alles uiteindelijk in de plooi te zien vallen nadat je een hele dag geboetseerd hebt om net dat ene stukje goed te krijgen. Waar ik ook echt gelukkig van kan worden, is als er een leerling een 'aha-ervaring' krijgt. Of beeldhouwen me ook ontspant? Ik ben doorgaans eigenlijk altijd ontspannen." (lacht)"Ik hou ervan om op te gaan in mijn werk. En als het erg druk is geweest, dan kan ik me helemaal uitleven op mijn drums. Daar knap ik meteen van op."