Fotografe Ruth Decaesstecker (40) uit Brugge houdt zichzelf graag een spiegel voor. Letterlijk en figuurlijk. En dan nog het liefst kijkt ze naar de wereld door haar analoge camera. In de weekends wijkt die zelden van haar zijde. "Op zaterdag ga ik werken in Boetiek Ruth. En daar kan i...

Fotografe Ruth Decaesstecker (40) uit Brugge houdt zichzelf graag een spiegel voor. Letterlijk en figuurlijk. En dan nog het liefst kijkt ze naar de wereld door haar analoge camera. In de weekends wijkt die zelden van haar zijde. "Op zaterdag ga ik werken in Boetiek Ruth. En daar kan ik écht van genieten. En op zondag is het... pluizen. Gezellig thuis, bezig met mijn kinderen, foto's nemen, gewoon thuis zijn." Ruth lijkt met haar stem wat te zingen als ze enthousiast is, neemt geen blad voor de mond ook. Toont tattoos als ze haar mouwen opstroopt, littekens op haar ziel als ze haar hart opent. Noemt zichzelf ook onomwonden een hippie. "Niet in de vorm van geitenwollen sokken, maar echt mijn buikgevoel volgen. Naakt in de tuin lopen. Zeggen waar het op staat. Altijd en overal. Ik heb dat moeten leren. Jarenlange psychotherapie na een postnatale depressie heeft me doen inzien wie ik ben. En ik ben ook de moeder die ik wilde zijn."In de weekends verliest ze zichzelf graag in fotografie. "Ik werd al geprikkeld tijdens mijn opleiding aan Sint-Lucas, maar het was pas toen Murielle Scherre een analoog toestel in mijn handen stopte, dat ik helemaal verkocht was. Ik word veel nerveuzer van een digitaal toestel. Ik krijg één klik, één kans met mijn analoge camera, wat altijd geweldig spannend is. Die state of mind pas ik ook toe in mijn leven. Ik wil vrij kunnen spreken. Vrij kunnen zijn. Al de rest is niet van tel."