'Working out is the new going out'. Ik las het in een persbericht voor een nieuwe Boutique Fitness in Brussel. Een fitness waar je behalve de nieuwste sporthypes kan uitproberen, ook high-end koffie kan drinken uit Serax-kopjes, gezeten op designstoelen intussen loerend naar kunst uit naburige galerieën en ander plaatselijk schoons. Een slimme zet nu avondklokken opnieuw op de loer liggen en vooral de cultuursector en horeca geviseerd worden als boosdoeners voor de verspreiding van het coronavirus. In plaats van uit te gaan om cultuur, koffie en wijn te consumeren, gaan we sporten. Of dat is alvast de bedoeling.

De herfst is voor mij het moment waarop ik citroenen en blauwe bessen in bulk insla

De lancering valt ook in het perfecte seizoen. Dat van het dwarrelende blad, de donkere dagen en dito gedachten. Het medicijn tegen die blues is complex. Tijdens een hete zomer zoek ik zelf liever verkoeling op terrasjes dan me nog meer in het zweet te werken. De herfst is voor mij het moment waarop ik mijn loopschoenen weer aantrek en mijn yogamat bovenhaal. Waarop ik citroenen en blauwe bessen in bulk insla. Dus schoot ik op maandagavond, wanneer je me anders met geen stokken uit de zetel krijgt, in mijn sportoutfit en ging met de herfst in mijn neus en bij ondergaande zon een toertje lopen. Nadien at ik een zoete aardappel uit de oven met veel bladgroenten.

Bij momenten vind ik ze zelf ronduit irritant de adepten van de ascetische levensstijl, die niet ophouden over vasten, sporten en consorten. Maar ik geef toe, een sterk lijf helpt in de zoektocht naar een sterke geest. Zeker in de herfst. Maar working out als het nieuwe going out? Het ene vervangt het andere niet. Waarom zou ik niet kunnen én sporten én op café gaan? Vasten en daarna een pintje drinken? Want in de strijd tegen het donker is sociaal contact minstens even belangrijk als citrusvruchten en een portie endorfines.

'Working out is the new going out'. Ik las het in een persbericht voor een nieuwe Boutique Fitness in Brussel. Een fitness waar je behalve de nieuwste sporthypes kan uitproberen, ook high-end koffie kan drinken uit Serax-kopjes, gezeten op designstoelen intussen loerend naar kunst uit naburige galerieën en ander plaatselijk schoons. Een slimme zet nu avondklokken opnieuw op de loer liggen en vooral de cultuursector en horeca geviseerd worden als boosdoeners voor de verspreiding van het coronavirus. In plaats van uit te gaan om cultuur, koffie en wijn te consumeren, gaan we sporten. Of dat is alvast de bedoeling.De lancering valt ook in het perfecte seizoen. Dat van het dwarrelende blad, de donkere dagen en dito gedachten. Het medicijn tegen die blues is complex. Tijdens een hete zomer zoek ik zelf liever verkoeling op terrasjes dan me nog meer in het zweet te werken. De herfst is voor mij het moment waarop ik mijn loopschoenen weer aantrek en mijn yogamat bovenhaal. Waarop ik citroenen en blauwe bessen in bulk insla. Dus schoot ik op maandagavond, wanneer je me anders met geen stokken uit de zetel krijgt, in mijn sportoutfit en ging met de herfst in mijn neus en bij ondergaande zon een toertje lopen. Nadien at ik een zoete aardappel uit de oven met veel bladgroenten. Bij momenten vind ik ze zelf ronduit irritant de adepten van de ascetische levensstijl, die niet ophouden over vasten, sporten en consorten. Maar ik geef toe, een sterk lijf helpt in de zoektocht naar een sterke geest. Zeker in de herfst. Maar working out als het nieuwe going out? Het ene vervangt het andere niet. Waarom zou ik niet kunnen én sporten én op café gaan? Vasten en daarna een pintje drinken? Want in de strijd tegen het donker is sociaal contact minstens even belangrijk als citrusvruchten en een portie endorfines.