De Kustfietsroute fiets je beter niet op drukke zomerse dagen. De route volgt vaak de dijk waardoor je hopeloos verstrikt zou geraken tussen de vele wandelaars. Het is geen lusvormige route. Waar je eindigt, neem je gewoon de Kusttram terug naar je vertrekpunt.
...

De Kustfietsroute fiets je beter niet op drukke zomerse dagen. De route volgt vaak de dijk waardoor je hopeloos verstrikt zou geraken tussen de vele wandelaars. Het is geen lusvormige route. Waar je eindigt, neem je gewoon de Kusttram terug naar je vertrekpunt.Wij 'beperken' ons tot het fietsen langs de Westkust, van De Panne naar Oostende. Gewoon omdat er op dit bescheiden traject al zoveel te zien en te doen is.In Sint-Idesbald zoeken we de art-decowijken op, waar aan elke villa een verhaal kleeft. Bijzonder is hier het Paul Delvaux-museum. Met zijn dromerige taferelen met naakte vrouwen, prachtige treinstellen en bijzondere architectuur heeft Delvaux zijn plek in de schildershemel wel verdiend. Het museum heeft zelfs ondergronds extra ruime om alle werken te laten zien.Wat verder bereiken we de ruïnes van de Abdij Ten Duinen in Koksijde. Dankzij virtual reality kan alles, zoals een kijkje nemen in 1490 hoe de monniken toen leefden en werkten. Samen met de hertogen van Bourgondië waren de monniken grote pleitbezorgers van het aanleggen van dijken. De zee brak toen nog regelmatig door en vormde inhammen en kreken. Pas door het aanleggen van polders en dijken werd de nu bekende 'loodrechte' kustlijn gevormd.Vanaf de klim naar de Hoge Blekker, met zijn 33 meter de hoogste duin aan de Kust, belanden we in de fascinerende wereld van duinen en duinbossen. In natuurgebied de Doornpanne in Oostduinkerke stuift een groep leerlingen op zeeklas ons voorbij. Alle duingebieden, waaronder het voormalige jachtgebied Hannecartbos, zijn gelinkt aan elkaar. En toch zijn ze telkens anders.Vanuit de uitkijktoren op de wandel- en fietsdijk langs de IJzermonding in Nieuwpoort zie je soms zeehondjes zonnen op de rechteroever. In het weekend drummen zeiljachten zich hier een weg naar zee. Het gratis veer brengt ons naar natuurgebied De IJzermonding, gebouwd op de grondvesten van een voormalige marinebasis. Een groot deel wordt nog altijd ingenomen door het leger.Ongeveer waar zich nu de rood-witte vuurtoren bevindt, werd op 2 juli 1600 een verbeten slag uitgevochten. In enkele uren tijd vonden 3.000 Spanjaarden en 1700 Staatsen of Nederlanders er de dood. De pyrrusoverwinning ging naar de Nederlanders die daarmee hun status op het wereldtoneel zagen stijgen.Eenmaal voorbij het groene Lombardsijde met zijn vele campings staan we weer oog in oog met de zee. De route volgt vanaf Westende kilometerslang de kustlijn. In Westende en Middelkerke kan het wel eens druk worden. Regelmatig passeren we indrukwekkende beelden van de kunsttriënnale Beaufort. Onze favoriet aan de Westkust zijn de spiegels op het strand van Kader Attia, en niet alleen omdat je er mooie selfies kan nemen. Op een golfbreker in Nieuwpoort staat een groep ruiterstandbeelden. De zee vloeit tussen de benen van de paarden. "Net een middeleeuwse D-Day", merkt een omstaander op.In Oostende is het streetartfestival Crystal Ship volop aan de gang. Reden genoeg voor een extra lusje? Wie de Kustfietsroute verder wil zetten, neemt in Oostende het gratis Raveelveer naar de Oosteroever. Ook de Oostkust telt heel wat pareltjes om te ontdekken. (MAF)Tussen het Calmeynbos en de Oosthoekduinen ligt bezoekerscentrum De Duinpanne, vroeger De Nachtegaal genoemd. Het is momenteel gesloten voor ingrijpende renovatiewerken, maar de cafetaria met zijn aangename terras is deze zomer wel open. Verschillende bewegwijzerde wandelingen en fietsroutes vertrekken vanuit De Duinpanne.www.west-vlaanderen.be/duinpanneGeen bezoekerscentrum, wel een mooie brok natuur met dank aan Defensie. Op de rechteroever van de IJzer lag tot enkele decennia geleden een marinebasis. Het beton werd opgebroken en maakte plaats voor de natuur. Kijkhutten geven een mooi uitzicht op de spelende vogels en slapende zeehondjes in de IJzermonding.www.natuurenbos.be/ijzermonding