Na vijf weken onderbreking is KW Weekend volledig terug. Met een volledig nummer gewijd aan onze mama's en de hoop. De hoop dat we stilaan weer ons gewone leven een beetje mogen oppikken. Liefst niet om massaal de winkelstraten te overspoelen of elkaar omver te lopen voor een vrij terrasstoeltje, maar om met mondjesmaat iets te kopen bij je favoriete lokale winkel, eens lekker uit eten te gaan en een pint te drinken in je stamcafé, maar vooral om vrienden en familie eindelijk weer stevig vast te pakken. Rustig aan.

Met alles dat er aan de hand is, zouden we bijna vergeten dat we dit weekend onze mamaatjes - extra - in de bloemen zetten. Die van mij is zo eentje waarvoor het woord mama is uitgevonden, denk ik. Zo'n zorgend exemplaar dat haar vier kindjes op de allereerste plaats zet. Altijd. Zonder daarbij haar eigen passies - die lees je verder in dit magazine - opzij te schuiven. Zo eentje dat erin slaagt alles altijd te combineren. Ze heeft me tot de vrouw gemaakt die ik vandaag ben. Al heb ik het haar niet gemakkelijk gemaakt. Vier puberteiten doorworstelde ze met me, zegt ze dan. Ik hou het op drie.

Mijn mama doorworstelde vier puberteiten met me, zegt ze

Zelf ben ik geen mama. Ik ben 31, dus het topic is booming in mijn omgeving. De helft van mijn vriendinnen is recent bevallen, voor de tweede keer zwanger of in verwachting van hun eerste. Er zit ook een mama tussen van een tweeling waar de wereld jammer genoeg nooit kennis mee zal maken. Ze verwacht momenteel haar derde.

De harten van alle mama's bloeden deze Moederdag een beetje. Om verschillende redenen: verlies, angst, gemis. Niet alles heeft met die verdomde corona te maken, maar toch veel. Een kind krijgen in 2020 is speciaal. Kinderen in lockdown bezig houden of moeten missen ook. Laten we dit weekend eens stilstaan bij deze uitzonderlijke Moederdag en alle mama's een extra - al dan niet virtueel - bosje bloemen toesturen. Ik draag dit magazine alvast op aan alle mamaatjes in mijn leven. Ik kom eraan. En vanaf het weer mag, knuffelen we tot Moederdag 2021.

Na vijf weken onderbreking is KW Weekend volledig terug. Met een volledig nummer gewijd aan onze mama's en de hoop. De hoop dat we stilaan weer ons gewone leven een beetje mogen oppikken. Liefst niet om massaal de winkelstraten te overspoelen of elkaar omver te lopen voor een vrij terrasstoeltje, maar om met mondjesmaat iets te kopen bij je favoriete lokale winkel, eens lekker uit eten te gaan en een pint te drinken in je stamcafé, maar vooral om vrienden en familie eindelijk weer stevig vast te pakken. Rustig aan.Met alles dat er aan de hand is, zouden we bijna vergeten dat we dit weekend onze mamaatjes - extra - in de bloemen zetten. Die van mij is zo eentje waarvoor het woord mama is uitgevonden, denk ik. Zo'n zorgend exemplaar dat haar vier kindjes op de allereerste plaats zet. Altijd. Zonder daarbij haar eigen passies - die lees je verder in dit magazine - opzij te schuiven. Zo eentje dat erin slaagt alles altijd te combineren. Ze heeft me tot de vrouw gemaakt die ik vandaag ben. Al heb ik het haar niet gemakkelijk gemaakt. Vier puberteiten doorworstelde ze met me, zegt ze dan. Ik hou het op drie. Zelf ben ik geen mama. Ik ben 31, dus het topic is booming in mijn omgeving. De helft van mijn vriendinnen is recent bevallen, voor de tweede keer zwanger of in verwachting van hun eerste. Er zit ook een mama tussen van een tweeling waar de wereld jammer genoeg nooit kennis mee zal maken. Ze verwacht momenteel haar derde. De harten van alle mama's bloeden deze Moederdag een beetje. Om verschillende redenen: verlies, angst, gemis. Niet alles heeft met die verdomde corona te maken, maar toch veel. Een kind krijgen in 2020 is speciaal. Kinderen in lockdown bezig houden of moeten missen ook. Laten we dit weekend eens stilstaan bij deze uitzonderlijke Moederdag en alle mama's een extra - al dan niet virtueel - bosje bloemen toesturen. Ik draag dit magazine alvast op aan alle mamaatjes in mijn leven. Ik kom eraan. En vanaf het weer mag, knuffelen we tot Moederdag 2021.