Al twintig jaar woont Els Vermandere (50) in de Kortestraat in het landelijke Lampernisse. Niet ver daarvandaan, in de Vissersstraat, is er de oude school.
...

"Ik heb twee ateliers. Een ervan is waar mijn beelden ontstaan. In dat atelier zijn verschillende beelden in wording. Ik ben altijd met meerdere stukken bezig. Zit ik vast bij een beeld, dan kijk ik eens rond, en plots kan mij inspiratie te binnen schieten om aan een ander beeld voort te kappen. Veel academie heb ik niet gevolgd, maar ik ben met het kappen opgegroeid. Wij mochten als kind van onze vader ook al eens een beitel in de hand nemen. Nog altijd vind ik het magisch dat je handen uit een blanke blok steen of hout een warme figuur kunnen voortbrengen." "Sinds oktober studeren mijn twee kinderen Sigve en Elin in Gent. Ook ik ben een moeder, heb een huishouden, en vooraleer ik echt aan de slag kan gaan in een van mijn ateliers, moet ik een knop omdraaien. Daarvoor heb ik in mijn tekenatelier ook mijn klarinet binnen handbereik. Een paar minuutjes muziek spelen, terwijl ik opga in de weidse omgeving hier, zorgt ervoor dat ik 'klaar' ben om creatief te zijn. De stilte heb ik bewust opgezocht. Het is geen bedreigende stilte, maar een inspirerende stilte. Het geluid van de wind, de vogels...""Van mijn vader Willem heb ik enkele beitels gekregen, die ik nog altijd gebruik, maar ook van mijn grootvader, die wagenmaker, timmerman en ambachtsman was, heb ik een houten hamer. Mijn grootvader maakte naast functionele stukken ook bas-reliëfs. Het zit precies in de genen! (lacht) Ook mijn zus en broers zijn niet onverdienstelijk in het artistieke wereldje, en mijn zoon durft zich ook al eens aan iets te wagen. Wij zijn in een heel warm, creatief nest met kunst opgegroeid. We hebben veel gezien, geleerd en geoefend."