Toen ik klein was, was ik belachelijk trots op mijn vader. Af en toe kwam hij ons ophalen van school en parkeerde dan vlak voor de schoolpoort. Met zijn volle 1m95 scheen hij de hele speelplaats in beslag te nemen. Zijn ogen gingen verborgen achter een donkere zonnebril maar zochten zijn drie dochters. Wij vlogen dan met zijn drieën op hem af, grepen zijn hand klemvast en paradeerden met hem over de speelplaats, breed glimlachend naar onze klasgenootjes en gilden: "Dát is nu mijn papa!"
...