Laat ons het maar eerst hebben over het meest indrukwekkende aan dit appartement in het hart van Middelkerke: het uitzicht. Vanop de zevende verdieping kijken Koen en Carine uit op het Epernayplein - bij de meesten bekend als de 'pit' - en de gapende leegte die rest na de afbraak van het Casino. Het enige voordeel daaraan is dat het zicht op de zee nog imposanter is geworden.
...

Laat ons het maar eerst hebben over het meest indrukwekkende aan dit appartement in het hart van Middelkerke: het uitzicht. Vanop de zevende verdieping kijken Koen en Carine uit op het Epernayplein - bij de meesten bekend als de 'pit' - en de gapende leegte die rest na de afbraak van het Casino. Het enige voordeel daaraan is dat het zicht op de zee nog imposanter is geworden.Al is het uitzicht verre van het enige dat opvalt. Het opgefriste appartement oogt als een nieuwbouw, met een strakke inrichting en slimme indeling. Zo goed als alles is nieuw. Het enige wat overgebleven is van vroeger, zijn de ramen en de zetel. Maar ook die laatste steekt helemaal in het nieuw. Tot een drietal jaar geleden was dit een klassiek appartement, robuust qua inrichting. De tijd was er wat stil blijven staan. Het appartement is nu ingedeeld in vier segmenten. De gang loopt over in de open keuken, die dan weer naadloos aansluit bij de woonkamer. Met een doorzichtige steellookdeur kunnen ze die toch afsluiten. Het vroegere toilet werd geïntegreerd in de badkamer. Daar valt de keuze voor lichte natuurlijke materialen meteen op. De natuurstenen vloer loopt door in de douche. In het spanplafond werd de verlichting ingewerkt, wat zorgt voor rust én de optische illusie van ruimte. Dat wordt ook in de slaapkamer doorgetrokken: de spotjes zijn netjes in het plafond geïntegreerd, de deurstijlen in de muren. Dat zorgt ervoor dat de eyecatcher in de kamer, een verlicht fotodoek van de dijk, extra in het oog springt. Hier koos het koppel voor parket als vloerbekleding. De gebleekte eik zorgt voor figuurlijke warmte in de living, badkamer en slaapkamer. De echte warmte komt van een klassieke radiator en een biohaard in de woonkamer."Mijn vader kocht dit appartement ergens in de jaren zeventig", vertelt Koen. Zijn vader was actief in de vleeshandel. Op zijn 30ste nam Koen de zaak in Roeselare over, en vandaag levert hij aan verschillende slagerijen. Zijn vrouw Carine neemt het papierwerk voor haar rekening. Een drukke job. Al jaren komt het er niet van om een week aan een stuk vakantie te nemen. Om dat te compenseren, komen ze regelmatig uitblazen aan de kust. Het appartement, waar Koen veel van zijn jeugd doorbracht, kocht hij in 2016 over. Een jaar later besloten hij en zijn vrouw het helemaal op te knappen. "Op de Bouwbeurs in Roeselare maakten we kennis met architect Brecht Verfaillie. We gaven hem carte blanche en dit is het resultaat. Alles ging heel vlot. Omdat we niet mochten verbouwen in het zomerseizoen, begonnen ze eraan halfweg september, met de belofte dat we er zeker kerstavond in konden. En dat is gelukt ook. En al bleek het uitbreken van de vloer moeilijker dan verwacht, toch bleven we netjes binnen het budget. We zijn heel tevreden over het verloop van de verbouwingswerken én het resultaat. Het enige wat we anders wilden dan de architect, was de vloer. Hij stelde overal parket voor, maar dat hebben we beperkt tot de slaapkamer. Zelf ben ik ook heel blij dat het bad omgeruild werd voor een douche."De keuken zit slim ineen. Er werden een kleine vaatwasmachine, een grote koelkast met diepvriesvak en een wasmachine die ook kleren kan drogen in geïntegreerd. Daarnaast is er ook nog voldoende kastruimte. "Die wasmachine is heel handig. In de zomer kom ik al eens naar hier met mijn fiets", aldus Koen. "Dan kan mijn tenue gewassen worden terwijl ik douch." Carine stelde slechts één voorwaarde in de keuken. "Het gasvuur moesten ze verplaatsen naar het keukeneiland. Zo kook ik nu met zicht op de dijk en de zee in plaats van er met mijn rug naartoe te staan.""Het appartement is zo ingericht dat we hier op termijn kunnen komen wonen. Alle voorzieningen zijn er", aldus Koen. "Maar nu voelt het telkens aan als vakantie als we naar hier komen. Mijn vader had dat ook. 's Morgens genoot hij in een ligzetel op het achterste balkon en 's middags zette hij de terrasdeur vooraan open en kon hij daar van de zon profiteren. Daarna ging hij zwemmen in de zee.""Natuurlijk nemen we wel eens wat administratie mee, maar toch heb ik van zodra ik hier een voet binnenzet, een vakantiegevoel. In Roeselare wonen we bij de zaak en op een 'dood moment' is het verleidelijk om snel eens naar het atelier te lopen. Hier lees ik al rapper eens een boek of doe ik een dutje in de zetel. Thuis lukt dat niet. Als we eens een weekend niet kunnen komen, dan mis ik ons appartement al."