Alles over Een picknick met

Meulebeke Mathias Sercu: "Ik heb geleerd om goed voor mezelf te zorgen"

Hij is met voorsprong een van de meest getalenteerde en aimabele mensen uit de Vlaamse televisiewereld. Mathias Sercu speelt, schrijft en leeft met vallen en opstaan, maar bovenal met heel veel goesting. Al was het niet altijd even makkelijk. "Ik vond acteren opeens een heel belachelijk beroep."

Brugge Bart Moeyaert: "We zijn de Daltons niet, maar we horen bij elkaar"

Geef Bart Moeyaert een uur samen met zijn zes broers en zijn Brugse tongval is terug van ver weggeweest. En de broers komen graag bijeen. "Omdat we het willen, niet omdat het moet. En dat is een heel sterk gevoel", vindt de schrijver. "Mijn familie ís mijn roots. Die kun je niet verloochenen."

Brugge Christina Van Geel: "Ik ben geen loser omdat ik wel eens val"

Het Japanse begrip 'ikigai' staat voor de zin die je geeft aan je leven, hoe je dat ook invult. Ook voormalige radiostem, presentatrice en auteur Christina Van Geel ging op zoek naar wat haar elke ochtend opnieuw goesting geeft om uit bed te komen. En dat zet haar in gedachten en straks misschien ook in daden op nieuwe en verrassende wegen.

Alveringem Koen Vanmechelen: "Op de buiten begrijp ik het leven beter"

Deze zomer kreeg de installatie CWRM waarmee kunstenaar Koen Vanmechelen ons de 600.000 gesneuvelden uit WO I laat herdenken een permanente plaats in het Ieperse domein De Palingbeek. We ontbijten er samen bij 'het ei' dat hem de voorbije jaren regelmatig naar de Westhoek bracht.

Brugge Pieter Aspe: "Soms denk ik: nu is het op"

De meest succesvolle misdaadschrijver van Vlaanderen heeft een nieuw boek klaar, naar eigen zeggen het boek van de bevestiging. Zenuwen zijn er niet, het vuur en de passie van weleer des te meer. Al was de weg ernaartoe niet altijd even makkelijk. "Bernadette had beloofd om mij een engel te sturen. En dat deed ze."

Gits Paul Verhaeghe: "De West-Vlaamse identiteit is stilaan aan het verdwijnen"

Voor professor en psychoanalyticus Paul Verhaeghe betekent West-Vlaanderen op bezoek gaan bij zijn familie. Zelf woont hij er al veertig jaar niet meer, en het West-Vlaanderen zoals hij het heeft gekend is vandaag volledig verdwenen. "Het leven was niet beter of slechter toen, het was gewoon compleet anders."

Roeselare Lucas De man: "'Zwijg en luister' is geen goeie raad"

Lucas De Man noemt zichzelf wereldburger én West-Vlaming. "Van zodra je kiest, of grenzen trekt, toon je je bang. Het is niet gemakkelijk om je open te stellen, maar het is de enige mogelijkheid: we moeten praten met elkaar, 'betrokken' zijn." En dat probeert hij ook deze zomer weer uit te leggen als gastcurator van Theater aan Zee.

Jabbeke Hannelore Vens: "Alles went, zelfs geen benen hebben"

Hannelore Vens verloor vijf jaar geleden haar benen onder een trein toen ze een appelflauwte kreeg op het perron van het station van Brugge. Haar strijd om opnieuw te kunnen stappen beroerde half Vlaanderen. Vandaag heeft Hannelore nog niets ingeboet aan vechtlust, al heeft ze enkele lastige maanden én jaren achter de rug. "De eerste twee jaar heb ik elke dag geweend."

Wielsbeke Tessa Wullaert: "Ik mag toch zeggen dat ik de beste wil zijn?"

In haar nek heeft voetbalster Tessa Wullaert een doordenkertje laten tatoeëren: een bijtje met daaronder 'yourself". Be yourself is dan ook het enige advies dat ze anderen wil geven. "Het is leuk als meisjes me komen zeggen dat ze mij als voorbeeld zien, maar voetballen moeten ze in de eerste plaats voor zichzelf doen. Net als ik."

Brugge Frederik Serruys: "Ik ben geen fanatiekeling. In niks"

Jarenlang was Frederik Serruys het West-Vlaamse gezicht van Unizo, nu is hij zelf volbloed ondernemer. Verknocht aan de stad, maar toch hunkert hij vaak naar de natuur. Het meeste plezier doe je hem met een lokaal biertje in de Italiaanse zon, maar hij staat ook graag op de skilatten in Rusland. En ook een picknick dicht bij huis slaat hij niet af. "We mogen gerust wat chauvinistischer zijn."

Kortrijk Siel Verhanneman: "Ik moet weer leren vertrouwen op geluk"

Siel Verhanneman ligt soms wakker van wat ze een jaar geleden tegen iemand zei. Of van wat anderen van haar boek, of zelfs al haar volgende boek zullen vinden. En of ze wel menen wat ze zeggen. Zo krijg je algauw een hoofd vol, maar bij Siel komen net daar dan weer rake woorden en scherpe zinnen uit.

Knokke-Heist Frank Vanleenhove: "Ik voel me schuldig als ik even niks doe"

Frank Vanleenhove richtte 32 jaar terug in Knokke-Heist de eerste surfclub aan onze kust op, Surfers Paradise, en kreeg sindsdien alleen maar navolging: watersport heet vandaag zelfs dé manier om het toerisme aan de Noordzee aan te zwengelen. Zelf haalde hij de mosterd al die jaren op surfspots wereldwijd, "maar hier weggaan, was nooit een optie".

Lichtervelde Carole Maes: "Ik ben geen verwend nest"

Ze drukt de sporen van haar vader in het Tieltse familiebedrijf Latexco, houdt ook wel van een zijsprongetje in de vorm van een nieuw cafeetje of fitnessconcept, noemt zichzelf een 'jonge oude mama' en Patrick Lefevere een goeie vriend. Zeker, Carole Maes kreeg en krijgt veel kansen, maar ze grijpt ze dan ook met beide handen vast.

Kortrijk Piet De Praitere: "In mijn hoofd ben ik nog altijd 30 jaar"

Piet De Praitere valt niet in één vakje te stoppen. Hij praat, schrijft, speelt en grapt dat het een lieve lust is, maar maakt ook tijd om even stil te staan. Of even stil te zitten, op ons picknickdeken in zijn onofficiële achtertuin. Maar hij doet wel niet mee aan melancholie. "Het was vroeger écht niet beter, hoor."

Brugge Delphine Lecompte: "Níét schrijven is een kwelling"

Haar hele leven al ligt Delphine Lecompte overhoop met begrippen als evenwicht en matigheid. Delphine wil alles en niets tegelijk. Ze noemt zichzelf lief én stout, verlegen én openhartig, een zwerver die altijd weer terugkeert naar diezelfde straat in Brugge waar ze al jaren woont. Haar enige zekerheid is haar poëzie.

Kortrijk Lieven 'Gili' Gheysen: "Uitbollen? Godverdomme nink!"

Geen haar op het hoofd van de jonge Lieven Gheysen dat dacht aan een toekomst onder het pseudoniem Gili, mentalist met een hoog showbizzgehalte. De wereld verbeteren leek hem toen nog een haalbare kaart. Die verwachting heeft hij intussen wat bijgespijkerd, al blijft hij onvermoeibaar hameren op het belang van een kritische en open geest.