Sander Inion is altijd al een actieve jongen geweest en heeft reeds van verschillende sporten kunnen proeven: zwemmen, judo en tot vorig jaar voetbal. Het was uiteindelijk een enkelblessure die hem naar de fiets deed grijpen. "In het voorjaar van 2018 brak ik mijn enkel tijdens een sportkamp", doet Sander het verhaal. "Fietsen was zowat het enige dat ik mocht doen tijdens mijn revalidatie. Eerst op de rollen, daarna ook buiten. In het begin was het natuurlijk balen dat ik de start van het voetbalseizoen moest missen, maar al snel vond ik met het wielrennen een nieuwe liefde. Het trainen vond ik al plezant en bij mijn competitiedebuut kon ik meteen de ...

Sander Inion is altijd al een actieve jongen geweest en heeft reeds van verschillende sporten kunnen proeven: zwemmen, judo en tot vorig jaar voetbal. Het was uiteindelijk een enkelblessure die hem naar de fiets deed grijpen. "In het voorjaar van 2018 brak ik mijn enkel tijdens een sportkamp", doet Sander het verhaal. "Fietsen was zowat het enige dat ik mocht doen tijdens mijn revalidatie. Eerst op de rollen, daarna ook buiten. In het begin was het natuurlijk balen dat ik de start van het voetbalseizoen moest missen, maar al snel vond ik met het wielrennen een nieuwe liefde. Het trainen vond ik al plezant en bij mijn competitiedebuut kon ik meteen de wedstrijd uitrijden. En zo ben ik vertrokken. Niet veel later behaalde ik een toptienplaats en heb ik er eigenlijk niet meer aan gedacht om naar het voetbal terug te keren."Een geluk bij een ongeluk dus voor de 16-jarige nieuweling. 2018 mocht al gezien worden qua resultaten, zeker voor een beginner, maar dit jaar kwam Inion pas helemaal tot ontbolstering. "Ik had zelf ook niet verwacht dat het zo vlot zou gaan", klinkt het een beetje verontschuldigend. "Ik wist wel dat de conditie goed was. Ik kende een vlekkeloze winter en werkte een leuke stage af met de ploeg op Mojacar. Maar om dan meteen mijn seizoensopener te winnen, dat had ik echt niet zien aankomen."En je weet wat ze dan zeggen: goed begonnen is half gewonnen. Na zijn zege ging de tweedejaarsnieuweling van het Zannata-Galloo CT Menen gewoon verder en verzamelde hij een rist ereplaatsen. En dat op verschillende terreinen. De sterke Assebroeknaar stond er op de kampioenschappen, werd een paar keer tweede in een tijdrit, deed het niet onaardig bergop én stond twee keer op het podium van een rittenkoers. Zowel in de Tour de la Basse-Meuse als in de West-Vlaanderen Cycling Tour mocht hij de eindwinnaar flankeren. Op 23 juni boekte hij een tweede overwinning in de kermiskoers van Poeke. Niet gemakkelijk om daar één hoogtepunt uit te pikken, maar Inion doet voor ons toch een poging. "Als ik één moment moet kiezen, dan misschien wel mijn prestaties in de Tour de la Basse-Meuse. Drie keer podium in twee dagen, ik denk niet dat ik dat nog vaak zal meemaken. Het was een leuk weekend met de ploeg én het is een mooie streek om te koersen. Dus ik denk dat ik die ervaring bovenaan zet, al was ook mijn overwinning in Sint-Maria-Lierde heel speciaal. Mijn eerste zege ooit, die zal ik niet snel vergeten."Het mag duidelijk zijn dat Inion zijn vierde plaats in de einduitslag van Westsprint niet gestolen heeft. Na zo'n jaar is een uitnodiging voor de slotshow meer dan verdiend. Het is bovendien iets waar Sander reikhalzend naar uitkijkt. En daar heeft hij een wel heel bijzondere reden voor. "In de eerste plaats vind ik het klassement een heel mooi initiatief voor jonge renners. Het is een beloning voor een sterk en constant seizoen. Maar wat het extra leuk maakt, is dat ook de profs gehuldigd worden. Ik ben een grote fan van Yves Lampaert en het lijkt me een sympathieke kerel. Het zou tof zijn mocht ik eens een babbeltje met hem kunnen slaan", bekent de leerling economie-wiskunde aan het Koninklijk Atheneum van Brugge.