"Ik heb heel mijn leven voetbal gespeeld op een hoog niveau bij KFC Mandel United, maar door een aangeboren afwijking aan mijn bekken kreeg ik na het jarenlange trainen last van mijn heup", doet Robbe Descheemaecker (17) zijn verhaal uit de doeken. "Een operatie drong zich op en we zijn bij heel wat topdokters langs geweest om alle mogelijkheden te bekijken, zelfs tot bij een Britse arts. Een van de opties was om mijn bekken op drie plaatsen te breken en juist te zetten, maar dat zou een revalidatie van twee jaar betekenen. Dat zag ik niet zitten en uiteindelijk werd er geopteerd voor een...

"Ik heb heel mijn leven voetbal gespeeld op een hoog niveau bij KFC Mandel United, maar door een aangeboren afwijking aan mijn bekken kreeg ik na het jarenlange trainen last van mijn heup", doet Robbe Descheemaecker (17) zijn verhaal uit de doeken. "Een operatie drong zich op en we zijn bij heel wat topdokters langs geweest om alle mogelijkheden te bekijken, zelfs tot bij een Britse arts. Een van de opties was om mijn bekken op drie plaatsen te breken en juist te zetten, maar dat zou een revalidatie van twee jaar betekenen. Dat zag ik niet zitten en uiteindelijk werd er geopteerd voor een artroscopie of kijkoperatie. Na vier weken op krukken volgde een revalidatie van een half jaar. Daarna heb ik het nog eens geprobeerd in het voetbal, maar lang heeft dat niet geduurd. Ik herviel en besliste dan maar om ermee te stoppen.""Tijdens mijn revalidatie was ik vaak met mijn klasgenoot en vriend Alex Vandenbulcke gaan fietsen. Ik vond het plezant en speelde toen al met de gedachte om te beginnen koersen. Toen het in het voetbal niet meer ging, had ik dus snel een nieuwe uitdaging voor ogen. Ik heb de voorbije maanden al heel wat geleerd van Alex, maar het is uiteraard nog wat zoeken. Het ging redelijk in de voorbereiding en de trainers bij Gaverzicht-Be Okay waren positief. Tijdens de clubtrainingen merkte ik dat ik de rest al redelijk vlot kon volgen en ook bergop kon ik lang mijn wagonnetje aanhaken. Ik keek er dus naar uit om te beginnen koersen.""Spijtig genoeg ondervind ik momenteel opnieuw last van mijn heup. Ik denk dat mijn lichaam nog wat moet wennen aan de fietstrainingen. Voor de start van het clubkampioenschap had ik al wat last en ik heb mij waarschijnlijk geforceerd door toch te starten. Zeker met de explosieve start die dag, want er werd constant 46 per uur gevlamd in het begin. Na een paar ronden heb ik er de brui moeten aan geven. De voorbije twee weken heb ik geen koers meer gereden en in alle rust getraind om mijn heup te laten herstellen.""Als ik zondag geen last van mijn heup ondervind, sta ik zeker aan de start in Kachtem. Het zou leuk zijn om als debutant meteen voor eigen volk te kunnen koersen. Het parcours zal geen enkel geheim voor mij hebben. Maar het is dus afwachten en luisteren naar het lichaam. Wat ik verwacht van mijn eerste seizoen? Ik durf niet echt doelen voorop te stellen, maar ik hoop toch snel mijn koersen te kunnen uitrijden en misschien al eens te mogen proeven van enkele grote wedstrijden. Vooral de klimkoersen dan. Ik ben niet echt een voorjaarstype. Bergop rijden is meer mijn ding, heb ik al ondervonden. Maar het is nog vroeg op het seizoen. We zien wel als het zover is. Het voornaamste is dat ik mij amuseer en zonder druk kan koersen in mijn eerste seizoen", besluit Robbe, die in zijn laatste jaar economie-moderne talen aan het College in Izegem zit en volgend schooljaar rechten wil gaan studeren. (SM)