Jordi Warlop moet drie maanden herstellen na val op BK: “Hopelijk kan ik dit jaar nog een paar keer koersen”

Jordi Warlop met ploegmaats Eliot Lietaer en Jens Debusschere op de voorstelling op 26 juni in Middelkerke. (foto Belga) © BELGA
Hans Fruyt
Hans Fruyt Medewerker KW

Bij een val op 1,7 kilometer van de streep van het BK in Middelkerke liep Jordi Warlop (26) een ingedeukte ruggenwervel en een gebroken sleutelbeen op. Hij zal in het beste geval ten vroegste rond 15 september in competitie komen.

“Vooral ’s nachts heb ik al veel pijn geleden”, zucht Warlop. “Op mijn zijde kan ik niet liggen, op mijn buik ook niet, dus moet ik slapen op mijn rug. Terwijl ik nooit op mijn rug lig. In het begin kon ik niets doen. Dat sleutelbeen is al heel wat beter. Met die arm kan ik al enkele dingen doen. Een glas vastnemen lukt, dat glas uit de kast halen nog niet. Om rond te lopen moet ik een korset dragen, in bed niet. Ik nam wel wat pijnstillers, maar heb vooral geprobeerd de pijn te verbijten.”

Op controle

Vandaag (vrijdag 22/7) mag Warlop op controle en worden nieuwe foto’s genomen. Hij hoopt verlost te zijn van dat korset. Als dat mag, kan zijn revalidatie bij de kinesist van start gaan en kan hij misschien al eens proberen om op de rollen de benen weer in gang te krijgen.

“De dokters verwachten dat de genezing drie maanden zal duren”, gaat de pion van B&B Hotels-KTM verder. “Ik hoop dat ik op het einde van het jaar nog een paar koersen kan rijden. Tot februari zonder competitie, dat zou heel erg lang zijn. Met enkele wedstrijden het jaar kunnen afsluiten zou interessant zijn. Sowieso is dit voor mij een verloren jaar. In het seizoenbegin raakte ik besmet met corona, in Parijs-Nice liep ik een zware griep op. Nadien heb ik lang met de longen gesukkeld. Ik heb dus nog niet veel kunnen laten zien.”

Doel hebben

Hoe hij diep in de finale van het BK in Middelkerke op een verkeerseiland knalde waar hij al een aantal keren was gepasseerd, is hem nog altijd niet duidelijk. Zijn fiets draaide rond het straatmeubilair. De impact op het lijf van de vijfdejaarsprof was heel groot. Hij hoopt dit jaar nog even in competitie te kunnen komen, maar zonder een deftige conditie zal hij dat niet doen.

“Tegen zestig procent koersen heeft geen zin”, beseft de inwoner van Roeselare. “Daar heb ik niets aan, daar heeft ook mijn ploeg niets aan. Ik hoop dat ik vanaf 15 augustus weer kan trainen. Het zou interessant zijn om dit seizoen nog een doel te hebben. Over enkele weken zachtjes de trainingen hervatten met als einddoel koersen in februari, dat zou lastig zijn.” (Hans Fruyt)

Lees meer over:

Zeg et ne keer

Waar heb je een fout gezien of heb je zelf een suggestie? Laat het ons dan weten.