Jeroen schrikt zich een hoedje wanneer ik hem meld de eer en het genoegen te hebben om een stukje over hem te schrijven in de Krant van West-Vlaanderen, editie Torhout.
...

Jeroen schrikt zich een hoedje wanneer ik hem meld de eer en het genoegen te hebben om een stukje over hem te schrijven in de Krant van West-Vlaanderen, editie Torhout."Over mij?!" vraagt hij verbaasd.En waarom niet? Er zijn er wel meer klein begonnen en groot geëindigd. Waarom zou dat voor Jeroen Clybouw helemaal uitgesloten zijn?Jeroen kent alvast zijn plaats als nobele onbekende, die pas in het Westhoekcriterium van 2017 zijn opwachting maakte en dit jaar al meteen moest doorstromen als tweedejaarsjunior.Een zwaar ongeval van zijn oudere broer Brecht als wielertoerist inspireerde hem om het er als coureur op te wagen, bizar maar het is niet anders."Ik heb het als onwetende totaal verkeerd aangepakt", geeft Jeroen ootmoedig toe. "Tijdens de winter van 2017-2018 trainde ik amper zes uur per week in de overtuiging dat dit wel zou volstaan.""Recent heb ik Geert Barbry als trainer onder de arm genomen en die legt mij sessies op van 15 uur per week. Ook vindt hij dat ik meer lef aan de dag moet leggen om mij in de wriemelende pelotons te handhaven en dat werpt stilaan zijn vruchten af.""Begin juli boekte ik in Dikkebus mijn minst onaardige resultaat, een 27ste plaats. Tijdens de nazomer en de herfst hoop ik geleidelijk aan op te schuiven naar de top 20. Ik voel dat dit haalbaar is.""Die kaap zou mij in staat stellen om met wat meer gemoedsrust aan het winterreces te beginnen in aanloop naar de overstap naar de beloften, die zelfs voor de betere junioren een hoge drempel is." (Bernard Callens)