Belgisch kampioen Toon Aerts begon furieus aan de cross en stoof als eerste het veld in. Eli Iserbyt nam al snel de leiding over. De tweede ronde werd aangesneden door een kopgroep met negen renners. Daar maakten Toon Aerts, Eli Iserbyt, Quinten Hermans, Thomas Pidcock, Michael Vanthourenhout, Diether Sweeck, Jim Aernouts, Jens Adams en Dieter Vanthourenhout deel van uit. Deze omvangrijke kopgroep spatte nog voor het ingaan van de derde ronde uiteen. Toon Aerts, Thomas Pidcock, Michael Vanthourenhout, Quinten Hermans en Eli Iserbyt hadden de rest immers achter zich gelaten.

Vooraan stokte het tempo plots en zo vormde zich een kopgroep met dertien renners. Niet voor lang evenwel. Eli Iserbyt ranselde met een tempoversnelling dit pakketje weer uit elkaar. Iserbyt kreeg zijn teamgenoot Michael Vanthourenhout en Belgisch kampioen Toon Aerts mee in steun. Michael Vanthourenhout viel halfcross voorin letterlijk en figuurlijk weg waardoor we nog slechts twee leiders over hielden. Opnieuw niet voor lang evenwel. Eli Iserbyt demarreerde opnieuw en Toon Aerts kraakte helemaal onder deze tempoversnelling. Met nog drie ronden voor de boeg reed Eli Iserbyt 20 seconden voor Toon Aerts. Als derde toerde Quinten Hermans rond. Tom Pidcock volgde op de vierde plaats op 1:05 van Iserbyt. De Brit kreeg wat verderop het gezelschap van Michael Vanthourenhout, Jens Adams en Jim Aernouts.

Iserbyt kwam niet meer in de problemen en mocht met een voorsprong van 25 seconden beginnen aan zijn ereronde. Toon Aerts van zijn kant consolideerde zijn tweede plaats en Quinten Hermans legde beslag op de laatste podiumplaats. Pechvogel Michael Vanthourenhout finishte nog als vierde.

"Ik wist dat ik deze zomer een heel goede voorbereiding had, maar dat het zo'n vaart zou nemen, had ik wel niet verwacht", reageerde de West-Vlaming. "Alles zit goed en de zeges in Amerika hebben voor een positieve boost gezorgd. Ik tankte daar vertrouwen."

"In het begin troepten we met net iets te veel renners naar mijn zin samen. Vandaar dat ik iets wou ondernemen en dus ging ik versnellen. Het was jammer dat Michael Vanhtourenhout ineens weg was, anders hadden we met twee man van de ploeg op het podium kunnen staan. Het kwam er dan op aan om Toon Aerts zo snel mogelijk van me af te schudden. Hij spartelde heel hard tegen, maar kraakte uiteindelijk toch. Ik moest wel heel diep gaan om de kloof die ik had verder uit te diepen."

"Binnenkort komt Mathieu van der Poel opnieuw in competitie. Dan zal het niet meer mijn taak meer zijn om het tempo te bepalen. Het zal dan wellicht weer aanklampen worden, maar wat ik nu al heb, kunnen ze mij niet meer afpakken."

(Belga)