"De voorbereiding op het nieuwe seizoen is volgens plan verlopen", steekt Jo Maes, die op 30 maart zijn 35ste verjaardag mag vieren, van wal. "Ik ben niet ziek geweest en heb al mijn trainingen kunnen doen. Alleen ben ik vlak voor de start van het seizoen zwaar ten val gekomen tijdens een training. Mijn fiets sloeg plots weg en ik lag op de grond. Mijn helm kapot, een rib gebroken en blijkbaar was ook mijn nier ferm geraakt, want ik plaste bloed. Ik heb dan een paar dagen rust ingelast, maar dat kan geen kwaad. Al het harde werk van in de winter speel je niet in een paar dagen kwijt."
...

"De voorbereiding op het nieuwe seizoen is volgens plan verlopen", steekt Jo Maes, die op 30 maart zijn 35ste verjaardag mag vieren, van wal. "Ik ben niet ziek geweest en heb al mijn trainingen kunnen doen. Alleen ben ik vlak voor de start van het seizoen zwaar ten val gekomen tijdens een training. Mijn fiets sloeg plots weg en ik lag op de grond. Mijn helm kapot, een rib gebroken en blijkbaar was ook mijn nier ferm geraakt, want ik plaste bloed. Ik heb dan een paar dagen rust ingelast, maar dat kan geen kwaad. Al het harde werk van in de winter speel je niet in een paar dagen kwijt.""Het clubkampioenschap in Izegem verliep beter dan verwacht. Na al die jaren in de koers sta je toch nog iedere keer met vraagtekens aan de start van die wedstrijd. Soms kan je goede benen hebben en een slecht resultaat behalen, maar je kan ook de hele dag met een slecht gevoel rondrijden en toch winnen... Maar mijn zevende plaats in die eerste koers van het seizoen was alvast hoopgevend."De Meulebekenaar opende zijn seizoen daarna in de klassieker Gent-Staden, waar hij als 87ste over de streep bolde. Zondag legde hij beslag op de vierde stek in Haringe. "Het was een enorm zware editie van Gent-Staden", aldus de elite zonder contract van DL Chemicals-Ruwomat-Hikoki, die met een mixed team met CT Aluvano-Frituur De Flandrien-Yprauto aan de start van deze koers kwam. "Ik kende ook geen superdag, waardoor het afzien werd. Ik had heel de koers door geen fris gevoel. Ik was mee met de ruime groep en probeerde in de slotfase nog wat op te schuiven, maar dat was niet evident onder het moordende tempo van Tarteletto-Isorex, dat alles op de sprint van Enzo Wouters zette. Ik geraakte nog tot in 20ste positie, maar door een manoeuvre voor mij stond ik in een bocht zo goed als stil en was het over en uit voor mij.""Toch is mijn conditie zeker in orde. Dat bewees ik zondag in Haringe. Twee renners trokken in de aanval en ik probeerde in mijn eentje de sprong te wagen. Ik geraakte tot op 40 meter, maar toen zagen ze mij en versnelden ze nog een keer. Zo miste ik dus de boot. Maar het gevoel zat goed. Ik voelde me fris en er zat kracht in de benen. Ik had ook het geluk dat ik een extra onderlijfje aan had. In het begin was het nog warm, maar plots begon het hevig te regenen. Terwijl andere renners een klop van de koude kregen, kon ik voluit blijven koersen."Jo Maes is een gevestigde waarde in het wielerpeloton, maar hij brandt na al die jaren nog steeds van de ambitie. "Ik hoop zo rap mogelijk die eerste zege van het seizoen te boeken. Dan is de druk meteen van de ketel en ben ik hopelijk vertrokken voor nog meer overwinningen. Het zou al heel mooi zijn als ik mijn acht zeges van vorig seizoen kan evenaren", aldus Jo, die in totaal al 79 keer het zegegebaar mocht maken. "En dat allemaal als elite zonder contract. Daarvoor was het mij nooit gelukt om te winnen. Ik was blijkbaar een laatbloeier." "Of de wedstrijd van zaterdag in Meulebeke nog speciaal is voor mij? Het is uiteraard plezant om eens dicht bij huis te koersen, maar ik beschouw het als een koers als een ander. De voorbije jaren ben ik er vaak op het podium geëindigd, maar ik heb er nog nooit gewonnen. Het zou fantastisch zijn als ik daar mijn rekening kan openen. De dag erop start ik ook in Ichtegem. In het begin van het seizoen probeer ik zoveel mogelijk koersen mee te pikken. Ik heb dat nodig om de goede vorm te pakken te krijgen."